RYchUzFqqdo0K
Na zdjęciu widoczne komórki moczarki kanadyjskiej pod mikroskopem. Połączony jest ze sobą szereg przezroczystych komórek roślinnych w kształcie cegiełek z wyraźnie zarysowaną ścianą komórkową. W środku każdej komórki widać zielone, okrągłe chloroplasty.

Fotosynteza

Chloroplasty moczarki kanadyjskiej (Elodea canadensis) – zdjęcie mikroskopowe.
Źródło: Dave Thomas, Flickr, licencja: CC BY-NC 2.0.

Chloroplasty i barwniki fotosyntetyczne

Twoje cele
  • Przedstawisz rolę barwników i fotosystemów w procesie fotosyntezy.

  • Wykażesz zależność pomiędzy budową chloroplastu a procesem fotosyntezy.

W procesie fotosyntezy energia świetlna zostaje zużytkowana do syntezy związków organicznych, które stanowią składniki pokarmowe dla organizmów. Aby jednak światło mogło zostać wykorzystane przez komórki samożywnych bakterii, protistów i roślin, musi najpierw zostać wychwycone, a jego energia przekształcona w energię chemiczną. Za absorbcję światła odpowiadają barwniki fotosyntetyczne - barwne związki organiczne, które mają zdolność do pochłaniania światła o różnych długościach fal

Światło widzialne

Fale elektromagnetyczne to rozchodzące się w przestrzeni zaburzenia pola elektrycznego i magnetycznego. Można je uporządkować według charakterystycznych parametrów: długościczęstotliwości fali. Takie uporządkowanie nazywa się widmem (spektrum) elektromagnetycznymwidmo (spektrum) elektromagetycznewidmem (spektrum) elektromagnetycznym.

widmo (spektrum) elektromagetyczne

Światło widzialne jest niewielkim wycinkiem widma elektromagnetycznego, na który reagują fotoreceptoryfotoreceptoryfotoreceptory obecne w siatkówcesiatkówkasiatkówce ludzkiego oka. Człowiek postrzega światło widzialne jako białe, choć składa się ono z mieszaniny fal o różnej długości, od 380 do 750 nm.

RUiXnfOLyHmXx
Widma barw światła widzialnego. Światło widzialne graniczy z ultrafioletem i podczerwienią – widmami światła, które są niewidoczne dla siatkówki ludzkiego oka.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ciekawostka

Światło widzialne, przechodząc przez pryzmatpryzmatpryzmat, ulega rozszczepieniu na składowe o różnej długości fali, co pozwala zaobserwować widmo barw.

R15rJJ3GGNWkt1
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.

Światło widzialne jest strumieniem fotonówfotonfotonów – cząstek elementarnych, niemających masy i stanowiących kwantykwantkwanty (porcje) energii. Energia fotonów jest odwrotnie proporcjonalna do długości fali. Oznacza to, że im krótsza fala elektromagnetyczna, tym więcej energii ze sobą niesie, i odwrotnie – im dłuższa fala elektromagnetyczna, tym mniej niesie energii.

Dla zainteresowanych

Fotosynteza jest procesem zależnym od światła widzialnego. Pozostałe składowe promieniowania elektromagnetycznego nie mają wpływu na jej przebieg. Dzieje się tak dlatego, że światło widzialne dociera do powierzchni Ziemi i zawiera odpowiednią ilość energii, aby wzbudzić cząsteczki barwników fotosyntetycznych. Promieniowanie o większej długości fali, np. podczerwone, także przenika ziemską atmosferę, ale ma mniejszą energię od światła widzialnego, zatem nie wzbudza cząsteczek barwników fotosyntetycznych. Promieniowanie o mniejszej długości fali, np. ultrafioletowe, w większości jest pochłanianie przez warstwę ozonową, jednak częściowo przenika przez atmosferę. Ultrafiolet niesie ze sobą więcej energii niż światło widzialne, co doprowadza do uszkodzenia barwników fotosyntetycznych. Światło widzialne jest więc czynnikiem niezbędnym do przebiegu procesu fotosyntezy.

foton
fotoreceptory
kwant
pryzmat
siatkówka

Barwniki fotosyntetyczne

Barwniki fotosyntetyczne to związki chemiczne występujące u organizmów fotoautotroficznychorganizm fotoautotroficznyorganizmów fotoautotroficznych, które pochłaniają energię świetlną umożliwiając zachodzenie fotosyntezy.

organizm fotoautotroficzny

Wyróżnia się dwie grupy barwników fotosyntetycznych:

  • główne, do których zalicza się chlorofile i bakteriochlorofile,

  • pomocnicze, do których zalicza się karotenoidy i fikobiliny

Chlorofile to zielone barwniki występujące u sinic, protistów roslinopodobnych i roślin.

Istnieje kilka rodzajów chlorofili oznaczanych pierwszymi literami alfabetu - chlorofil a, chlorofil b, chlorofil c i chlorofil d. U wszystkich organizmów fotosyntetyzujących, w których produktem ubocznym fotosyntezy jest tlen – sinice, protisty roślinopodobne i rośliny – występuje chlorofil a, w którym do pierścienia porfirynowego dołączona jest grupa metylowa (-CHIndeks dolny 3). Natomiast u zielenic – roślin pierwotnie wodnych, a także u wszystkich roślin wyższych występuje także chlorofil b zawierający grupę aldehydową (-CHO).

R1165iwaYC2Dl1
Ilustracja interaktywna Ilustracja przedstawiająca strukturę chlorofili, będących związkami kompleksowymi. Atom centralny stanowi magnez na drugim stopniu utlenienia. Związany jest on z czterema pierścieniami pirolu, czyli heteroaromatycznymi pięcioczłonowymi pierścieniami z wbudowanym atomem azotu oraz dwoma wiązaniami podwójnymi pomiędzy atomami węgla. Pierścienie pirolowe połączone są ze sobą mostkami metinowymi, to jest grupami C H, od których z jednej strony odchodzi wiązanie pojedyncze, zaś z drugiej podwójne. Pierścienie pirolowe są modyfikowane różnymi grupami, w tym grupami metylowymi, etylowymi, winylowymi, pierścieniem 2‑karkoksylocyklopentanonu metylu, a także łańcuchem fitolowym, to jest nawias, dwa E, przecinek, siedem R, przecinek, jedenaście R, zamknięcie nawiasu-trzy,siedem,jedenaście,piętnaście-tetrametylo‑2-heksadeken‑1-olu. W przypadku chlorofilu A podstawnikiem przy jednym z pierścieni pirolowych jest grupa metylowa, zaś dla chlorofilu b jest to grupa aldehydowa C H O. 1. Układ porfirynowy Zbudowany jest z 4 pierścieni pirolowych. Pomiędzy atomami tworzącymi pierścień kształtują się naprzemiennie ułożone wiązania pojedyncze i podwójne, formujące tzw. układ wiązań sprzężonych, zdolny do absorpcji promieniowania świetlnego. W centrum układu porfirynowego znajduje się atom magnezu połączony z atomami azotu pierścieni pirolowych. Elektrony porfiryny ulegają wzbudzeniu pod wpływem światła absorbowanego przez układ wiązań sprzężonych., 2. Fitol Alkohol zbudowany z 20 atomów węgla. Wykazuje właściwości hydrofobowe, dzięki czemu wnika w dwuwarstwę fosfolipidową i zakotwicza cząsteczkę barwnika w błonie fotosyntetycznej., 3. Grupa metylowa Charakterystyczna dla chlorofilu a., 4. Grupa aldehydowa Charakterystyczna dla chlorofilu b.
Budowa cząsteczki chlorofilu.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Chlorofile pochłaniają światło widzialne w zakresie fal niebieskichczerwonych, przy czym maksima absorpcyjne chlorofilu ab nieco się różnią. Oba rodzaje chlorofilu pochłaniają tylko w minimalnym stopniu światło zielone, które ulegając odbiciu od cząsteczek barwnika sprawia, że rośliny są zielone. 

R19r0aRcfVlwt
Wykres przedstawia zjawisko absorpcji światła przez barwniki: chlorofil a, chlorofil b i beta karoten. Widmo absorpcyjne to widmo, które powstaje podczas przechodzenia promieniowania elektromagnetycznego przez chłonny ośrodek absorbujący promieniowanie o określonych długościach fali. Widmo absorpcyjne chlorofilu a sięga od fal o długości poniżej czterystu nanometrów do około siedmiuset nanometrów, przy czym pomiędzy czterysta osiemdziesiąt nanometrów a pięćset pięćdziesiąt nanometrów ma minimum – co sprawia, że ma on zieloną barwę, a maksima ma przy falach o długości czterystu trzydziestu nanometrów i sześciuset sześćdziesięciu dwóch nanometrów. To nieco szerzej niż u chlorofilu b, który ma maksima przy falach o długości czterystu pięćdziesięciu trzech nanometrów i sześćset czterdziestu dwóch nanometrów. Widmo absorpcyjne beta karotenu jest na wykresie zaznaczone kropkowaną krzywą. Maksima absorpcji przypadają na czterysta pięćdziesiąt jeden i czterysta siedemdziesiąt siedem nanometrów. Szczególnie obficie występuje on w korzeniu marchwi.
Widma absorpcyjne barwników.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Karotenoidy są pomocniczymi barwnikami fotosyntetycznymi, które absorbują światło widzialne w zakresie fal fioletowo‑niebieskiego i zielonego. Zalicza się do nich pomarańczowo‑czerwone czerwone karoteny i żółte ksantofile.

Ponieważ karotenoidy absorbują światło którego chlorofile nie pochłaniają wcale lub pochłaniają słabo, poszerzają one zakres światła wykorzystywanego w fotosyntezie. Oprócz tego nadają barwę kwiatom, owocom i nasionom oraz pełnią funkcje fotoprotekcyjne.

U organizmów fotosyntetyzujących występuje ogromna różnorodność barwników pomocniczych i głównych. U protistów roślinopodobnych - brunatnic, występuje w dużych ilościach ksantofil - fukoksantyna, która silnie pochłania światło niebiesko‑zielone, a odbija światło żółto pomarańczowe. Fikobiliny z kolei, to barwniki pomocnicze występujące u sinic i krasnorostów, które pochłaniają światło słabo absorbowane przez chlorofil, głównie w zakresie zielonym i pomarańczowym i przekazują energię do fotosystemów. Przykładami są fikocyjanina (niebieska), fikoerytryna (czerwona).

Natomiast bakteriochlorofile to główne barwniki fotosyntetyczne występujące u bakterii fotosyntetyzujących (np. purpurowych, zielonych siarkowych), różniące się budową od chlorofilu roślinnego. Pochłaniają światło o innej długości fali, często w podczerwieni, co umożliwia im fotosyntezę w warunkach niedoboru światła.

Fotosystemy

W chloroplastach barwniki fotosyntetyczne są zorganizowane w kompleksy barwnikowo‑białkowo‑lipidowe zwane fotosystemami (fotoukładami, oznaczane jako PS, od angielskiej nazwy: photosystem). Znajdują się one w błonach tylakoidów.

W każdym fotosystemie można wyróżnić:

  • układ antenowy,

  • rdzeń z centrum reakcji i pierwotnym akceptorem elektronów.

Układ antenowy składa się z kilkuset cząsteczek chlorofilu ab oraz karotenoidów. Otacza on centralnie położony białkowy rdzeń zawierający centrum reakcji zbudowane z pary zmodyfikowanych cząsteczek chlorofilu a. Z białkami rdzenia związany jest również pierwotny akceptor elektronówpierwotny akceptor elektronówpierwotny akceptor elektronów, który odbiera wybity pod wpływem światła elektron z centrum reakcji.

R1cVH4sDEXSiu
Budowa fotosystemu.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Wyróżnia się dwa rodzaje fotosystemów:

  • fotosystem I (PSI), w którego centrum reakcji znajdują się cząsteczki chlorofilu a P700 o maksimum absorpcji fali 700 nm,

  • fotosystem II (PSII), w którego centrum reakcji znajdują się cząsteczki chlorofilu a P680 o maksimum absorpcji fali o długości 700 nm.

Fotosystem PSI występuje głównie w tylakoidach stromy, natomiast fotosystem PSII w tylakoidach gran. W błonach tylakoidów pomiędzy fotosystemami wbudowane są przenośniki elektronów i protonów tworzące fotosyntetyczny łańcuch transportu elektronów.

pierwotny akceptor elektronów
Już wiesz

Przypomnij sobie budowę chloroplastów komórek roślinnych

Półpłynne wnętrze chloroplastów, tzw. stromę, otaczają dwie błony – błona zewnętrzna i błona wewnętrzna. Znajduje się w nim układ połączonych ze sobą błon i pęcherzyków, czyli tylakoidów, formujących system lammellarny. Tylakoidy mogą tworzyć w niektórych miejscach ułożone w stosy pęcherzyki zwane tylakoidami gran lub w postaci wydłużonych tylakoidów stromy łączyć ze sobą tylakoidy gran.

R32AX19MR4JJK
Ilustracja przedstawia schemat budowy chloroplastu. Chloroplast zbudowany jest z następujących organelli. 1. Skrobia asymilacyjna to polimer o kulistym kształcie 2. Cząsteczka DNA w chloroplastach u roślin ma formę kolistą. 3. Błona wewnętrzna wytwarza liczne wpuklenia do stromy z których powstają tylakoidy., 4. Błona zewnętrzna 5. Krople lipidów w stromie w postaci kulistych, nieobłonionych, ciał., 6. Rybosomy typu prokariotycznego 70 S zbudowane z rRNA i białek. 7. Przestrzeń międzybłonowa występuje pomiędzy błoną wewnętrzną i błoną zewnętrzną., 8. Tylakoidy gran mają formę okrągłych, spłaszczonych pęcherzyków poukładanych jeden nad drugim z utworzeniem stosów zwanych granami. 9. Stroma to substancja koloidalna wypełniająca wnętrze chloroplastu. 10. Tylakoid stromy to błony, które mają postać płaskich cystern lub rozgałęzionych kanalików.
Budowa chloroplastu.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Co się dzieje w fotosystemie?

W fotosystemach zachodzą reakcje fotochemiczne inicjujące proces fotosyntezy.

Polegają one na tym, że zabsorbowany foton wzbudza elektron jednego z atomów cząsteczki barwnika fotosyntetycznego. Wskutek tego elektron dotychczas znajdujący się w stanie podstawowym przechodzi w stan wzbudzenia. Przejawia się to przeniesieniem elektronu na powłokę elektronową o wyższym poziomie energetycznym.

R1FDqHJlrfnLh
Energia absorbowanego fotonu wzbudza cząsteczkę barwnika fotosyntetycznego.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

W fotosystemach wzbudzeniu ulegają najpierw cząsteczki barwników w układzie antenowym, po czym przekazują swoją energię do centrum reakcji. Powoduje to ostatecznie wzbudzenie oraz wybicie elektronu z cząsteczki znajdującego się w nim chlorofilu a.

Wybity i zasilony energią fotonu elektron z P680 lub P700 jest przyjmowany przez cząsteczkę pierwotnego akceptora elektronów, a następnie przekazywany na kolejne ogniwa fotosyntetycznego łańcucha transportu elektronów.

R1EJ4BqsfCkp0
Budowa oraz mechanizm działania fotosystemu.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Podsumowanie

  • Światło widzialne to zakres promieniowania elektromagnetycznego o długościach fal od około 400 do 700 nanometrów.

  • Energia zawarta w świetle jest pochłaniana przez barwniki fotosyntetyczne, głównie chlorofile, ale także karotenoidy. Barwniki te występują w błonie tylakoidów w chloroplastach.

  • W tylakoidach znajdują się fotosystemy – złożone kompleksy białkowo‑barwnikowe, które wychwytują światło i inicjują reakcje fazy jasnej fotosyntezy.

  • Każdy fotosystem składa się z centrum reakcji (zawierającego specjalne cząsteczki chlorofilu a) oraz układu antenowego, czyli zespołu barwników pomocniczych, które zbierają światło i przekazują jego energię do centrum reakcji.

  • W roślinach występują dwa główne fotosystemy: fotosystem II (PSII) i fotosystem I (PSI).

Ćwiczenia utrwalające

RR6JMSR2LE2Z6
Ćwiczenie 1
Wybierz zakres promieniowania elektromagnetycznego wykorzystywany przez organizmy autotroficzne. Możliwe odpowiedzi: 1. od 380 nm do 750 nm, 2. od 300 nm do 700 nm, 3. od 500 nm do 800 nm, 4. od 280 nm do 650 nm
R6BJVYlCO17PP
Ćwiczenie 2
Wskaż twierdzenia zawierające prawdziwe informacje. Możliwe odpowiedzi: 1. Istotą fazy jasnej jest produkcja ATP, NADPH i O2., 2. Długość absorbowanych fal promieniowania świetlnego jest odwrotnie proporcjonalna do ilości pozyskiwanej energii., 3. Barwniki są to związki chemiczne zdolne do pochłaniania całego spektrum światła widzialnego., 4. Substancje absorbujące energię świetlną wykorzystywaną do procesu fotosyntezy w chloroplastach
Ćwiczenie 3

Przeanalizuj poniższy wykres przedstawiający widma absorpcji światła przez różne barwniki fotosyntetyczne.

Rt2nRfOIkeEzH
Widma absorpcji światła przez chlorofile i karotenoidy.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
R1VC817OVZH74
Przeanalizuj poniższy wykres. A następnie określ jakie widmo światła jest najlepiej absorbowane przez karotenowce oraz jaką barwę nadają komórkom karotenowce. Karotenowce nadają komórkom barwę 1. fioletowego, 2. pomarańczową, 3. niebieskozielonego, 4. niebieskiego a to 1. fioletowego, 2. pomarańczową, 3. niebieskozielonego, 4. niebieskiego element
RFtQHznkBq0YG
Ćwiczenie 3
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
R5LVUT58XKP5C
Ćwiczenie 4
Uszereguj w odpowiedniej kolejności etapy powstawania wysokoenergetycznego związku ATP. Elementy do uszeregowania: 1. Wzbudzenie cząsteczki chlorofilu w centrum reakcji fotosystemu II., 2. Wykorzystanie wzrost stężenia jonów H+ w świetle tylakoidów przez enzym syntazę ATP., 3. Wytworzenie gradientu stężenia jonów H+ pomiędzy wnętrzem tylakoidów a środowiskiem zewnętrznym., 4. Wytrącony elektron przekazywany jest na kolejne przenośniki., 5. Wytworzenie ATP.
Polecenie 1

Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.