Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.5.8.2

Imię i nazwisko autora: Beata Rusek

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Mit dem Zug nach Paris / Pociągiem do Paryża

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa V, poziom językowy A1+

Cel ogólny lekcji:

Poszerzenie słownictwa związanego z podróżą pociągiem oraz doskonalenie umiejętności komunikowania się na ten temat

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
8) podróżowanie i turystyka (np. środki transportu i korzystanie z nich, orientacja w terenie, baza noclegowa, wycieczki, zwiedzanie);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
4) znajduje w tekście określone informacje;
5) rozpoznaje związki między poszczególnymi częściami tekstu;
6) układa informacje w określonym porządku;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
5) opisuje upodobania;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • poda przykłady pytań, które można zadać w kasie biletowej;

  • opowie, co można robić w pociągu;

  • stworzy dialog i wymieni zalety podróżowania pociągiem.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • tworzy i wykorzystuje takie zadania językowe, które stanowią ilustrację przydatności języka obcego nowożytnego do realizacji własnych celów komunikacyjnych;

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości;

  • wykorzystuje i rozwija kreatywność;

  • wykorzystuje autentyczne materiały źródłowe (zdjęcia, teksty), w tym z użyciem narzędzi związanych z technologiami informacyjno‑komunikacyjnymi, takich jak np. tablice interaktywne z oprogramowaniem, urządzenia mobilne.

Strategie uczenia się:

Uczeń:

  • dokonuje świadomej analizy języka obcego, porównując struktury niemieckie z językiem ojczystym;

  • wykazuje się automotywacją i chęcią do działania;

  • odgaduje znaczenia z wykorzystaniem wskazówek i sugestii językowych.

Metody i formy nauczania:

  • podająca – praca z tekstem źródłowym, praca z tekstem słuchanym, wyjaśnianie;

  • aktywizująca – dyskusja, burza mózgów;

  • kognitywna – udzielanie objaśnień (wskazówek) i komentarzy;

  • programowana – z użyciem komputera.

Formy pracy:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupach,

  • plenum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (plik audio),

  • packi na muchy,

  • karteczki ze słownictwem z lekcji,

  • kartki z informacjami dotyczącymi podróży pociągiem,

  • koperty z pociętymi dialogami,

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel na początku zajęć prosi uczniów o przeczytanie informacji wprowadzającej, a następnie zadaje pytania, które otwierają rozmowę: Wer von euch ist schon mit der Bahn gefahren? Könnt ihr die Bahntickets selbst kaufen?

  • Uczniowie odpowiadają na pytania nauczyciela.

b) Faza realizacyjna:

  • Nauczyciel zadaje uczniom pytania: Fabians Eltern haben für ihn und Lea eine Überraschung. Was kann es sein? Was glaubt ihr? Uczniowie snują przypuszczenia, które nauczyciel zapisuje na tablicy. Następnie uczniowie czytają tekst Eine tolle Überraschung z części Przeczytaj i starają się zrozumieć jego treść na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku.

  • Uczniowie w parach zaznaczają, czy zdania są prawdziwe czy fałszywe, łączą fragmenty zdań, uzupełniają tekst słowami z listy (Übung 1, 2 i 3 z części Przeczytaj).

  • Nauczyciel na karteczkach wypisuje słówka i zwroty, które były dla uczniów nowe. Rozkłada karteczki na stoliku, prosi do stolika dwóch uczniów i daje im packi na muchy. Następnie podaje słówko w języku polskim. Zadaniem uczniów jest „pacnąć” dany odpowiednik w języku niemieckim. Punkt otrzymuje uczeń, który wykona tę czynność pierwszy. Zabawa powtarzana jest kilka razy.

  • Uczniowie słuchają pliku audio Fabian und seine Mutter kaufen Bahntickets für ihre Reise nach Paris, podczas słuchania zaznaczają, które wypowiedzi są prawdziwe, a które fałszywe (Übung 1 z części Plik audio). Na forum klasy porównują swoje odpowiedzi. Nauczyciel udziela uczniom informacji zwrotnej dotyczącej poprawności wypowiedzi.

  • Uczniowie w parach określają, które pytania zadaje mama Fabiana, a które pracownik kolei, oraz dobierają tłumaczenia do zdań w języku niemieckim (Übung 2 i 3 z części Plik audio).

  • Uczniowie utrwalają słownictwo, grając w małych grupach w memory (Aufgabe 4 z części Sprawdź się).

  • Nauczyciel dzieli klasę na grupy. Każda grupa otrzymuje kopertę, w której znajduje się pocięty na zdania dialog z Aufgabe 5 z części Sprawdź się. Zadaniem uczniów jest ułożenie dialogu we właściwej kolejności. Dialogi prezentują na forum klasy.

  • Uczniowie w parach wcielają się w role pracownika kolei oraz mamy Fabiana, odgrywają dialog, który usłyszeli w pliku audio. Wybrane pary prezentują dialogi na forum klasy.

c) Faza podsumowująca:

  • Każda para otrzymuje od nauczyciela karteczkę, na której znajdują się informacje dotyczące podróży pociągiem (np. Berlin, Samstagnachmittag, 14.30 Uhr, 22 Euro). Na tej podstawie każda para tworzy swój dialog. Uczniowie prezentują dialogi na forum klasy.

Praca domowa

Uczniowie wykonują Aufgabe 8 z części Sprawdź się: krótko opisują koleżance lub koledze, dlaczego lubią jeździć pociągiem.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania pliku audio:

  • przed lekcją: wprowadzenie do tematu, przypomnienie znanego słownictwa; nauczyciel może wykorzystać technikę odwróconej lekcji i poprosić uczniów, żeby w domu wysłuchali pliku audio i zapisali słowa, zwroty, które rozumieją;

  • w trakcie lekcji: plik audio może być punktem wyjścia do opracowania słownictwa niezbędnego do samodzielnego prowadzenia rozmów na dworcu kolejowym; uczniowie samodzielnie tworzą dialogi na dworcu kolejowym, wzorując się na pliku audio;

  • po lekcji: wykorzystanie do utrwalenia słownictwa związanego z zakupem biletów na pociąg; uczniowie przygotowują notatkę wizualną ze słownictwem dotyczącym wizyty na dworcu kolejowym.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik