Uzupełnij luki w tekście. W baroku w wyniku przenikania i łączenia się XVI‑wiecznych utworów wokalnych: Tu uzupełnij, motetu, monodii i pieśni, powstała nowa, wokalno‑instrumentalna forma, Tu uzupełnij. Strukturalnie była podobna do Tu uzupełnij, tworzyły ją kontrastujące ze sobą arie, poprzedzone recytatywami, jednak nie zawierała w sobie akcji scenicznej i scenografii. Termin ten użyty był po raz pierwszy dopiero w 1620 roku w zbiorze Cantade ed arie a voce sola Tu uzupełnij (1590‑1630) i oznaczał utwór wokalny o tematyce świeckiej na głos solowy z towarzyszeniem Tu uzupełnij.

Do podanych form określ kraj ich pochodzenia. Kantata neapolitańska – Tu uzupełnij Kantata chorałowa – Tu uzupełnij Anthem – Tu uzupełnij

Połącz nazwisko kompozytora z ośrodkiem, który reprezentował. George Fridrich Haende.l Możliwe odpowiedzi: 1. Francja, 2. Anglia, 3. Niemcy, 4. Włochy. Alessandro Scarlatti. Możliwe odpowiedzi: 1. Francja, 2. Anglia, 3. Niemcy, 4. Włochy. Heinrich Schütz. Możliwe odpowiedzi: 1. Francja, 2. Anglia, 3. Niemcy, 4. Włochy. Jean Phillipe Rameau. Możliwe odpowiedzi: 1. Francja, 2. Anglia, 3. Niemcy, 4. Włochy.

Do terminów dobierz właściwe definicje. Aria. Możliwe odpowiedzi: 1. Pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, wchodząca w skład opery, kantaty, oratorium i mszy. 2. Jedna z najstarszych form wielogłosowej muzyki wokalnej, uprawiana od XIII do XIX wieku, do czasu baroku wyłącznie a cappella. 3. Śpiew o charakterze deklamacyjnym, służący do prezentacji akcji scenicznej w operze. 4. Angielska odmiana kantaty religijnej, związana z kościołem anglikańskim. Motet. Możliwe odpowiedzi: 1. Pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, wchodząca w skład opery, kantaty, oratorium i mszy. 2. Jedna z najstarszych form wielogłosowej muzyki wokalnej, uprawiana od XIII do XIX wieku, do czasu baroku wyłącznie a cappella. 3. Śpiew o charakterze deklamacyjnym, służący do prezentacji akcji scenicznej w operze. 4. Angielska odmiana kantaty religijnej, związana z kościołem anglikańskim. Recytatyw. Możliwe odpowiedzi: 1. Pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, wchodząca w skład opery, kantaty, oratorium i mszy. 2. Jedna z najstarszych form wielogłosowej muzyki wokalnej, uprawiana od XIII do XIX wieku, do czasu baroku wyłącznie a cappella. 3. Śpiew o charakterze deklamacyjnym, służący do prezentacji akcji scenicznej w operze. 4. Angielska odmiana kantaty religijnej, związana z kościołem anglikańskim. Anthem. Możliwe odpowiedzi: 1. Pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, wchodząca w skład opery, kantaty, oratorium i mszy. 2. Jedna z najstarszych form wielogłosowej muzyki wokalnej, uprawiana od XIII do XIX wieku, do czasu baroku wyłącznie a cappella. 3. Śpiew o charakterze deklamacyjnym, służący do prezentacji akcji scenicznej w operze. 4. Angielska odmiana kantaty religijnej, związana z kościołem anglikańskim.