Numer e‑materiału: 2.8.13.3

Imię i nazwisko autora: Agnieszka Świca

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Es war wirklich schlimm! / Było naprawdę źle!

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VIII, poziom językowy A2+/B1

Cel ogólny lekcji:

Umiejętność wypowiadania się na temat świata przyrody.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
13) świat przyrody (np. pogoda, pory roku, rośliny i zwierzęta, krajobraz, zagrożenie i ochrona środowiska naturalnego);
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • wymienia nazwy klęsk żywiołowych;

  • przedstawia przykłady skutków klęsk żywiołowych;

  • opisuje wybraną katastrofę naturalną.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości,

  • uczy się o sprawach, które dotyczą otaczającego go świata,

  • ma możliwość samodzielnej pracy nad językiem.

Strategie uczenia się:

  • tworzenie skojarzeń myślowych – lokalizowanie nowych wyrażeń w kontekście;

  • używanie obrazu i dźwięku (tworzenie ilustracji);

  • rozumienie informacji (czytanie tekstu w celu znalezienia określonych szczegółów);

  • korzystanie z różnych dodatkowych źródeł do nauki języka, takich jak słowniki czy Internet;

  • odgadywanie znaczenia tekstu czytanego;

  • centralizacja procesu uczenia się (utrwalanie i łączenie nowych informacji z już znanymi);

  • współpraca z innymi osobami (z kolegami na tym samym poziomie oraz z zaawansowanymi użytkownikami języka niemieckiego).

Metody i formy nauczania:

  • podająca – praca z tekstem źródłowym, pogadanka, opis, wyjaśnienie;

  • praktyczna – odpowiedzi na pytania, pisanie krótkiej informacji tekstowej;

  • aktywizująca – burza mózgów;

  • kognitywna – popełnianie błędów traktowane jest jako zjawisko naturalne związane z procesem uczenia się i potwierdzeniem tego, że proces ten ma miejsce;

  • programowana – z użyciem komputera/telefonu komórkowego, techniki multimedialne.

Formy pracy:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupach,

  • praca na forum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (katalog interaktywny),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel prosi uczniów o sporządzenie w ciągu trzech minut w grupach listy wyrażeń kojarzonych ze zjawiskami atmosferycznymi. Grupy porównują swoje listy i je uzupełniają. Nauczyciel pyta, czy uczniowie potrafią wymienić nazwy jakichś klęsk żywiołowych. Jeśli tak, zapisuje je na tablicy i prosi o powtórzenia chóralne, jeśli nie – informuje uczniów, że lekcja będzie dotyczyła świata przyrody: klęsk żywiołowych, przyczyn i sposobu ich powstawania oraz skutków.

  • Nauczyciel zachęca uczniów do opisu zdjęcia otwierającego e‑materiał, stawiając im następujące pytania: Was siehst du auf dem Bild? Wo ist das? Was ist passiert?

  • Nauczyciel prosi uczniów o przeczytanie informacji wprowadzającej na temat jednej z klęsk żywiołowych na Oceanie Indyjskim. Pyta także, czy znają określenia innych katastrof naturalnych.

b) Faza realizacyjna:

  • Nauczyciel prosi uczniów o dobranie się w pary oraz pracę z jednym z fragmentów tekstu czytanego.

  • Uczniowie starają się zrozumieć treść tekstu na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku. Opowiadają sobie jego treść w języku polskim lub niemieckim w grupach czteroosobowych.

  • Uczniowie wykonują polecenia do tekstu w części Przeczytaj, sprawdzające jego rozumienie:

    • wskazują, która wypowiedź jest zgodna z treścią tekstu (Übung 1);

    • określają, która wypowiedź jest prawdziwa w odniesieniu do tekstu, a która fałszywa (Übung 2);

    • uzupełniają, na podstawie tekstu, informacje o tym, co się działo podczas klęsk żywiołowych w Niemczech (Übung 3).

  • Nauczyciel prosi uczniów o zapoznanie się z katalogiem interaktywnym, który pogłębia poruszone już na lekcji zagadnienie leksykalne, a następnie zachęca ich do wykonania odpowiednich ćwiczeń.

  • Uczniowie wykonują ćwiczenia w części Katalog interaktywny: decydują na podstawie informacji zawartych w multimedium, która definicja pasuje do którego określenia klęski żywiołowej (Übung 1), dopasowują odpowiednie uzupełnienie informacji o klęskach żywiołowych (Übung 2), określają, które wypowiedzi są zgodne z treścią katalogu interaktywnego (Übung 3).

  • Wykonując zestaw ćwiczeń interaktywnych w części Sprawdź się, uczniowie utrwalają słownictwo (nazwy klęsk żywiołowych, przyczyny ich powstawania oraz skutki występowania), a także formy czasowników i ich odmianę w czasie przeszłym Präteritum. Rozwiązują krzyżówkę (Aufgabe 1), łączą w pary krótkie wypowiedzi ze zdjęciami (Aufgabe 2), dopasowują słownictwo do poszczególnych kategorii (Aufgabe 3), decydują, która wypowiedź pasuje do fotografii (Aufgabe 4), uzupełniają informacje, co się dzieje podczas wybranych klęsk żywiołowych (Aufgabe 5), grają w memory (Aufgabe 6), opowiadają o najbardziej niebezpiecznych dla nich katastrofach naturalnych (Aufgabe 7).

c) Faza podsumowująca:

  • Utrwalenie słownictwa. Nauczyciel prezentuje na tablicy multimedialnej rozsypane wyrażenia ze słowniczka. Prosi uczniów o to, aby dokładnie przyjrzeli się słownictwu i zapamiętali możliwie jak najwięcej. Następnie, przy zamrożonym ekranie, nauczyciel usuwa jedno z wyrażeń, ponownie udostępnia ekran i pyta o brakujący wyraz. Wówczas nauczyciel prosi o podanie znaczenia brakującego wyrazu oraz, po zaprezentowaniu wymowy, powtórzenie chóralne. Wyżej opisane czynności powtarzają się, aż wszystkie wyrażenia zostaną wykorzystane. W końcowej fazie można zwiększyć pulę usuwanych wyrażeń do dwóch lub trzech.

Praca domowa

Uczeń wykonuje Aufgabe 8 w części Sprawdź się: w 3–4 zdaniach opisuje w wiadomości do przyjaciela klęskę żywiołową, o której usłyszał w telewizji.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania katalogu interaktywnego:

  • przed lekcją: nauczyciel prosi uczniów o przypomnienie i sporządzenie listy wyrazów dotyczących pogody i zjawisk atmosferycznych, ułatwi to uczniom przygotowanie się do lekcji, przypomnienie sobie znanych wyrażeń i zwrotów; nauczyciel informuje, że podczas pracy z katalogiem interaktywnym uczniowie poznają słownictwo określające niektóre klęski żywiołowe, przyczyny ich powstawania i skutki;

  • w trakcie lekcji: każdy uczeń przygotowuje zagadkę na temat jednej zaprezentowanej w multimedium klęski żywiołowej i zapisuje ją na kartce papieru, następnie uczniowie chodzą po klasie i prezentują sobie wzajemnie zagadki, za odgadniętą poprawnie nazwę uczeń otrzymuje podpis koleżanki lub kolegi; zabawa toczy się do momentu, kiedy ktoś uzyska jako pierwszy siedem podpisów;

  • po lekcji: w ramach powtórzenia materiału leksykalnego uczniowie sporządzają swoje słowniczki obrazkowe w zeszytach.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec