M_R_W04_M1 Funkcja liniowa i jej wykres
Funkcja liniowa i jej wykres

Funkcja liniowa ma wiele zastosowań związanych z różnymi jej własnościami, w szczególności w geometrii i statystyce (w metodzie regresji liniowej, metodzie najmniejszych kwadratów, błędzie standardowym, czy szacowaniu wyników).
W tym materiale poznasz pojęcie funkcji liniowej, wykorzystywanej bardzo często do określania i opisywania zjawisk z różnych dziedzin naszego życia. Nauczysz się rysować wykres funkji liniowej.
Zdefiniujesz pojęcie funkcji liniowej.
Obliczysz wartości funkcji liniowej dla podanych argumentów.
Wyznaczysz wartości argumentów, dla których funkcja liniowa przyjmuje określoną wartość.
Poznasz etapy szkicowania wykresu funkcji liniowej.
Naszkicujesz wykresy funkcji liniowych określonych wzorami dla różnych wartości współczynników i .
Określisz położenie wykresu funkcji liniowej w układzie współrzędnych, w zależności od wartości współczynników i .
Określenie funkcji liniowej
Funkcja liniowa, ma istotne znaczenie zarówno w rozważaniach teoretycznych, jak i zastosowaniach praktycznych.
Funkcję określoną wzorem
gdzie i nazywamy funkcją liniową.
Liczbę nazywamy współczynnikiem kierunkowym, a liczbę wyrazem wolnym.
Dziedziną funkcji liniowej jest zbiór liczb rzeczywistych .
Mając dany wzór funkcji liniowejfunkcji liniowej możemy wyznaczać wartości tej funkcji dla podanych argumentów oraz argumenty, dla których funkcja przyjmuje określoną wartość.
Funkcja każdej liczbie rzeczywistej przyporządkowuje jej dwukrotność pomniejszoną o .
Wyznaczymy:
a) wzór tej funkcji,
b) wartość funkcji dla argumentu ,
c) argument, dla którego funkcja przyjmuje wartość .
Rozwiązanie:
a) Funkcja jest określona za pomocą wzoru ,
b) , zatem ,
c) , zatem .
Wobec tego .
Funkcja liniowa jest określona wzorem .
Wyznaczymy:
a) odpowiedni podzbiór zbioru wartości tej funkcji, jeżeli podzbiorem jej dziedziny jest zbiór ,
b) odpowiedni podzbiór dziedziny tej funkcji, jeżeli podzbiorem zbioru wartości jest zbiór .
Rozwiązanie:
a) Zauważmy, że wystarczy obliczyć wartości funkcji na końcach podanego przedziału (funkcja liniowa jest monotoniczna i różnowartościowa), zatem:
,
.
Wobec tego podzbiorem zbioru wartości jest zbiór .
b) Zauważmy, że wystarczy obliczyć argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości z końców podanego przedziału, zatem:
, czyli ,
, czyli .
Dlatego też szukanym podzbiorem dziedziny tej funkcji jest zbiór .
Zapiszemy wzór funkcji liniowej , jeżeli:
a) oraz wartość funkcji dla argumentu wynosi ,
b) oraz wartość funkcji dla argumentu wynosi .
Rozwiązanie:
a) Wzór funkcji zapisujemy w postaci .
Ponieważ wartość funkcji dla argumentu wynosi , to do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
, wobec tego .
Funkcja wyraża się więc wzorem .
b) Wzór funkcji zapisujemy w postaci .
Ponieważ wartość funkcji dla argumentu wynosi , to do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
, wobec tego .
Zatem funkcja wyraża się wzorem .
Funkcja przyporządkowuje każdej liczbie rzeczywistej liczbę do niej przeciwną, powiększoną o .
Wyznaczymy:
a) wzór tej funkcji,
b) argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ze zbioru .
Rozwiązanie:
a) Funkcja wyraża się wzorem ,
b) wyznaczamy wartości argumentów:
, zatem ,
, zatem ,
, zatem ,
, zatem .
Funkcja liniowa znajduje zastosowanie m.in. w zamianie jednostek temperatury.
Zależność pomiędzy temperaturą mierzoną w stopniach Celsjusza () i temperaturą mierzoną w stopniach Fahrenheita () wyraża wzór .
Wyznaczymy:
a) wartość temperatury wyrażonej w , gdy temperatura wynosi ,
b) wartość temperatury wyrażonej w , gdy temperatura wynosi .
Rozwiązanie
a) ,
b) .
Równanie przekształcamy do postaci , zatem .
Zapoznaj się z infografiką, a następnie wykonaj poniższe polecenie.
Jeżeli f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy x, plus, cztery, to a, równa się, minus, trzy i b, równa się, cztery.
Jeżeli f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, sześć, to a, równa się, zero i b, równa się, minus, sześć.
Jeżeli f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa x, to a, równa się, dwa i b, równa się, zero. Dziedziną każdej funkcji liniowej jest zbiór liczb rzeczywistych R. Jeżeli podzbiorem dziedziiny funkcji liniowej określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy x, minus, dwa jest przedział minus, dwa, średnik, jeden, to podzbiorem zbioru wartości jest przedział minus, pięć, średnik, cztery. Jeżeli podzbiorem zbioru wartości funkcji liniowej określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa x, minus, cztery jest przedział minus, trzy, średnik, dwa, to podzbiorem dziedziny tej funkcji je przedział zero przecinek pięć, średnik, trzy.
Zapisz wzór funkcji liniowej , jeżeli:
a) oraz wartość funkcji dla argumentu wynosi ,
b) oraz wartość funkcji dla argumentu wynosi .
Wykres funkcji liniowej
Wykresem funkcjiWykresem funkcji liniowej jest prosta.
Do szkicowania wykresu funkcji liniowej wykorzystamy poniższą własność.
Przez dwa różne punkty płaszczyzny można poprowadzić dokładnie jedną prostą.
Zatem do naszkicowania wykresu funkcji liniowej określonej wzorem wystarczy wyznaczyć współrzędne co najmniej dwóch punktów, które należą do tego wykresu.
Naszkicujemy wykres funkcji określonej wzorem .
Przedstawmy w tabeli wartości tej funkcji, które wyznaczymy dla kilku argumentów.
Zatem wykres tej funkcji przedstawia się następująco:

Naszkicujemy wykres funkcji określonej wzorem .
Przedstawmy w tabeli wartości tej funkcji, które wyznaczymy dla kilku argumentów.
Zatem wykres tej funkcji przedstawia się następująco:

Zauważmy, że jeżeli do naszkicowania prostej wystarczy znać współrzędne dwóch punktów, to tymi współrzędnymi mogą być współrzędne punktów przecięcia wykresu funkcji liniowej z osiami układu współrzędnych (o ile istnieją).
Punkt przecięcia wykresu funkcji liniowej określonej wzorem z osią układu współrzędnych ma współrzędne , gdzie .
Punkt przecięcia wykresu funkcji liniowej określonej wzorem z osią układu współrzędnych ma współrzędne .
Omówimy położenie w układzie współrzędnych prostej, która jest wykresem funkcji liniowej określonej wzorem , w zależności od wartości współczynników i .
Naszkicujemy wykres funkcji liniowej określonej wzorem .
Rozwiązanie
Ze wzoru funkcji możemy odczytać, że oraz .
Zatem współrzędne punktów przecięcia prostej, która jest wykresem tej funkcji, z osiami układu współrzędnych wynoszą:
z osią : ,
z osią : .
Wykres tej funkcji przedstawia się następująco:

Do wykresu funkcji liniowej określonej wzorem należy punkt o współrzędnych .
Wyznaczymy wzór tej funkcji oraz naszkicujemy jej wykres.
Rozwiązanie
Ponieważ punkt o współrzędnych należy do wykresu funkcji określonej wzorem , zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
, zatem .
Wzór funkcji zapisujemy w postaci: .
Zauważmy, że do wykresu funkcji należy punkt o współrzędnych .
Wykres tej funkcji przedstawia się następująco:

Naszkicujemy wykres funkcji liniowej określonej wzorem i określimy jego położenie w układzie współrzędnych.
Rozwiązanie
Do wykresu funkcji należą punkty o współrzędnych oraz .
Zatem wykres tej funkcji przedstawia się następująco:

Wykres tej funkcji znajduje się w , i ćwiartce układu współrzędnych.
Wykresy funkcji liniowych znajdują zastosowanie w rozwiązywaniu sytuacji związanych z życiem codziennym.
Wypożyczalnia oferuje dwie opcje zapłaty za wypożyczenie kajaka, w zależności od trasy spływu:
trasa - wpłata oraz za każdą godzinę,
trasa - wpłata oraz za każdą godzinę.
Zapiszemy wzory funkcji przedstawiających koszt wypożyczenia, w zależności od liczby godzin.
Naszkicujemy wykresy funkcji mając dane ich wzory.
Rozwiązanie
Najpierw oznaczymy przez (gdzie ) liczbę godzin i przez (gdzie ) całkowity koszt wypożyczenia. Wtedy wzory funkcji określających całkowity koszt wypożyczenia można zapisać następująco:
trasa - ,
trasa - .Wykresy funkcji i przedstawiają się następująco:

Naszkicujemy wykres funkcji liniowej, jeżeli wiadomo, że ten wykres przecina oś w punkcie o współrzędnych , a pole trójkąta ograniczonego prostą, która jest wykresem tej funkcji oraz osiami układu współrzędnych, wynosi .
Rozwiązanie
Trójkąt opisany w zadaniu jest prostokątny, a jego wysokość wynosi .
Wykorzystamy wzór na pole trójkąta .
Wartość obliczamy z równania:
, zatem .
Zatem do prostej należy punkt o współrzędnych lub .
Istnieją dwie proste, które wyznaczają trójkąt opisany w zadaniu:

Uruchom aplet służący do szkicowania wykresu funkcji liniowej. Określ położenie prostej, będącej wykresem funkcji, w zależności od wybranych wartości współczynników i .
Zapoznaj się z poniższym opisem apletu.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D5FLQU8BJ
Aplet przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią X od minus siedmiu do siedmiu oraz z pionową osią Y od minus pięciu do pięciu. Na płaszczyźnie narysowany jest wykres funkcji o wzorze w postaci ogólnej . Za pomocą suwaków można ustawić wartość parametru oraz parametru , w każdym przypadku od minus pięciu do pięciu co jedną dziesiątą. Podamy cztery przykłady wykresów funkcji o różnych wartościach obu parametrów.
Dla oraz funkcja przymuje postać .
Wykresem tej funkcji jest ukośna prosta przebiegająca między innymi przez punkty oraz . Wykres znajduje się od lewej w drugiej, trzeciej i w czwartej ćwiartce.Dla oraz funkcja przymuje postać .
Wykresem tej funkcji jest pozioma prosta przebiegająca między innymi przez punkt . Wykres znajduje się od lewej w drugiej i w pierwszej ćwiartce.Dla oraz funkcja przymuje postać .
Wykresem tej funkcji jest ukośna prosta przebiegająca między innymi przez punkty oraz . Wykres znajduje się od lewej w trzeciej, drugiej i w pierwszej ćwiartce.Dla oraz funkcja przymuje postać .
Wykresem tej funkcji jest ukośna prosta przebiegająca między innymi przez punkty oraz . Wykres znajduje się od lewej w drugiej i w czwartej ćwiartce.
Określ, w których ćwiartkach prostokątnego układu współrzędnych znajdują się wykresy danych funkcji:
,
,
,
,
,
.
f nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, równa się1. początek ułamka, siedem, mianownik, dwa, koniec ułamka, 2. minus, jeden, 3. dwa, 4. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 5. początek ułamka, jeden, mianownik, trzy, koniec ułamka, 6. zero, 7. początek ułamka, trzynaście, mianownik, osiem, koniec ułamka
f nawias, zero, zamknięcie nawiasu, równa się1. początek ułamka, siedem, mianownik, dwa, koniec ułamka, 2. minus, jeden, 3. dwa, 4. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 5. początek ułamka, jeden, mianownik, trzy, koniec ułamka, 6. zero, 7. początek ułamka, trzynaście, mianownik, osiem, koniec ułamka
f nawias, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, równa się1. początek ułamka, siedem, mianownik, dwa, koniec ułamka, 2. minus, jeden, 3. dwa, 4. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 5. początek ułamka, jeden, mianownik, trzy, koniec ułamka, 6. zero, 7. początek ułamka, trzynaście, mianownik, osiem, koniec ułamka
f nawias, dwa, zamknięcie nawiasu, równa się1. początek ułamka, siedem, mianownik, dwa, koniec ułamka, 2. minus, jeden, 3. dwa, 4. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 5. początek ułamka, jeden, mianownik, trzy, koniec ułamka, 6. zero, 7. początek ułamka, trzynaście, mianownik, osiem, koniec ułamka
f nawias, cztery, zamknięcie nawiasu, równa się1. początek ułamka, siedem, mianownik, dwa, koniec ułamka, 2. minus, jeden, 3. dwa, 4. początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, 5. początek ułamka, jeden, mianownik, trzy, koniec ułamka, 6. zero, 7. początek ułamka, trzynaście, mianownik, osiem, koniec ułamka
Wpisz odpowiednie liczby w puste pola, aby otrzymać zdania prawdziwe.
- Funkcja przyjmuje wartość trzy dla argumentu Tu uzupełnij.
- Wartość funkcji dla argumentu dziesięć wynosi Tu uzupełnij.
- Największym całkowitym argumentem, dla którego funkcja przyjmuje wartość dodatnią, jest liczba Tu uzupełnij.
- Najmniejszym całkowitym argumentem, dla którego funkcja przyjmuje wartość ujemną, jest liczba Tu uzupełnij.
Funkcja przyporządkowuje każdej liczbie rzeczywistej jej czwartą część pomniejszoną o ;
a) wyznacz wzór tej funkcji,
b) oblicz wartości tej funkcji dla argumentów ze zbioru .
- Funkcja określona wzorem y, równa się, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka x, plus, dwa przecina oś X w punkcie x, równa się1. jeden, 2. minus, jeden, 3. cztery, 4. minus, dwa, 5. minus, dwa, 6. minus, dwa oraz oś Y w punkcie y, równa się1. jeden, 2. minus, jeden, 3. cztery, 4. minus, dwa, 5. minus, dwa, 6. minus, dwa.
- Funkcja określona wzorem y, równa się, minus, dwa x, minus, dwa przecina oś X w punkcie x, równa się1. jeden, 2. minus, jeden, 3. cztery, 4. minus, dwa, 5. minus, dwa, 6. minus, dwa oraz oś Y w punkcie y, równa się1. jeden, 2. minus, jeden, 3. cztery, 4. minus, dwa, 5. minus, dwa, 6. minus, dwa.
- Funkcja określona wzorem y, równa się, dwa x, minus, dwa przecina oś X w punkcie x, równa się1. jeden, 2. minus, jeden, 3. cztery, 4. minus, dwa, 5. minus, dwa, 6. minus, dwa oraz oś Y w punkcie y, równa się1. jeden, 2. minus, jeden, 3. cztery, 4. minus, dwa, 5. minus, dwa, 6. minus, dwa.
Na rysunku przedstawiono wykres funkcji określonej wzorem .

Funkcja przyjmuje wartości dodatnie w tej części wykresu, która znajduje się w 1. dwa, 2. pierwszej, 3. minus, cztery, 4. trzeciej, 5. drugiej, 6. czwartej, 7. minus, dwa, 8. cztery ćwiartce układu współrzędnych.
Wykres tej funkcji przecina oś X w punkcie o współrzędnych nawias1. dwa, 2. pierwszej, 3. minus, cztery, 4. trzeciej, 5. drugiej, 6. czwartej, 7. minus, dwa, 8. cztery,zero zamknięcie nawiasu.
Wykres tej funkcji przecina oś Y w punkcie o współrzędnych nawias zero, przecinek1. dwa, 2. pierwszej, 3. minus, cztery, 4. trzeciej, 5. drugiej, 6. czwartej, 7. minus, dwa, 8. czteryzamknięcie nawiasu.
Dana jest funkcja określona wzorem .
Określ, dla jakich wartości parametrów i wykres tej funkcji znajduje się w , i ćwiartce układu współrzędnych.
Słownik
funkcja określona wzorem
gdzie:
zbiór wszystkich punktów płaszczyzny o współrzędnych , gdzie należy do dziedziny tej funkcji, natomiast jest wartością funkcji dla argumentu