M_R_W14_M3 Rozkład wielomianu na czynniki
2. Pierwiastki całkowite wielomianu
Posługując się prostymi przekształceniami potrafimy wyznaczyć pierwiastki dowolnych wielomianów pierwszego i drugiego stopnia.
Są również znane, choć przekraczają zakres materiału szkolnego, wzory na wyznaczenie pierwiastków wielomianów stopnia trzeciego i czwartego - można znaleźć pierwiastki znając współczynniki w zapisie wielomianu i wykonując skończoną liczbę prostych operacji arytmetycznych (cztery podstawowe działania i wyciąganie pierwiastków różnego stopnia). Wiadomo też, że nie da się w sposób ogólny wyprowadzić analogicznych wzorów dla wielomianów stopnia wyższego, niż czwarty.
W bieżącym materiale zajmiemy się wielomianami, w których wszystkie współczynniki są liczbami całkowitymi.
Udowodnisz twierdzenie pozwalające wyznaczyć wszystkie całkowite pierwiastki wielomianu o współczynnikach całkowitych.
Zastosujesz twierdzenie pozwalające wyznaczyć wszystkie całkowite pierwiastki wielomianu o współczynnikach całkowitych.
Dany jest wielomian , w którym wszystkie współczynniki , , , i są liczbami całkowitymi, przy czym i .
Jeżeli liczba całkowita jest pierwiastkiem wielomianu , to jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego .
Niech będzie wielomianem spełniającym warunki zadania.
Wiemy, że , czyli .
Zatem ,
czyli . Wszystkie liczby znajdujące się po prawej stronie znaku równości są całkowite, więc jest dzielnikiem .
Z powyższego twierdzenia o pierwiastkach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitychtwierdzenia o pierwiastkach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitych wynika, że analizując dzielniki wyrazu wolnego wielomianu o współczynnikach całkowitych jesteśmy w stanie wyznaczyć wszystkie pierwiastki całkowite tego wielomianu.
Wyznacz wszystkie pierwiastki całkowite wielomianu .
Możliwe pierwiastki całkowite wielomianu to dzielniki liczby . Mamy więc do sprawdzenia osiem przypadków (bo tyle dzielników, uwzględniając również liczby ujemne, ma ).
Jeśli współczynniki przy zmiennej są dodatnie oraz dwa z nich są większe niż , to dla dzielników dodatnich (, , i ) wielomian przyjmuje wartości dodatnie (nie trzeba ich dokładnie obliczać, wystarczy tylko zauważyć, że są to wartości różne od ). Dlatego całkowitych pierwiastków wielomianu szukamy wśród ujemnych dzielników wyrazu wolnego.
Zatem jedynym pierwiastkiem całkowitym wielomianu jest liczba .
Udowodnij, że wielomian nie ma pierwiastków całkowitych.
Przypomnijmy, co jest istotne zwłaszcza w tej części ze względu na stosunkowo duże liczby, że nie musimy dokładnie wyznaczać wartości wielomianu, wystarczy tylko oszacować, czy jest ona różna od zero. Liczba cztery indeks górny, siedem, koniec indeksu górnego jest np. na tyle duża, że bez wykonywania obliczeń widać, że całe wyrażenie nie może przyjąć wartości zero., Podsumowanie Żaden z dzielników wyrazu wolnego nie jest pierwiastkiem wielomianu, wielomian ten nie ma więc pierwiastków całkowitych.
Wyznacz wszystkie pierwiastki wielomianupierwiastki wielomianu .
Wyznacz wszystkie pierwiastki wielomianu .
Zauważmy, że , więc wielomian ma te same pierwiastki, co wielomian .
jest wielomianem stopnia czwartego, więc może mieć co najwyżej cztery pierwiastki.
Spróbujmy na początek znaleźć jakiś pierwiastek całkowity wielomianu . Będziemy go szukać wśród dzielników liczby .
Łatwo zauważyć, że , czyli liczba jest pierwiastkiem wielomianu . Zgodnie z twierdzeniem Bézoutatwierdzeniem Bézouta wielomian jest więc podzielny przez dwumian .
Możemy posłużyć się np. schematem Hornera bądź dzieleniem pisemnym wielomianów. Po wykonaniu dzielenia możemy zapisać, że .
Uzyskaliśmy wielomian trzeciego stopnia , którego pierwiastki są jednocześnie pierwiastkami wielomianu .
Możemy ponownie przeanalizować dzielniki wyrazu wolnego. Łatwo zauważyć, że liczba jest pierwiastkiem całkowitym wielomianu , więc jest on podzielny przez dwumian .
Po wykonaniu dzielenia możemy zapisać, że .
Na koniec wyznaczmy pierwiastki wielomianu drugiego stopnia . Po obliczeniu wyróżnika widzimy, że wielomian ten nie ma pierwiastków rzeczywistych i jest nierozkładalny.
Z tego wynika, że wielomian ma dwa pierwiastki rzeczywiste: oraz .
Przeanalizuj przykład wyznaczania pierwiastków całkowitych wielomianu.
Spróbuj wyznaczyć pierwiastki całkowite podanego wielomianu. Następnie sprawdź swoje rozumowanie analizując infografikę.
Sprawdź się raz jeszcze. Wyznacz pierwiastki całkowite podanego wielomianu, a potem porównaj swoje rozumowanie z opisami zawartymi w punktach od 1 do 9 w poniższej infografice.
W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się x indeks górny, sześć, koniec indeksu górnego, plus, trzynaście x indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, minus, dwa x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego minus, dziewiętnaście x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, dziewięćdziesiąt jeden x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, siedem x, minus, dziewięćdziesiąt jeden. Możliwe odpowiedzi: 1. minus, jeden, 2. jeden, 3. minus, siedem, 4. siedem, 5. minus, trzynaście, 6. trzynaście, 7. minus, dziewięćdziesiąt jeden, 8. dziewięćdziesiąt jeden, 9. minus, dziewiętnaście, 10. dziewiętnaście, 11. minus, dwa, 12. dwa
- Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma co najmniej dwa różne pierwiastki całkowite. TAK/NIE
- Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma co nawyżej dwa różne pierwiastki całkowite. TAK/NIE
- Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma co najmniej jeden pierwiastek rzeczywisty dodatni. TAK/NIE
Słownik
dla wielomianu jednej zmiennej to liczba taka, że
liczba jest pierwiastkiem wielomianu wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian dzieli się przez dwumian bez reszty
dany jest wielomian , w którym wszystkie współczynniki , , , i są liczbami całkowitymi, przy czym i .
Jeżeli liczba całkowita jest pierwiastkiem wielomianu , to jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego
