Obupłciowy kwiat zawiera pręciki (męskie organy rozrodcze) oraz słupek (żeński organ rozrodczy).

Ziarna pyłku (mikrospory) powstają i dojrzewają w woreczkach pyłkowych (mikrosporangiach), znajdujących się w pylnikach pręcików. Dojrzała mikrospora zawiera gametofit męski (przedrośle męskie), który składa się z dwóch haploidalnych komórek: dużej – wegetatywnej i mniejszej – generatywnej.

Dojrzałe ziarno pyłku (mikrospora) osiada na znamieniu słupka i zaczyna kiełkować: z komórki wegetatywnej wykształca się łagiewka pyłkowa, a wewnątrz niej z komórki generatywnej powstają dwie nieruchome komórki plemnikowe.
Łagiewka wrasta w słupek i dociera do gametofitu żeńskiego (przedrośla żeńskiego), zwanego także woreczkiem zalążkowym, do którego przenosi obie komórki plemnikowe. Dochodzi do podwójnego zapłodnienia: połączenia się jednej komórki plemnikowej (n) z komórką jajową (n) oraz drugiej komórki plemnikowej (n) z dwujądrową komórką centralną (2n).

W wyniku połączenia haploidalnej komórki plemnikowej (n) z haploidalną komórką jajową (n) powstaje diploidalna zygota (2n).

Po podwójnym zapłodnieniu tworzy się nasiono składające się z:

• zarodka (2n) rozwiniętego z diploidalnej zygoty (2n);
• bielma wtórnego (3n), wykształconego z triploidalnej komórki macierzystej bielma (3n), powstałej w wyniku połączenia haploidalnej komórki plemnikowej (n) z diploidalną komórką centralną (2n);
• łupiny nasiennej (2n) wytworzonej w wyniku przekształcenia osłonek zalążka (2n).

Bielmo wtórne stanowi tkankę odżywczą dla rozwijającego się intensywnie wewnątrz łupiny nasiennej zarodka. Równolegle z powstawaniem nasiona rozwija się owocnia (2n) ze ściany zalążni (2n) słupka.

Owocnia, zwana także perykarpem, jest zróżnicowana na trzy warstwy: zewnętrzną, tworzącą skórkę (egzokarp), środkową (mezokarp) oraz wewnętrzną (endokarp). Owoc wiśni ptasiej należy do pestkowców – wraz z dojrzewaniem egzokarp zmienia kolor (barwa jasnozielona przechodzi w ciemnoczerwoną), mezokarp rozrasta się, staje się mięsisty i soczysty, a endokarp ulega zdrewnieniu: tworzy twardą pestkę, zawierającą dojrzewające nasiono. U pestkowców zewnętrzna i środkowa część owocni (egzokarp i mezokarp) otacza nasiono do czasu osiągnięcia przez nie dojrzałości oraz bierze udział w rozsiewaniu.

Pestka, czyli twarda, zdrewniała, wewnętrzna część owocni (endokarp), właściwa dla pestkowców, chroni nasiono okryte delikatną, błoniastą łupiną nasienną do chwili, w której zacznie ono kiełkować w sprzyjających warunkach. Do tego czasu nasiono przechodzi w stan spoczynku – ustaje wzrost zarodka, a jego przemiana materii zostaje zahamowana.

Nasiono kiełkuje, gdy zaistnieją odpowiednie do tego warunki (m.in. właściwa temperatura i wilgotność): aktywność fizjologiczna zarodka zostaje wówczas wznowiona, a on sam wzrasta. W czasie kiełkowania siewka, będąca młodocianą postacią sporofitu, czerpie substancje odżywcze zgromadzone w bielmie wtórnym aż do momentu, w którym stanie się samożywna dzięki wykształceniu liści i korzeni.

Młoda roślina (sporofit) dojrzewa i wykształca obupłciowe kwiaty, zawierające pręciki i słupki. Cykl rozwojowy powtarza się.