M_R_W02_M2 Wzory skróconego mnożenia
5. Wzory skróconego mnożenia na deser
W tym materiale pokażemy również, jak wykorzystać wzory skróconego mnożenia drugiego stopnia do rozkładu wyrażeń algebraicznych na czynniki.

Zapisywanie wyrażeń algebraicznych w postaci iloczynów wcale nie jest takie łatwe, jak może ci się wydawać. Po pierwsze nie zawsze jest to możliwe (w zbiorze liczb rzeczywistych), a po drugie w wielu wypadkach trzeba się nieźle natrudzić, żeby tego dokonać.
Matematycy przez kilka stuleci usiłowali znaleźć odpowiedź na pytanie – czy każdy wielomian stopnia co najmniej można rozłożyć na czynniki. Rozstrzygającą odpowiedź na to pytanie dał w wieku jeden z najsłynniejszych matematyków wszechczasów Carl Gauss, który mając zaledwie lata udowodnił, że każdy wielomian można rozłożyć na czynniki stopnia co najwyżej drugiego (niestety, w wielu wypadkach przy użyciu o wiele bardziej zaawansowanych narzędzi niż te, którymi dysponujesz).
Zbierzemy też wiadomości na temat poznanych już wzorów skróconego mnożenia i rozwiniemy umiejętności ich wykorzystania.
Wyprowadzisz wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy (różnicy) trzech wyrażeń.
Zintegrujesz umiejętności wykorzystania poznanych wzorów skróconego mnożenia.
Wykorzystasz wzory skróconego mnożenia do rozkładu wyrażeń algebraicznych na czynniki.
Dobierzesz najefektywniejszy sposób zapisania w postaci iloczynu wyrażenia algebraicznego, analizując postać tego wyrażenia.
Przypomnijmy najpierw potrzebne wzory.
Wzory skróconego mnożenia drugiego stopnia:
Wzór na kwadrat sumy dwóch wyrażeń:
Wzór na kwadrat różnicy dwóch wyrażeń
Wzór na różnicę kwadratów dwóch wyrażeń
Kwadrat sumy
Korzystając ze wzoru na kwadrat sumy dwóch wyrażeń, możemy otrzymać wzór na kwadrat sumy trzech wyrażeńkwadrat sumy trzech wyrażeń.
Wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy trzech wyrażeń.
Kwadrat sumy trzech wyrażeń , , jest równy sumie kwadratów tych wyrażeń i podwojonych iloczynów , , .
Wzór na kwadrat sumy trzech wyrażeń można stosować, przekształcając wyrażenia algebraiczne czy w dowodach nierówności.
Wykażemy, że jeśli , , to .
Rozwiązanie:
Korzystamy ze wzoru na kwadrat sumy trzech wyrażeń
Ponieważ , , , zatem .
Stąd:
Wykażemy, że dla dowolnych liczb rzeczywistych , , zachodzi nierówność .
Rozwiązanie:
Oznaczmy przez różnicę wyrażeń z lewej i prawej strony nierówności.
Wykażemy, że ta różnica jest nieujemna.
Wykonujemy wskazane działania (korzystamy ze wzoru na kwadrat sumy trzech wyrażeńkwadrat sumy trzech wyrażeń).
Redukujemy wyrazy podobne.
Przekształcamy otrzymane wyrażenie tak, aby zapisać sumę w postaci sumy trzech kwadratów – korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.
Suma kwadratów jest zawsze nieujemna.
Rozpatrywana nierówność jest prawdziwa.
Rozwiążemy równanie , jeśli .
Rozwiązanie:
W mianowniku ułamka wykonujemy wskazane działania.
Przekształcamy wzór na kwadrat sumy trzech wyrażeńkwadrat sumy trzech wyrażeń, pamiętając, że .
Powracamy do równania – wykorzystujemy powyższą zależność w mianowniku ułamka.
Skracamy.
Wzory skróconego mnożenia stopnia drugiego raz jeszcze
Rozwiążemy teraz kilka zadań, wykorzystując znane już własności wynikające ze wzorów skróconego mnożenia.
Uzasadnimy, że dla nieujemnych liczb , prawdziwa jest nierówność .
Rozwiązanie:
Obie strony dowodzonej nierówności są nieujemne, zatem rozpatrywana nierówność jest równoważna nierówności
Stąd:
Korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy otrzymujemy
Nierówność otrzymana jest prawdziwa i równoważna dowodzonej nierówności.
Zatem dowodzona nierówność jest prawdziwa, co należało dowieść.
Wykażemy, że dla każdej liczby naturalnej dodatniej liczba jest kwadratem liczby całkowitej.
Rozwiązanie:
Przekształcamy wyrażenie określające liczbę .
Liczba jest więc kwadratem liczby .
Znajdziemy sumę liczb , , wiedząc, że , , .
Rozwiązanie:
Dodajemy stronami zapisane równości.
Sprowadzamy lewą stronę równości do wspólnego mianownika.
Licznik zapisujemy w postaci kwadratu sumy (korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia).
Ułamek jest równy , jeżeli jego licznik jest równy .
Suma liczb , , jest równa .
Zapoznaj się z galerią zdjęć interaktywnych. Zaobserwuj, w jaki sposób można graficznie zilustrować wzór na kwadrat sumy trzech wyrażeń.
Wykaż, że .
Rozkład na czynniki (faktoryzacja) wielomianu polega na znalezieniu takich wielomianów jak najniższego stopnia, których iloczyn jest równy danemu. Przy czym znalezione wielomiany nie mogą być tego samego stopnia (lub wyższego) co dany wielomian.
W tej części materiału zajmiemy się rozkładem wyrażeń algebraicznych na czynniki, z zastosowaniem wzorów skróconego mnożenia drugiego stopnia. Przy czym wyrażenia będą miały postać wielomianu:
gdzie:
– dane liczby rzeczywiste.
Zastosowanie wzoru na kwadrat sumy
Podamy teraz przykłady rozkładu na czynniki z bezpośrednim wykorzystaniem wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy.
W poniższych sumach wystarczy tylko zauważyć, który składnik jest podwojonym iloczynem, a które składniki są kwadratami wyrażeń. „Zwijamy” wtedy sumę w kwadrat dwumianu, a następnie zapisujemy kwadrat w postaci iloczynu.
W tym przykładzie wyłączymy najpierw przed nawias największy wspólny czynnik, a następnie wyrażenie w nawiasie zapiszemy w postaci iloczynu, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy.
Teraz przed nami trudne zadanie. Aby rozłożyć podane wyrażenie na czynniki, musimy pogrupować najpierw odpowiednio składniki, a następnie skorzystać ze wzoru na kwadrat sumy.
Grupujemy składniki.
Wyłączamy wspólne czynniki z obu nawiasów.
Ponownie wyłączamy przed nawias wspólny czynnik.
Zauważmy, że wyrażenie w pierwszym nawiasie to kwadrat sumy .
Ostatecznie:
Zastosowanie wzoru na kwadrat różnicy
Podobnie, jak wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy, można stosować wzór na kwadrat różnicy.
Oto przykłady rozkładu na czynnikirozkładu na czynniki z bezpośrednim wykorzystaniem wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.
W poniższych sumach wystarczy tylko zauważyć, który składnik jest podwojonym iloczynem, a które składniki są kwadratami wyrażeń. „Zwinąć” sumę w kwadrat różnicy, a następnie zapisać wyrażenie w postaci iloczynu.
W tym przykładzie wyłączymy najpierw przed nawias największy wspólny czynnik, a następnie wyrażenie w nawiasie zapiszemy w postaci iloczynu, korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy.
Nie zawsze patrząc na wyrażenie algebraiczne możemy zauważyć, że aby je zapisać w postaci iloczynu, można skorzystać z danego wzoru skróconego mnożenia, często trzeba najpierw odpowiednio rozpisać składniki, a nawet dodać lub odjąć odpowiednie wyrażenie.
Zapiszemy w postaci iloczynu wyrażenie .
Do wyrażenia dodajemy i jednocześnie odejmujemy , wyrażenie zapisujemy w postaci .
Grupujemy składniki.
Wyłączamy z pierwszego nawiasu wspólny czynnik.
Ponownie wyłączamy wspólny czynnik.
Zapisujemy pierwszy z nawiasów w postaci iloczynu – korzystając ze wzoru skróconego mnożenia.
Zastosowanie wzoru na różnicę kwadratów
Najczęściej wykorzystywanym wzorem w rozkładzie na czynniki jest wzór na różnicę kwadratów.
Zapiszemy każde z podanych wyrażeń w postaci iloczynu, stosując wzór na różnicę kwadratów.
a)
b) Aby rozłożyć na czynniki podane wyrażenie, zastosowujemy dwukrotnie wzór na różnicę kwadratów.
c) Ponownie zastosujemy dwukrotnie wzór na różnicę kwadratów.
d) Wyłączamy najpierw wspólny czynnik poza nawias i korzystamy z tego, że .
Rozkład na czynniki z zastosowaniem kilku wzorów skróconego mnożenia
Jeśli chcemy rozłożyć na czynniki wyrażenie algebraiczne, z którego postaci nie możemy bezpośrednio wywnioskować, jaki sposób rozkładu zastosować, sprowadzamy to wyrażenie do najprostszej postaci. I dopiero wtedy ustalamy sposób rozkładu (jeśli ten rozkład jest możliwy).
Zapiszemy w postaci iloczynu wyrażenie .
Krok 1 – wykonujemy wskazane działania
Krok 2 – redukujemy wyrazy podobne
Krok 3 – rozkładamy na czynniki
Rozłożymy na czynniki wielomian .
Krok 1 – wyłączamy wspólny czynnik
Krok 2 – wyraz wolny wielomianu to , zatem szukamy najpierw możliwości zapisania wyrażenia znajdującego się w nawiasie w postaci iloczynu takich wyrażeń, aby wystąpiło mnożenie lub albo lub .
Współczynnik przy to . Zatem próbujemy poszukać takich dwóch wyrażeń, aby wystąpiło mnożenie lub .
„Rozpisujemy” w postaci , aby wyłączyć w konsekwencji wspólny czynnik przed nawias.
Krok 3 – ponownie stosujemy „chwyt” taki jak wyżej – zapisujemy w postaci .
Krok 4 – wyrażenie w ostatnim nawiasie to różnica kwadratów, zatem możemy zapisać to wyrażenie w postaci: i wyłączyć wspólny czynnik.
Krok 5 – wyrażenie w ostatnim nawiasie zapisujemy jako kwadrat dwumianu .
Ostatecznie:
Zapoznaj się z animacją pokazującą wykorzystanie wzorów skróconego mnożenia w rozwiązywaniu równań, nierówności i dowodzeniu twierdzeń. Spróbuj rozwiązać podane przykłady też w inny sposób, bez stosowania wzorów skróconego mnożenia. Oceń, które sposoby są najefektywniejsze.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R1TZBciYnN0TB
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącego rozkładu wyrażeń algebraicznych na czynniki za pomocą wzorów skróconego mnożenia.
Rozwiąż nierówność . Skorzystaj ze wzorów skróconego mnożenia.
nawias a, plus, b, plus, c zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, nawias a, plus, b zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, c, razy, nawias luka do uzupełnienia zamknięcie nawiasu
nawias a, plus, b, plus, c zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, nawias luka do uzupełnienia zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwa a nawias b, plus, c zamknięcie nawiasu
nawias a, plus, b, plus, c zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, nawias a, plus, b zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, nawias luka do uzupełnienia zamknięcie nawiasu indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, nawias, dwa b c, minus, a indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, zamknięcie nawiasu
Zapisz wyrażenie w postaci różnicy kwadratów dwóch wyrażeń.
Zapisz w jak najprostszej postaci wyrażenie .
Wykaż, że dla każdej liczby rzeczywistej prawdziwa jest nierówność .
Słownik
kwadrat sumy trzech wyrażeń , , jest równy sumie kwadratów tych wyrażeń i podwojonych iloczynów , ,
Słownik
to zapisanie wielomianu w postaci iloczynu wielomianów jak najniższego stopnia