Film dostępny pod adresem /preview/resource/R1Ed2U6x5a7NA

film utwór 4 " 33. utwór ten jest najsłynniejszym, wręcz rewolucyjnym utworem Johna Cage' a. Pracował nad nim pięć lat. Dlaczego, tak długo? Bo za partyturą, w której napisane jest, że żaden z instrumentów nie gra żadnej nuty, stoją głębokie przemyślenia twórcy i idea, którą skwitował zdaniem: Cisza nie istnieje - wszystko jest muzyką. Prapremiera Four minutes, thirty three seconds odbyło się w piątek 29 sierpnia 1952 roku w Maverick Concert Hall w Woodstock w stanie Nowy Jork. Był to koncert Benefit Artists Welfare Fund. Wykonawcą kilku kompozycji Cage'a, a także utworów współczesnych Feldmana Bouleza i Wolffa był młody pianista David Tudor. nie obyło się bez skandalu, bo publiczność nie była przygotowana na ciszę w utworze, który miał partyturę. Pianista zasiadł do fortepianu, rozłożył manuskrypt ( który później zaginął) i wyjął stoper, by dokładnie odmierzać części kompozycji. Opuścił pokrywę klawiatury i siedział bez ruchu 30 sekund. Sygnalizując koniec pierwszej części, podniósł pokrywę by po chwili znowu ją opuścić. I tak we wszystkich trzech częściach utworu. kiedy Tudor zakończył i wstał publiczność była tak, zirytowana, że zamiast oklasków wszczęła wrzawę i żywe dyskusje. Nie zrozumieli przesłania wspominał potem John Cage nazywając swe dzieło Cztery trzydzieści trzy. Nie istnieje nic takiego jak cisza, sądzili że to cisza, bo nie potrafili słuchać, a przestrzeń była pełna niespodziewanych dźwięków. W pierwszej części można było usłyszeć szum wiatru dochodzący spoza budynku. W części drugiej krople deszczu zaczęły bębnić po dachu, a w trzeciej sama publiczność zaczęła wydawać różne interesujące dźwięki kręcąc się na siedzeniach, szepcząc, a nawet wychodząc. Film prezentuje przebieg odtwarzania tego utworu bez gry na fortepianie. Muzyk siada przy fortepianie i postępuje zgodnie z wcześniejszym opisem.