M_R_W08_M2 Przekształcanie wykresów
5*. Inne przekształcenia wykresów funkcji: y = f(|x|) , y = |f(x)|. (DODATEK)
Matematyk, który nie jest po trosze poetą, nigdy nie będzie doskonały.
To słowa Karla Weierstrassa, niemieckiego matematyka, który w roku wprowadził notację dla określenia wartości bezwzględnej liczby. Innymi określeniami tego terminu jest moduł, podany prawdopodobnie przez szwajcarskiego księgarza Jean‑Robert Arganda w oraz , stosowany przede wszystkim w informatyce.
W tym materiale, opierając się na wykresie funkcji , otrzymamy wykres funkcji .
Wykorzystasz definicję wartości bezwzględnej liczby do rozwiązania zadań.
Narysujesz wykres funkcji na podstawie wykresu funkcji .
Na podstawie wykresu funkcji sporządzisz wykres funkcji .
Odczytasz z wykresu funkcji jej własności.
Wykres funkcji
Funkcję możemy, zgodnie z określeniem wartości bezwzględnej, zapisać:
W poniższych przykładach pokażemy etapy rysowania wykresu funkcji .
Narysujemy wykres funkcji .
Rozwiązanie:
Dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych.
Korzystając z definicji wartości bezwzględnejwartości bezwzględnej, możemy zapisać:
,
czyli
.
Wykres funkcji składa się z dwóch wykresów, dwóch funkcji liniowych: , gdy oraz , gdy .
Pokażemy etapy otrzymania wykresu funkcji .
1. Rysujemy wykres funkcji dla .
Obliczamy współrzędne dwóch punktów, przez które przechodzi prosta .
Dla mamy: , czyli do wykresu funkcji należy punkt .
Dla mamy: , czyli do wykresu funkcji należy punkt .
Teraz możemy zaznaczyć oba punkty w układzie współrzędnych i narysować prostą, ograniczając się do przedziału .

2. Rysujemy wykres funkcji , gdy .
Obliczamy współrzędne dwóch punktów, przez które przechodzi prosta .
Dla mamy: , czyli do wykresu funkcji należy punkt .
Dla mamy: , czyli do wykresu funkcji należy punkt .
Teraz możemy zaznaczyć oba punkty w układzie współrzędnych i narysować prostą ograniczając się do przedziału .

Wykres funkcji jest sumą obu wykresów:

Możemy zauważyć, że wykres funkcji składa się z wykresu funkcji położonego nad lub na osi oraz obrazu w symetrii względem osi tej części wykresu, która jest położona pod osią :

Uogólnijmy powyższy wniosek na dowolną funkcję .
Aby narysować wykres funkcji , wykonujemy następujące czynności:
rysujemy wykres funkcji ,
te części wykresu, które znajdują się pod osią , odbijamy symetrycznie względem osi ,
na wykres funkcji składa się wykres funkcji położony nad lub na osi i obraz w symetrii względem osi części wykresu funkcji położonego pod osią .
Mając dany wykres funkcji , narysujemy wykres funkcji , a następnie odczytamy z wykresu dziedzinędziedzinę, zbiór wartościzbiór wartości i miejsca zerowe funkcji .

Rozwiązanie:
Odbijamy symetrycznie względem osi część wykresu funkcji znajdującą się pod osią .
Wykres funkcji jest sumą wykresu funkcji , położonego nad lub na osi oraz obrazu w symetrii względem osi części wykresu funkcji , położonego pod osią :

Z wykresu funkcji możemy odczytać następujące własności:
dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych: ,
zbiorem wartości funkcji jest zbiór: ,
funkcja ma dwa miejsca zerowe: i .
Określimy dziedzinę funkcji .
Rozwiązanie:
Funkcja jest określona dla .
Wyrażenie znajdujące się pod pierwiastkiem może przyjmować tylko wartości nieujemne.
Zauważmy, że wyrażenie pod pierwiastkiem możemy zapisać następująco: , stąd . Korzystając z własności , możemy zapisać: . Ponieważ , to dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych.
Narysujemy wykres funkcji .
Rozwiązanie:
Aby narysować wykres funkcji , wyrażenie pod pierwiastkiem zapisujemy następująco: .
Korzystając z własności , możemy zapisać: . Dziedziną tej funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych.
Wykres funkcji otrzymamy opierając się na wykresie funkcji . Szkicujemy wykres funkcji .
Obliczamy współrzędne dwóch punktów, przez które przechodzi prosta .
Dla mamy: , czyli do wykresu funkcji należy punkt .
Dla mamy: , czyli do wykresu funkcji należy punkt .
Teraz możemy zaznaczyć oba punkty w układzie współrzędnych i narysować prostą .

Teraz odbijamy symetrycznie względem osi część wykresu znajdującą się pod osią , a część wykresu, która leży nad lub na osi , pozostawiamy bez zmiany.
Otrzymujemy wykres funkcji .

Opierając się na wykresie funkcji narysujemy wykres funkcji .

Widzimy, że wykres funkcji otrzymamy przesuwając wykres funkcji o dwie jednostki w prawo.
Opierając się na wykresie funkcji narysujemy wykres funkcji .

Widzimy, że wykres funkcji otrzymamy przesuwając wykres funkcji o trzy jednostki w lewo.
Możemy na podstawie powyższych wykresów podać wniosek.
Wykres funkcji otrzymamy, przesuwając wykres funkcji względem osi :
o jednostek w prawo, gdy jest dodatnie,
o jednostek w lewo, gdy jest ujemne.
Zapoznaj się z animacją prezentującą, jak narysować wykres funkcji . Następnie rozwiąż zadania znajdujące się pod animacją i porównaj z odpowiedziami.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RcK8J2bChWc96
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej wykresy funkcji .
Narysuj wykres funkcji .
Na podstawie wykresu funkcji narysuj wykres funkcji , a następnie odczytaj z wykresu: dziedzinę, zbiór wartości i miejsca zerowe.
Wykres funkcji
Korzystając z definicji wartości bezwzględnej zapisujemy:
Zatem wykres funkcji otrzymujemy, odbijając symetrycznie względem osi wykres funkcji .
Aby narysować wykres funkcji , wykonujemy następujące czynności:
1. rysujemy wykres funkcji ograniczając się tylko do tych części wykresu dla których (części wykresu leżące w i ćwiartce układu współrzędnych i na osi );
2. odbijamy symetrycznie względem osi wykres funkcji dla i otrzymujemy część wykresu dla ;
3. wykres funkcji jest sumą wykresów funkcji: dla i dla .
Narysujemy wykres funkcji .
Rozwiązanie
Rysujemy wykres funkcji .
Wyznaczamy (interesuje nas część wykresu dla ).

Odbijamy symetrycznie części wykresu, dla których względem osi .

Narysujemy wykres funkcji .
Rozwiązanie
Rysujemy część wykresu funkcji .
Wyznaczamy: , , a następnie, odbijając symetrycznie względem osi części wykresu, dla których , otrzymujemy rozwiązanie.

Wykresem funkcji jest parabola o wierzchołku w punkcie.

Korzystając z wykresu tej funkcji, narysujemy wykres funkcji: .
Odczytamy z wykresu: dziedzinędziedzinę, zbiór wartościzbiór wartości funkcji i jej miejsca zerowe.
Rozwiązanie
Odbijamy symetrycznie względem osi części wykresu, dla których .

Z wykresu odczytujemy:
dziedzinadziedzina: ;
zbiór wartości funkcjizbiór wartości funkcji: ;
miejsca zerowe: dla , i .
Mając dany wykres funkcji :

narysujemy wykres funkcji . Odczytamy z wykresu: dziedzinędziedzinę, zbiór wartościzbiór wartości i miejsca zerowe funkcji .
Rozwiązanie
Odbijamy symetrycznie względem osi część wykresu dla .

Odczytujemy z wykresu:
dziedzinadziedzina: ;
zbiór wartości funkcjizbiór wartości funkcji: ;
miejsca zerowe: funkcja nie ma miejsc zerowych.
W przypadku funkcji postaci możemy jej wykres otrzymać opierając się na wykresie funkcji .
Narysujemy wykres funkcji .
Rozwiązanie

Przesuwamy wykres funkcji wzdłuż osi o dwie jednostki w górę (czyli przesuwamy o wektor ).
Narysujemy wykres funkcji .
Rozwiązanie

Przesuwamy wykres funkcji wzdłuż osi o jedną jednostkę w dół (czyli przesuwamy o wektor ).
Wykres funkcji otrzymamy, przesuwając wykres funkcji wzdłuż osi :
o jednostek w górę, gdy jest dodatnie,
o jednostek w dół, gdy jest ujemne.
Zapoznaj się z animacją prezentującą, jak narysować wykres funkcji . Następnie rozwiąż zadania i porównaj z odpowiedziami.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R1FZGFkQJyz49
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej wykresu funkcji .
Narysuj wykres funkcji .
Opisz własnymi słowami jak będzie przedstawiał się wykres funkcji .
Na podstawie wykresu funkcji narysuj wykres funkcji , a następnie odczytaj z wykresu: dziedzinę, zbiór wartości i miejsca zerowe.
Na podstawie wykresu funkcji opisz własnymi słowami jak będzie przedstawiał się wykres funkcji , a następnie podaj: dziedzinę, zbiór wartości i miejsca zerowe.
Na rysunku przedstawiono wykres funkcji .

Zbiorem wartości funkcji y, równa się, wartość bezwzględna z, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, koniec wartości bezwzględnej jest przedział nawias ostry1. minus, pięć, 2. minus, jeden, 3. minus, dwa, 4. zero, 5. jeden, 6. minus, sześć przecinek, nieskończoność zamknięcie nawiasu.
Funkcja y, równa się, wartość bezwzględna z, f nawias, x, zamknięcie nawiasu, koniec wartości bezwzględnej rośnie między innymi w przedziale nawias ostry1. minus, pięć, 2. minus, jeden, 3. minus, dwa, 4. zero, 5. jeden, 6. minus, sześć przecinek, zero zamknięcie nawiasu.
Na rysunku przedstawiono wykres funkcji . W jakim punkcie wykres funkcji przecina oś ?

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji , gdzie funkcja f jest pewną funkcją kwadratową.

Na rysunku poniżej przedstawiono wykres funkcji (przyjmij, że jedna jednostka to jedna kratka).

Na rysunku poniżej przedstawiono wykres funkcji (przyjmij, że jedna jednostka to jedna kratka).

Funkcja y, równa się, f nawias, wartość bezwzględna z, x, koniec wartości bezwzględnej, zamknięcie nawiasu przecina oś X w punkcie: Możliwe odpowiedzi: 1. nie przecina osi X, 2. nawias, zero, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu, 3. nawias, zero, przecinek, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, cztery, przecinek, zero, zamknięcie nawiasu
Na rysunku przedstawiono wykres funkcji (przyjmij, że jedna jednostka to jedna kratka).

Słownik
liczba , jeśli jest liczbą dodatnią lub zerem oraz liczba przeciwna, czyli , jeśli jest liczbą ujemną
zbiór wszystkich wartości zmiennej niezależnej , dla których funkcja jest określona
wszystkie wartości, które może przybierać zmienna zależna danej funkcji
ta sama liczba, jeśli jest liczbą nieujemną lub liczba do niej przeciwna, czyli , jeśli jest liczbą ujemną
zbiór wszystkich tych liczb, które można otrzymać w wyniku obliczenia wartości funkcji dla wszystkich jej argumentów











