RGQ5DjXuOroaf
Zdjęcie przedstawia szklaną urnę do głosowania. Widać ludzi wrzucających do niej swoje głosy.

Własności ciągów 

Źródło: Rama, licencja: CC BY-SA 2.0.

6*. Wiedza z plusem: Metoda D'Hondta

Wyborom parlamentarnym zawsze towarzyszą ogromne emocje, ponieważ każdy ze startujących komitetów wyborczych chce uzyskać jak najwięcej mandatów poselskich i senatorskich. Czy zastanawialiście się kiedykolwiek nad tym, jak takie mandaty są przyznawane i do których komitetów wyborczych trafiają mandaty „ułamkowe”?

R1XWyut11sv0T1
Źródło: dostępny w internecie: Grafika archiwalna - Wikipedia.org, domena publiczna.

Jest wiele metod pozwalających rozwiązać tego typu problem, ale my skupimy się dzisiaj na metodzie D'Hondta. Nietrudno się domyślić, że nazwa metody pochodzi od nazwiska jej twórcy – belgijskiego profesora prawa cywilnego i matematyki Victora D'Hondta (czyt. Donta) 1841-1901.

Twoje cele
  • Podasz schemat działania metody D'Hondta.

  • Wyznaczysz liczbę mandatów poselskich, korzystając z metody D'Hondta.

Na wybory parlamentarne czy samorządowe można patrzeć także przez pryzmat pojęcia funkcji. Jeśli na przykład z danego okręgu wyborczego mamy wyłonić  czterech posłów, to po przeprowadzeniu wyborów, przeliczeniu głosów i wypisaniu w porządku alfabetycznym nazwisk czterech wybranych kandydatów, określamy funkcję f ze zbioru A=1,2,3,4 o wartościach w zbiorze kandydatów B.

R2roMX2bxvFJq

Oczywiście o tym, jak funkcja f zostanie zdefiniowana, decydują wyborcy. Ze względu jednak na fakt, że kandydaci reprezentują przede wszystkim różne partie polityczne, a nie tylko samych siebie, nie jest na ogół tak, że miejsca: 1, 2, 34 otrzymują kolejno czterej kandydaci z największą liczbą głosów. Proces przyznawania miejsc jest w związku z tym nieco bardziej skomplikowany. W Polsce przy rozdziale mandatów do Sejmu i sejmików wojewódzkich wielokrotnie stosowana była tzw. metoda D'Hondta.

W metodzie D'Hondta rozważamy liczbę ważnych głosów oddanych łącznie na listy kandydatów każdego z komitetów wyborczych, które przekroczyły próg wyborczy (w Polsce jest to 5% – zwyczajny lub 8% – dla koalicji). Następnie dzielimy je przez kolejne liczby naturalne tworząc malejący ciąg ilorazów wyborczych danego komitetu. Następnie ilorazy te porównywane są z wynikami wszystkich komitetów biorących udział w wyborach i ustawiane w kolejności od największej do najmniejszej. Mandaty przydziela się według ustalonej w ten sposób kolejności, poczynając od najwyższego wyniku do najniższego, aż do momentu, gdy liczba dostępnych miejsc zostanie wyczerpana.

Przeanalizujmy poniższy przykład, aby przyjrzeć się w praktyce działaniu opisanej wyżej metody.

Przykład 1

Przyjmijmy, że w wyborach do rady powiatu startowały cztery komitety wyborcze: K1 (przyporządkujmy mu kolor niebieski), K2 (czerwony), K3 (zielony) i K4 (pomarańczowy), które uzyskały odpowiednio 960, 600, 540420 głosów. Każdy z komitetów osiągnął minimalny procent poparcia. Załóżmy też, że są 4 mandaty do podziału. Aby rozstrzygnąć, które komitety otrzymają miejsca w radzie powiatu, tworzymy tabelę, w której liczba ponumerowanych wierszy jest równa – w tym przypadku – liczbie mandatów do podziału. W wierszu oznaczonym numerem 1 wypisujemy najpierw liczby głosów przyznane komitetom.

Dzielnik

K1

K2

K3

K4

1

960

600

540

420

2

3

4

Następnie wypełniamy drugi wiersz w ten sposób, że każdą liczbę z pierwszego wiersza dzielimy przez 2 i wynik dzielenia zapisujemy w wierszu drugim pod dzieloną liczbą. Uzyskujemy wtedy odpowiednio liczby: 480, 300, 270, 210.

W trzecim kroku dzielimy liczby z pierwszego wiersza przez 3 i wyniki wypisujemy w wierszu trzecim: 320, 200, 180, 140.

Wreszcie dzielimy liczby z pierwszego wiersza przez 4 i wypisujemy wyniki w wierszu czwartym. Otrzymujemy w ten sposób wyniki wyborów ujęte w zaprezentowanym zestawieniu. Wypisujemy teraz ilorazy z tej tabeli w kolejności od największej do najmniejszej, zachowując kolory.

Kolejne kolumny odpowiadające ilorazom dla poszczególnych komitetów zostały oznaczone kolorami. „Niebieski” to komitet K1, „czerwony” to komitet K2, „zielony” to komitet K3, zaś „pomarańczowy” komitet K4.

Dzielnik

K1

K2

K3

K4

1

960

600

540

420

2

480

300

270

210

3

320

200

180

140

4

240

150

135

105

Utworzony ciąg największych ilorazów długości cztery składa się kolejno z liczb : 960, 600, 540, 480.

Ponieważ wśród czterech wypisanych liczb są dwie koloru niebieskiego, więc 2 mandaty otrzymuje „niebieski” komitet K1, po jednym „czerwony” komitet K2 i „zielony” komitet K3. Bez mandatu pozostaje „pomarańczowy” komitet K4.

Rozważany wyżej przykład można uogólnić, że jeśli jest n mandatów, to każdy komitet dostaje ich tyle, ile liczb w przypisanym mu kolorze znajduje się wśród n największych liczb z tabeli o n ponumerowanych wierszach (w n-tym wierszu są wypisane liczby z pierwszego wiersza podzielone przez n). Zauważ, że nie zawsze warto tworzyć tabele rozmiarów n×n z kolejnymi ilorazami, co pokaże kolejny przykład.

Przykład 2

Jaki byłby podział mandatów dla komitetów K1, K2, K3K4, które uzyskały odpowiednio 540, 300, 240420 głosów, gdyby do podziału było:

  1. 6 mandatów,

  2. 9 mandatów,

wiedząc, że każdy z komitetów osiągnął minimalny próg poparcia?

Rozwiązanie

Do rozwiązania obu podpunktów wykorzystamy tabelę stworzoną dzięki metodzie D'Hondta. Składa się ona z wyników dzielenia liczby otrzymanych głosów przez każdy komitet przez odpowiednie liczby 1,2,3,4.

Dzielnik

K1

K2

K3

K4

1

540

300

240

420

2

270

150

120

210

3

180

100

80

140

4

135

75

60

105

a) Stwórzmy nierosnący ciągciąg nierosnącynierosnący ciąg składający się z sześciu największych ilorazów zawartych w powyższej tabeli. Wówczas dostajemy: 540, 420, 300, 270, 240, 210. Wynika stąd, że wśród sześciu wypisanych liczb są dwie koloru niebieskiego i pomarańczowego, więc po 2 mandaty otrzymuje „niebieski” komitet K1 oraz „pomarańczowy” komitet K4. Po jednym mandacie otrzyma „czerwony” komitet K2 i „ zielony” komitet K3.

b) Stwórzmy ciąg składający się z dziewięciu największych ilorazów zawartych w powyższej tabeli. Wówczas dostajemy: 540, 420, 300, 270, 240, 210, 180 , 150, 140. Wynika stąd, że wśród dziewięciu wypisanych liczb są po trzy kolory niebieskiego i pomarańczowego, więc po 3 mandaty otrzymuje „niebieski” komitet K1 oraz „pomarańczowy” komitet K4. Dwa mandaty otrzymuje „czerwony” komitet K2, a jeden mandat otrzymuje „zielony” komitet K3.

Inforgafiki

Polecenie 1

Zapoznaj się z poniższymi infografikami, na których przeprowadzono analizę wyborczą oraz rozdzielono mandaty między komitety,  które osiągnęły odpowiedni próg wyborczy (5% zwyczajny, 8% dla koalicji), metodą D'Hondta.

Zapoznaj się z poniższym opisem infografiki, w którym przeprowadzono analizę wyborczą oraz rozdzielono mandaty między komitety,  które osiągnęły odpowiedni próg wyborczy (5% zwyczajny, 8% dla koalicji), metodą D'Hondta.

Uwaga! W przypadku, gdy ilorazy wyborcze nie są liczbami całkowitymi, to weźmiemy pod uwagę ich części całkowite.

1

Infografika
W podanej poniżej tabeli znajduje się rozkład oddanych przez wyborców głosów na startujące w wyborach komitety wyborcze w pewnym mieście. Wiedząc, że komitety oraz reprezentują koalicję, sprawdź, czy każdemu z komitetów udało się przekroczyć próg wyborczy. Dla otrzymanych komitetów wyborczych przydzielił osiem mandatów, korzystając z metody d'Hondta.

Komitet

Liczba oddanych głosów

Rozwiązanie część pierwsza:

Ilość wszystkich oddanych głosów:
Zaczynamy od obliczenia wszystkich oddanych głosów w tych wyborach, aby w dalszej części sprawdzić, czy każdy z komitetów osiągnął odpowiedni próg wyborczy.

Suma wszystkich ważnych głosów oddanych w tych wyborach wynosi .

Próg wyborczy zwyczajny wynosi 5%, zatem wyznaczamy podany procent z liczby 2100 i otrzymujemy wynik równy 105. Oznacza to, że komitet wyborczy musi zdobyć co najmniej 105 głosów, aby mieć możliwość otrzymania mandatów. Analogicznie postępujemy dla progu wyborczego dla koalicji, który wynosi 8%. Zatem 8% z liczby 2100 wynosi 168.
Analizując otrzymane wyniki z głosami otrzymanymi przez poszczególne komitety, widzimy, że komitet K2 oraz K7 nie osiągnął progu wyborczego zwyczajnego, a komitet K3 progu wyborczego dla koalicji.

Rozwiązanie część druga:

Próg wyborczy zwyczajny: z liczby to .

Próg wyborczy dla koalicji: z liczby to .

Rozważamy zatem tabelę ilorazów utworzoną na podstawie metody D'Hondta dla komitetów K1, K4, K5, K6 oraz K8. Wybieramy z niej 8 największych ilorazów, czyli 518, 450, 370, 259, 225, 221, 213, 185. Wynika stąd, że komitety K1, K4, K6 otrzymają po dwa mandaty, a komitety K5, K8 po jednym.

Dzielnik

Rozwiązanie część trzecia:

Ciąg największych ilorazów to: , , , , , , , . Komitety , , otrzymają dwa mandaty, a komitety po jednym mandacie.

Polecenie 2

W wyborach samorządowych na siedem komitetów wyborczych oddano odpowiednio: 800, 600, 400, 180, 120, 240, 360 głosów. Sprawdź, czy każdy z komitetów osiągnął wystarczający próg wyborczy, wiedząc, że trzeci i czwarty komitet wyborczy reprezentują koalicje. Przydziel 6 mandatów pomiędzy odpowiednie partie.

Zestaw ćwiczeń interaktywnych

1
Pokaż ćwiczenia:
R1GB57ll94EnD1
Ćwiczenie 1
Cztery komitety wyborcze wzięły udział w wyborach parlamentarnych, uzyskując odpowiednio: sto, dwieście osiemdziesiąt, czterysta sześćdziesiąt, sto osiemdziesiąt. Oceń, którym partią udało się osiągnąć próg wyborczy zwyczajny. Zaznacz prawidłową odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. Wszystkim partią., 2. Tylko partii drugiej i trzeciej., 3. Tylko partii drugiej, trzeciej i czwartej., 4. Żadnej partii.
RsF0MQ8Tw4UhS1
Ćwiczenie 2
W wyborach samorządowych na sześć komitetów wyborczych oddano odpowiednio: osiemset dwadzieścia jeden, pięćset czterdzieści, trzysta dziewięćdziesiąt dziewięć, sto siedemdziesiąt trzy, dwieście siedemdziesiąt dziewięć, trzysta sześćdziesiąt głosów. Ile co najmniej głosów musi uzyskać komitet, aby przekroczyć próg wyborczy zwyczajny? Odpowiedź: Tu uzupełnij
RwsUv5uaF2bXq1
Ćwiczenie 3
W wyborach samorządowych na siedem komitetów wyborczych oddano odpowiednio: siedemset dwanaście, sześćset jedenaście, pięćset sześćdziesiąt trzy, czterysta pięćdziesiąt jeden, trzysta trzydzieści dwa, dwieście jeden, sto siedem głosów. Ile co najmniej głosów musi uzyskać komitet, aby przekroczyć próg wyborczy dla koalicji? Odpowiedź:Tu uzupełnij
11
Ćwiczenie 4
RpCxnIJTgIbqv
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
R1ZH6wLuFOFlr
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
2
Ćwiczenie 5

Zapoznaj się z poniższą tabelą.

Dzielnik

K1

K2

K3

K4

1

960

672

420

300

2

480

336

210

150

3

320

224

140

100

4

240

168

105

75

R1Z4WD7FGXnLk
Na podstawie Tabeli podaj liczbę mandatów, które uzyskają poszczególne komitety:
RJTNYg6tuTU0J2
Ćwiczenie 6
Pięć komitetów wyborczych wzięło udział w wyborach samorządowych, uzyskując odpowiednio: sto sześćdziesiąt, dwieście trzydzieści pięć, trzysta siedemdziesiąt pięć, czterysta sześćdziesiąt osiem, dwieście pięćdziesiąt sześć głosów. Ile mandatów dostaną poszczególne komitety,jJeśli do podziału jest siedem mandatów? Pogrupuj nazwy komitetów ze względu na ilość otrzymanych mandatów. 1 mandat Możliwe odpowiedzi: 1. K indeks dolny, pięć, koniec indeksu dolnego, 2. K indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego, 3. K indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, 4. K indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego, 5. K indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego 2 mandaty Możliwe odpowiedzi: 1. K indeks dolny, pięć, koniec indeksu dolnego, 2. K indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego, 3. K indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, 4. K indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego, 5. K indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego
RITAEKnNwXszG2
Ćwiczenie 7
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
3
Ćwiczenie 8

W wyborach samorządowych na sześć komitetów wyborczych oddano odpowiednio: 216, 384, 400, 504, 360, 936 głosów. Sprawdź, czy każdy z komitetów osiągnął wystarczający próg wyborczy, wiedząc, że pierwszy i szósty komitet wyborczy reprezentuje koalicję. Przydziel 7 mandatów pomiędzy odpowiednie partie.

Słownik

ciąg nierosnący
ciąg nierosnący

ciąg an taki, że dla każdej liczby naturalnej dodatniej n prawdziwa jest nierówność an+1an