Poprzedni etap symulacji

Kolejny etap symulacji

Kliknij, aby pokazać lub ukryć panel z dodatkowymi informacjami

 
Następuje kondensacja chromatyny, wynikiem czego jest wyodrębnienie się chromosomów, składających się z dwóch identycznych chromatyd.
Chromosomy homologiczne układają się w pary, tworząc biwalenty.
Zachodzi proces crossing‑over, czyli wymiana fragmentów chromatyd pomiędzy chromosomami homologicznymi. Proces ten warunkuje większą różnorodność genetyczną potomstwa.
Chromosomy homologiczne nieco się rozchodzą, jednak wciąż pozostają złączone w miejscach wymiany materiału genetycznego, nazywanych chiazmami.
Następuje stopniowe zanikanie błony otoczki jądrowej i jąderka.
Biwalenty układają się w płaszczyźnie równikowej komórki. Łączenie się centromerów chromosomów z nićmi wrzeciona kariokinetycznego powoduje losowy rozdział chromosomów homologicznych do dwóch biegunów komórki, po jednym z pary w biwalencie.
Stopniowo następuje skracanie włókien wrzeciona kariokinetycznego, co skutkuje przesuwaniem chromosomów homologicznych w stronę przeciwnych biegunów. Dochodzi do redukcji liczby chromosomów poprzez rozdzielenie chromosomów homologicznych (rozpad biwalentu) do dwóch komórek potomnych.
Wrzeciono kariokinetyczne zanika, następuje odtworzenie jąderka i otoczki jądrowej. W wyniku cytokinezy dochodzi do powstania dwóch komórek potomnych o zmniejszonej o połowę (względem komórki macierzystej) liczbie chromosomów.
Otoczka jądrowa i jąderko stopniowo zanika, tworzy się wrzeciono kariokinetyczne.
Chromosomy ustawiają się w płaszczyźnie równikowej komórki. Następuje łączenie się centromerów chromatyd siostrzanych z mikrotubulami przeciwległych biegunów.
Chromatydy siostrzane, czyli chromosomy potomne rozdzielają się i wędrują ku przeciwległym biegunom komórki, na skutek podziału centromerów i skracania się nici wrzeciona podziałowego.
Otoczka jądrowa zostaje odtworzona. Zachodzi podział cytoplazmy (cytokineza). W wyniku mejozy z jednej komórki diploidalnej powstają cztery haploidalne komórki potomne.
Profaza I - (2n, 4c)
Profaza I - (2n, 4c)
Profaza I - (2n, 4c)
Profaza I - (2n, 4c)
Profaza I - (2n, 4c)
Metafaza I (2n, 4c)
Anafaza I (n, 2c + n, 2c)
Telofaza I (n, 2c + n, 2c)
Profaza II (n, 2c) (n, 2c)
Metafaza II (n, 2c) (n, 2c)
Anafaza II (n, c + n, c)
Telofaza II (n, c + n, c)

Przesuń, aby zmienić etap symulacji