Zbliżała się noc. Długie cienie drzew zacierały się w szarości wieczoru. Ptaki zakończyły swoje koncerty, ucichły nawet tajemnicze, leśne szelesty i pomruki. Las zasypiał, ale ciągle jeszcze pachniał nagrzanym w ciągu dnia igliwiem, mchem, żywicą i wszelkimi leśnymi aromatami, których nawet nie potrafimy nazwać. 
Jarek wracał z długiego spaceru do domu. Przed furtką zobaczył skulony kształt. Hmm… Może to kamień, którego wcześniej nie zauważyłem? – pomyślał. I wtedy „kształt” poruszył się – mało tego – cichutko zaskomlił. Ho, Ho, pewnie odwiedził mnie pies. Tylko czyj? Sąsiadów wokół mojego domu niewielu, chyba …., że nieznany gość przybył z daleka.
Takie myśli przebiegały przez głowę Jarka z szybkością błyskawicy. Gdy zbliżył się 
do tajemniczego przybysza, ten od razu zaczął się łasić i przytulać. Uciekał jednak, gdy zabłysła latarka, którą Jarek oświetlił furtkę, gdy wydobywał z kieszeni klucze.