Twierdzenie cosinusów
1. Twierdzenie cosinusów

Lazare (polskie imię Łazarz) Nicolas Marguerite, Hrabia Carnot (1753 – 1823) jest słynnym francuskim matematykiem, fizykiem i politykiem. Był członkiem Komitetu Ocalenia Publicznego i jednym z Dyrektorów w czasie rewolucji francuskiej a potem doradcą wojskowym Napoleona. Po upadku Napoleona prawdopodobnie przebywał jako wygnaniec w Warszawie o czym można przeczytać w książce Łazarz Carnot jako wygnaniec w Warszawie (1816)
napisanej przez Aleksandra Kraushara w 1895 roku. Jego syn Sadi Carnot jest słynnym fizykiem znanym jako twórca cyklu Carnota.
Nazwisko Lazare Carnota jest na liście 72 nazwisk na wieży Eiffla, gdzie umieszczono najbardziej zasłużone osoby.
W matematyce najbardziej znane są wyniki Carnota powiązane z wykorzystaniem cosinusa. W niniejszym materiale omówimy twierdzenia Carnota, w tym twierdzenie cosinusów i twierdzenie o powiązaniu długości promienia okręgu wpisanego w trójkąt i długości promienia okręgu opisanego na trójkącie z odległościami środka okręgu opisanego od boków trójkąta. Przedstawione tu zagadnienia wykraczają poza podstawę programową. Możemy potraktować je jako ciekawostki dla uczniów szczególnie zainteresowanych planimetrią lub jako materiał dla przygotowujących się do konkursów przedmiotowych.
Poznasz i udowodnisz twierdzenie cosinusów.
Zastosujesz twierdzenie cosinusów do wyznaczania długości boku trójkąta.
Zastosujesz twierdzenie cosinusów do wyznaczania miary kąta trójkąta.
W trójkącie prostokątnym o bokach długości , i , gdzie to długość przeciwprostokątnej, zależność między długościami boków ma postać równości:
Powstaje naturalne pytanie o to, czy w trójkącie, który nie jest prostokątny, jest podobna zależność.
Weźmy na przykład trójkąt ostrokątnytrójkąt ostrokątny.
Poprowadźmy wysokość opuszczoną z wierzchołka i oznaczmy i .

Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie wynika, że .
Ponieważ i , więc i .
Zatem w tym przypadku .
Moglibyśmy zatem zapisać , gdzie jest pewną liczbą.
Podobne rozumowanie moglibyśmy przeprowadzić dla trójkąta rozwartokątnegotrójkąta rozwartokątnego, dochodząc do analogicznej równości.
Wyznaczymy tę liczbę w zależności od boków i oraz kąta między tymi bokami.
W ten sposób udowodnimy następujące twierdzenie.
W dowolnym trójkącie kwadrat długości boku jest równy sumie kwadratów długości dwóch pozostałych boków tego trójkąta pomniejszonej o podwojony iloczyn długości tych boków i cosinusa kąta między tymi bokami.
Przy standardowych oznaczeniach trójkąta, takich jak na rysunku,

tezę twierdzenia możemy zapisać w postaci:
Twierdzenie cosinusów nazywamy też twierdzeniem Carnota. Często też zależność między długościami boków trójkąta i cosinusem jednego z kątów tego trójkąta nazywa się wzorem cosinusów lub wzorem Carnota. Twierdzenie cosinusów jest uogólnieniem twierdzenia Pitagorasa. Stosujemy je dla dowolnego trójkąta, choć w przypadku trójkąta prostokątnego sprowadza się ono do twierdzenia Pitagorasa, co zresztą pokazaliśmy w dowodzie.
W kolejnych przykładach zapoznasz się z podstawowymi zastosowaniami twierdzenia cosinusów.
Dwa boki trójkąta mają długości i , a kąt między tymi bokami jest równy . Obliczymy długość trzeciego boku. Wynik zaokrąglimy do części setnych.
Rozwiązanie:
Z twierdzenia cosinusów otrzymujemy , gdzie oznacza długość trzeciego boku trójkąta.
Zatem .
Z tablic wartości funkcji trygonometrycznych odczytujemy przybliżoną wartość .
Zatem .
Boki trójkąta mają długości , i . Obliczymy marę największego kąta tego trójkąta. Wynik zaokrąglimy do .
Rozwiązanie:
Największy kąt trójkąta, oznaczmy go przez , leży naprzeciw najdłuższego boku.
Z twierdzenia cosinusów możemy zapisać .
Stąd .
Z tablic wartości funkcji trygonometrycznych odczytujemy przybliżoną wartość kąta .
Obliczymy długość boku trójkąta, w którym dane są: , oraz .
Rozwiązanie
Wprost z twierdzenia cosinusów otrzymujemy .
Stąd:
.
Obliczymy długość boku trójkąta, w którym dane są: , oraz .
Rozwiązanie
Z twierdzenia cosinusów dla boku i kąta mamy:
Stąd otrzymujemy równanie kwadratowe:
Obliczamy wyróżnik otrzymanego równania kwadratowego:
Zatem taki trójkąt nie istnieje.
Obliczymy długość boku trójkąta, w którym dane są: , oraz .
Rozwiązanie
Z twierdzenia cosinusów dla boku i kąta mamy:
Stąd otrzymujemy równanie kwadratowe:
Obliczamy wyróżnik otrzymanego równania kwadratowego:
lub
Odpowiedź:
lub .
Obliczymy długość boku trójkąta, w którym dane są: , oraz
Rozwiązanie
Z twierdzenia cosinusów dla boku i kąta mamy:
Stąd otrzymujemy równanie kwadratowe:
Obliczamy wyróżnik otrzymanego równania kwadratowego:
lub
Odpowiedź
.
W trójkącie dane są długości boków i oraz , gdzie oznacza miarę kąta przy wierzchołku tego trójkąta. Obliczymy długość boku .
Rozwiązanie
Do obliczenia długości boku wykorzystamy twierdzenie cosinusów. Długości dwóch boków trójkąta znamy, więc potrzebna jest nam jeszcze wartość cosinusa kąta .
Tę wartość obliczymy, wykorzystując dwie znane tożsamości trygonometryczne
oraz .
Wstawiając w pierwszej z tych równości w miejsce otrzymujemy równanie , skąd .
Stąd i z drugiej tożsamości otrzymujemy
,
,
,
.
Stąd lub . Kąt jest rozwarty, gdyż . Zatem .
Teraz mamy już wszystkie dane, żeby obliczyć za pomocą twierdzenia cosinusów długość boku .
Otrzymujemy więc
,
.
Stąd .
Obliczymy miary kątów trójkąta o bokach długości: , , .
Rozwiązanie
Niech oznacza kąt trójkąta leżący naprzeciw boku o długości ,
– kąt leżący naprzeciw boku o długości ,
– kąt leżący naprzeciw boku o długości .
Zastosujmy twierdzenie cosinusów dla kąta .
,
,
,
.
Stąd
.
Zatem .
Zastosujmy jeszcze raz twierdzenie cosinusów dla kąta .
,
,
,
,
.
Stąd
.
Zatem .
Kąt obliczymy, korzystając z twierdzenia o sumie miar kątów wewnętrznych trójkąta, choć moglibyśmy ten kąt obliczyć, wykorzystując twierdzenie cosinusów. Mamy zatem:
.
Animacja multimedialna
Zapoznaj się w treścią pierwszego zadania. Na chwilę wstrzymaj odtwarzanie animacji i sprawdź, czy samodzielnie rozwiążesz to zadanie, wykorzystując twierdzenie cosinusów. Potem odtwórz całe rozwiązanie i porównaj z własnym.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RXHSSPZ9EMDNN
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej obliczania długości boków i miar kątów w trójkącie z wykorzystaniem twierdzenia cosinusów
Rozwiąż pierwsze zadanie zamieszczone w prezentacji bez korzystania z twierdzenia cosinusów. Poprowadź w tym celu wysokość trójkąta .
Przeanalizuj sposób obliczania największego kąta trójkąta o danych trzech bokach omówiony w drugim zadaniu. Oblicz najmniejszy z kątów trójkąta o bokach długości , i .
Prezentacja multimedialna
Odtwórz pierwszy fragment prezentacji i zapoznaj się z treścią lematu . dotyczącego długości rzutu prostokątnego odcinka na prostą. Po zapoznaniu się z tym lematem spróbuj przeprowadzić samodzielnie jego dowód. Po tym porównaj swój dowód z przedstawionym w kolejnym fragmencie prezentacji.
Po zapoznaniu się z lematem . i jego dowodem, odtwórz kolejny fragment prezentacji i przeanalizuj lemat ., w którym podana jest zależność między długością boku trójkąta, długościami dwóch pozostałych boków i cosinusami kątów przy tym boku i, podobnie jak poprzednio, spróbuj samodzielnie przeprowadzić jego dowód. Zwróć uwagę, że spodek wysokości trójkąta może leżeć na boku trójkąta, ale może też leżeć na prostej zawierającej ten bok i nie leżeć na tym boku. Porównaj swój dowód z dowodem przedstawionym w następnych dwóch slajdach prezentacji.
Następnie odtwórz kolejny fragment prezentacji, w którym sformułowane zostało twierdzenie cosinusów. Tu również, spróbuj przeprowadzić dowód tego twierdzenia, wykorzystując w nim lemat . Porównaj swój dowód z dowodem przedstawionym w dalszej części prezentacji. Ta część została podzielona na fragmenty, w których pokazane są kolejne kroki dowodu. Gdyby nawet nie udało Ci się samodzielnie przeprowadzić dowodu, to odtwórz najpierw pierwszy fragment dowodu, spróbuj poprowadzić dowód dalej samodzielnie, jeśli to też Ci się nie uda, to postępuj tak z kolejnymi fragmentami prezentacji.
długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, A prim B prim, koniec długości odcinka, równa się, a prim
Miara kąta C A B wynosi fi.
Mamy
kosinus nawias, fi, zamknięcie nawiasu, równa się, początek ułamka, długość odcinka, A C, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, a prim, mianownik, a, koniec ułamka a prim, równa się, a, razy, kosinus nawias, fi, zamknięcie nawiasu.
Dla fi, równa się, zero mamy
a prim, równa się, a, razy, jeden, równa się, a, razy, kosinus nawias, zero stopień, zamknięcie nawiasu, równa się, a, razy, kosinus nawias, fi, zamknięcie nawiasu
Dla fi, równa się, dziewięćdziesiąt stopni mamy
a prim, równa się, zero, równa się, a, razy, zero, równa się, a, razy, kosinus nawias, dziewięćdziesiąt stopni, zamknięcie nawiasu, równa się, a, razy, kosinus nawias, fi, zamknięcie nawiasu Lemat drugi. Napis. Długość boku trójkąta. Ilustracja przedstawia trójkąt A B C. Długość odcinka A B wynosi c, długość odcinka B C wynosi a, natomiast długość odcinka A C wynosi b. Kąt przy wierzchołku B ma miarę BETA, a kąt przy wierzchołku C ma miarę GAMMA. Obok zapisano równanie czytane przez lektora. a, równa się, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, plus, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu
Kąt przy wierzchołku A ma miarę alfa. Z wierzchołka A poprowadzono odcinek A A prim. Tworzy on z ramieniem B C kąt o mierze dziewięćdziesiąt stopni. Odcinek podzielił trójkąt na dwa mniejsze. Nowopowstały trójkąt A B A prim posiada podstawę o boku c.
Pojawiają się równania.
długość odcinka, A prim C, koniec długości odcinka, równa się, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu,
długość odcinka, A prim B, koniec długości odcinka, równa się, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu,
a, równa się, długość odcinka, B C, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, A prim C, koniec długości odcinka, plus, długość odcinka, A prim B, koniec długości odcinka, równa się, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, plus, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu
Z punktu A poprowadzono odcinek do ramienia B A prim. W miejscu przecięcia powstał punkt C. Długość odcinka B C wynosi a. Długość odcinka A C wynosi b. Przy wierzchołku C powstały dwa kąty przyległe, jeden ma miarę GAMMA, drugi sto osiemdziesiąt stopni, minus, GAMMA. Zatem mamy:
długość odcinka, A prim C, koniec długości odcinka, równa się, b, razy, kosinus nawias, sto osiemdziesiąt stopni, minus, GAMMA, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu
oraz
długość odcinka, A prim B, koniec długości odcinka, równa się, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu,
stąd
a, równa się, długość odcinka, B C, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, A prim B, koniec długości odcinka, minus, długość odcinka, A prim C, koniec długości odcinka, równa się, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu, minus, nawias, minus, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, zamknięcie nawiasu, równa się, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu, plus, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu
Napis. Twierdzenie cosinusów. Ilustracja przedstawia trójkąt A B C o kątach wewnętrznych alfa, przecinek, BETA, przecinek, GAMMA. Długość odcinka A B wynosi c, długość odcinka B C wynosi a, natomiast długość odcinka A C wynosi b. Pojawiają się równania.
a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa b c kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu.
Pojawia się układ równań.
nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, a, równa się, b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, plus, c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu, koniec równania, drugie równanie, b, równa się, a, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, plus, c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu, koniec równania, trzecie równanie, c, równa się, a, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu, plus, b, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań
Pierwsze równanie mnożymy przez a, drugie przez b, trzecie przez c. Otrzymujemy
nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, minus, a b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, minus, a c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu, koniec równania, drugie równanie, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, a b, razy, kosinus nawias, GAMMA, zamknięcie nawiasu, plus, b c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu, koniec równania, trzecie równanie, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, a c, razy, kosinus nawias, BETA, zamknięcie nawiasu, plus, b c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań
Sumujemy i redukujemy równania.
minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, b c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu, plus, b c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu,
co daje nam minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, dwa b c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu,
a więc
a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, b indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa b c, razy, kosinus nawias, alfa, zamknięcie nawiasu

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D2ROHJF2T
Zestaw ćwiczeń interaktywnych
Bok trójkąta równobocznego ma długość . Punkt leży na boku tego trójkąta tak, że , jak na rysunku poniżej.

Długości boków trójkąta oraz kąty zostały zaznaczone na rysunku.

kosinus BETA, równa się luka do uzupełnienia
kosinus GAMMA, równa się luka do uzupełnienia
Długości boków trójkąta oraz kąty zostały zaznaczone na rysunku.

W trójkącie dane są: , oraz .

Długości dwóch boków i miara kąta między tymi bokami zostały zaznaczone na rysunku.

W trójkącie ostrokątnym (oznaczenia standardowe jak na rysunku)

boki mają długości: , , .
BETA, należy do luka do uzupełnienia
GAMMA, należy do luka do uzupełnienia
W trójkącie (oznaczenia standardowe jak na rysunku) prawdziwe są równości , .

Przekątne równoległoboku przecinają się pod kątem a ich długości są równe i . Oblicz długości boków tego równoległoboku.
Na rysunku przedstawiony jest trójkąt prostokątny . Ile jest równa długość dwusiecznej tego trójkąta?

Kąt ostry rombu jest równy . Ile jest równy stosunek długości przekątnych (dłuższej do krótszej)?

Punkt dzieli bok trójkąta na odcinki i o długościach i , a boki i tego trójkąta mają długości i , jak na rysunku.

Z wierzchołków kwadratu o boku długości zatoczono cztery łuki okręgów, każdy o promieniu . Punkty przecięcia tych okręgów są wierzchołkami kwadratu , jak na rysunku. Oblicz długość boku kwadratu ,

Słownik
to trójkąt, którego każdy kąt wewnętrzny jest ostry, a więc większy od i mniejszy od
to trójkąt, którego jeden kąt wewnętrzny jest rozwarty, a więc większy od i mniejszy od (dwa pozostałe kąty tego trójkąta są ostre)
półprosta dzieląca kąt na dwa kąty przystające




