Czarnobiała ilustracja przedstawia dzieło Jean-Baptiste’y Claude’a Eugène Guillaume’a zatytułowane „Gracchowie”. Jest to rzeźba ukazująca popiersia Tyberiusza i Gajusza Grakchów. Bracia mają krótkie fryzury; ubrani są w togi. Trzymają dłonie na zwoju, który leży na marmurowej mównicy z łacińską inskrypcją. Do ilustracji dołączono dodatkowe informacje. 1. Ilustracja z popiersiem Scypiona Afrykańskiego ukazuje muskularnego łysego mężczyznę. Podpis: Autor nieznany, „Popiersie Publiusza Korneliusza Scypiona Afrykańskiego”, ok. 562 r., Muzea Kapitolińskie, Rzym, Włochy, wikimedia.org, CC BY 3.0, 2. Nad ilustracją znajduje się informacja: Sławny zwycięzca Hannibala, Scypion Afrykański Starszy, gdy umierał w 183 r. p.n.e., wyraził wolę, by jego córka Kornelia poślubiła młodego Tyberiusza Semproniusza Grakcha. 2. Kolejna ilustracja ukazuje córkę Scypiona, Kornelię, z dwoma synami. Jest to rzeźba wykonana z białego marmuru. Kobieta przedstawiona jest w pozycji siedzącej. Ubrana jest w długą szatę. Obok stoi starszy syn również w długiej todze. W ręku trzyma zwój papirusu. Drugi chłopiec stoi nagi, wtulony w nogi matki. Podpis: Jules Cavelier, „Kornelia z dziećmi”, 1855, Luwr, Paryż, Francja, wikimedia.org, CC BY 2.0, 3. Informacja nad ilustracją: Dzieci, które przyszły na świat z tego małżeństwa, zostały wychowane w duchu tradycji wyniesionych przez Kornelię z domu jej ojca. 3. Na kolejnej, kolorowej ilustracji, ukazana jest Kornelia z synami i przyjaciółką. Matka Grakchów siedzi na krześle. Jest bardzo skromnie ubrana. Głowę ma osłoniętą szarym płaszczem, spod którego wystaje żółta suknia. Ma bose stopy, nie ma biżuterii. Tuli do siebie synów. Starszy dotyka szyi matki wyciągniętą ręką. Spogląda na jej przyjaciółkę. Ta stoi obok oparta o stolik. Ma zieloną suknię, ufryzowane włosy i piękną biżuterię. W dłoniach trzyma naszyjnik, który pokazuje Kornelii. Podpis: Philipp Friedrich von Hetsch, „Kornelia, matka Gracchów”, 1794, Muzeum miejskie w Sztutgarcie, Niemcy, wikimedia.org, CC BY 4.0. Informacja nad ilustracją: Kornelia szczyciła się swoim potomstwem. Pewnego razu podczas odwiedzin przyjaciółek, które pokazywały jej swoją piękną biżuterię, Kornelia, wskazując na dzieci, powiedziała: „Oto moje klejnoty”. 4. Dwaj jej synowie zrobili karierę w magistraturze: starszy Tyberiusz i młodszy Gajusz. Pewnego razu Tyberiusz, przejeżdżając przez Etrurię w drodze do Hiszpanii, dowiedział się, że pustka, która go otacza, to skutek tego, że ziemia ta stała się gruntem państwowym, ager publicus. 5. Kolejna ilustracja ukazuje pagórki porośnięte drzewami i krzewami. Podpis: Michal Osmenda (fot.), Widok z Villa Vignamaggio, Włochy, wikimedia.org, CC BY 2.0. Informacja nad ilustracją: Ziemi w Italii nie opłacało się uprawiać, przekształcano ją na pastwiska i łąki, ponieważ zboże eksportowane z Sycylii i Afryki było tańsze. Tymczasem w Rzymie rosła rzesza ubogich obywateli. 6. Na kolejnej ilustracji znajduje się czarnobiała grafika przedstawiająca okrągłą monetę z wizerunkiem Tyberiusza Grakchusa. Ukazany jest z profilu. Ma krótkie ufryzowane włosy i zarost. Wokół monety widnieje napis w języku łacińskim: TRIBVNVS TIB. GRACCVS. Podpis pod ilustracją: Guillaume Rouille, widok na monetę Tyberiusza Semproniusa Gracchusa z II wieku p.n.e., 1553, z książki „Promptuarii Iconum Insigniorum”, wikimedia.org, domena publiczna. Dołączona informacja: W 133 r. trybun plebejski Tyberiusz Grakchus przedstawił projekt parcelacji ziemi na Płw. Apenińskim i osadzenia kolonistów na utworzonych działkach wielkości 7 ha. Cała reszta ziemi miała pozostać w rękach dotychczasowych dzierżawców. Celem reformy było m.in. stworzenie warstwy zamożnych rolników. 7. Kolejna kolorowa ilustracja przedstawia dziewiętnastowieczny obraz Pierre’a-Nicolas’a Brisset’a zatytułowany „Caius Gracchus”. W centrum znajdują się Gajusz Grakchus, odziany w białą togę z czerwonym obramowaniem. Wyciąga rękę do leżącej na schodach domu kobiety z niemowlęciem. Za nim stoją dwaj mężczyźni ubrani w kolorowe szaty. Również spoglądają na leżącą kobietę. Po lewej stronie obrazu ukazani są tyłem dwaj mężczyźni objęci ramionami w pasie. Jeden z nich wyciąga rękę do zgromadzonego przed nimi tłumu. W tle widnieje zabudowa miasta. Podpis pod ilustracją: Pierre-Nicolas Brisset, „Caius Gracchus”, 1840, Muzeum Sztuk Pięknych, Paryż, Francja, wikimedia.org, CC BY 3.0. Dołączona informacja: Dzieło Tyberiusza kontynuował jego brat Gajusz, trybun ludowy w latach 123–122. Wprowadził on ustawę zbożową, która umożliwiała ubogim obywatelom zakup zboża po niskiej cenie. Planował także akcję kolonizacji Italii i Kartaginy. 8. Na następnej ilustracji przedstawiono dzieło François’a Topino-Lebrun’a pt. „Śmierć Gaiusa Gracchusa”. Po prawej stronie obrazu ukazany jest umierający Gajusz Grakchus wsparty o przyjaciela, który przebija się mieczem. W ich kierunku biegnie mężczyzna z wyciągniętymi rękoma. Za nim ukazana jest grupa uzbrojonych mężczyzn. Jeden w wyciągniętych w górę rękach trzyma kamień, inny macha toporem. Pod skalną ścianą stoją dwaj rzymscy żołnierze. Tło obrazu stanowią zabudowania oraz zachmurzone niebo. Podpis: François Topino-Lebrun, „Śmierć Gaiusa Gracchusa”, 1792, miejsce przechowywania nieznane, wikimedia.org, domena publiczna. Dodatkowa informacja: W 121 r. p.n.e. większa część senatu oraz konsul ogłosili Gajusza wrogiem ojczyzny, zabili samego trybuna oraz 3 tysiące jego zwolenników – tak samo jak wcześniej Tyberiusza, który oskarżony o dążenie do władzy królewskiej został zamordowany w Rzymie w biały dzień.