Rau6SAgyHFlIB
Obraz przedstawia panoramę Warszawy od strony Pragi. Na pierwszym planie obrazu widzimy Canaletta, który siedzi przy sztalugach w towarzystwie króla i swojej najbliżej rodziny - syna Lorenca i zięcia. Na dalszym planie znajduje się rzeka, na której brzegu stoją żołnierze oczekujący na króla. Pojedynczy jeźdźcy przeprowadzają inspekcję przy chałupie, która znajduje się nad rzeką. Nieco dalej stoją dwie karoce zaprzężone w szóstkę koni i czekające wraz z lokajami na królewski orszak. Przy brzegu ułan przytrzymuje niecierpliwie grzebiącego kopytami w ziemi rumaka. Po lewej jego stronie samotny oficer konnicy dyskretnie pełni straż, huzar wskazuje ręką na zbliżającą się królewską łódź, podczas gdy inny żołnierz straży trzyma w pogotowiu broń. Po rzece płyną dwie paradne łodzie z kabinami na rufie. Na większej, ośmiowiosłowej powiewają dwie królewskie duże bandery na rufie i dziobie oraz dwie mniejsze na maszcie. We wnętrzu nadbudówki rufowej można dostrzec kilka dam, spośród których jedna trzyma wachlarz. Na fotelach z przodu siedzą mężczyźni. Na drugiej łodzi, płynącej w większej odległości od brzegu, powiewają czerwone flagi z białym kołem po środku. W postaci siedzącej na dziobie można rozpoznać Jeana Le Doux, czarnoskórego sługę króla. Królewski statek mija jak gdyby nigdy nic łódź handlowa zaopatrzona w wiosła i żagiel. Na brzegu obok zajętych musztrą żołnierzy dostrzec można wieśniaków pilnujących bydła, a nawet rybaka z wędką stojącego w miejscu, do którego ma przybić królewska łódź. W tyle obrazu jest rozległa panorama miasta.

Styl narodowy w muzyce polskiej epoki klasycyzmu nowa formatka

Obraz Bernardo Bellotto Canaletto „Widok Warszawy od strony Pragi” z 1770 roku
Źródło: Bernardo Bellotto Canaletto, Widok Warszawy od strony Pragi, 1770, domena publiczna.
bg‑yellow

Dla ciekawskich

Wpływ polskiego hymnu na inne pieśni narodowe

RDpceTxjxNi7V
Ilustracja interaktywna przedstawia: Muzeum Hymnu Polskiego w Będominie. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Polski hymn narodowy stał się protoplastą dla innych słowiańskich hymnów i pieśni. Słowacy śpiewali: Hej, Slováci, ešte naša slovenská reč žije. Ten tytuł później został zamieniony przez Czechów na Hej, Slované. Pieśń stała się pieśnią wszystkich Słowian po zjeździe wszechsłowiańskim w 1848 r. w Pradze. Łużyczanie mają pieśń Hišće Serbstwo njezhubjene (Jeszcze Łużyce nie zginęły) napisaną przez Handrija Zejlera w 1845 r. na wzór Mazurka Dąbrowskiego, a Chorwaci pieśń Još Hrvatska ni propala (Jeszcze Chorwacja nie umarła) z 1833 r. autorstwa Ferdynanda Livadicia. W czasie powstania listopadowego 1831 r. Mazurek Dąbrowskiego zawędrował na Żmudź jako pieśń ludowa pod tytułem Pieśń Żmudzinów telszewskiego powiatu w wojnie r. 1831. Do melodii polskiego hymnu napisano siedem zwrotek tekstu po żmudzku.
Muzeum Hymnu Polskiego w Będominie, na-kaszuby.pl, CC BY 3.0.
bg‑yellow

Biblioteka muzyczna