Numer e‑materiału: 2.5.2.2

Imię i nazwisko autora: Monika Janicka

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Müssen alle zu Hause helfen? / Czy każdy musi pomagać w domu?

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa V, poziom językowy A1+

Cel ogólny lekcji:

Rozwijanie umiejętności opowiadania o obowiązkach domowych i uzasadniania opinii.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
2) miejsce zamieszkania (np. dom i jego okolica, pomieszczenia i wyposażenie domu, prace domowe);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
6) wyraża i uzasadnia swoje opinie, przedstawia opinie innych osób;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności,

  • kompetencje cyfrowe,

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne – zgodne ze zrewidowaną taksonomią celów Blooma, w tym minimum jeden cel z poziomu 3–6 sfery kognitywnej, sformułowane w postaci SMART:

Uczeń:

  • wymieni obowiązki domowe,

  • opowie o swoich obowiązkach domowych,

  • oceni argumenty dotyczące obowiązków domowych dzieci.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • wykorzystuje i tworzy takie zadania językowe, które będą stanowiły ilustrację przydatności języka obcego nowożytnego do realizacji własnych celów komunikacyjnych;

  • podejmuje refleksję nad zjawiskami typowymi dla kultur innych niż własna.

Strategie uczenia się:

  • ćwiczenie (wymowa, pisownia, tworzenie różnych kombinacji zdań, łączenie zdania ze sobą, powtarzanie za nagraniem);

  • ćwiczenie użycia i rozumienia języka obcego w naturalnych kontekstach;

  • dokonywanie świadomej analizy języka obcego – tłumaczenie słów.

Metody i formy nauczania:

  • podająca: praca ze źródłem drukowanym, praca z tekstami audio, wyjaśnianie;

  • eksponująca: analiza odmiany czasownika müssen, analiza argumentów za angażowaniem dzieci w prace domowe i przeciwko niemu;

  • praktyczna: ćwiczenia utrwalające, wyrażanie opinii, opisywanie, prezentacja na forum, gra (krzyżówka);

  • programowana: ćwiczenia interaktywne.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (plik audio),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca

  • Uczniowie zapoznają się z informacją wprowadzającą „Czy wiesz, że …”. Nauczyciel pyta uczniów, czy to dobrze, że zapis o obowiązkach domowych dzieci znajduje się w kodeksie cywilnym. Następnie moderuje krótką dyskusję na ten temat w języku ojczystym. Rozdaje uczniom karteczki zielone („tak”), żółte („nie wiem”) oraz czerwone („nie”) i mówi: Kinder sollen Hauspflichten haben. Uczniowie podnoszą odpowiednią karteczkę w górę – w zależności od tego, czy zgadzają się z danym stwierdzeniem, czy nie.

b) Faza realizacyjna

  • Przed zapoznaniem się z tekstem w części Przeczytaj uczniowie oglądają ilustracje i sprawdzają nazwy czynności przedstawione na rysunkach. Po przeczytaniu tekstu weryfikują poziom zrozumienia jego treści, wykonując Übung 1 z części Przeczytaj.

  • Przed wysłuchaniem rozmowy w części Plik audio uczniowie wykonują Übung 1, a następnie weryfikują poprawność wykonania ćwiczenia z plikiem audio. Aby utrwalić zwroty opisujące obowiązki domowe oraz odmianę czasownika modalnego müssen, uczniowie wykonują Übung 2 i 3 w części Plik audio oraz Aufgabe 1–5 w części Sprawdź się.

  • Nauczyciel powinien zwrócić uwagę na nieregularności w odmianie czasownika müssen oraz na pozycję czasowników w zdaniu, w którym występuje czasownik modalny.

  • Übung 9 w części Sprawdź się można przeprowadzić w formie barometru opinii, wykorzystując do tego karteczki rozdane na początku lekcji. Po stwierdzeniu, które argumenty są dla uczniów ważniejsze, a które mniej ważne, nauczyciel prosi wybranych uczniów o uzasadnienie swojej opinii. Poleca, aby korzystali przy tym z wzorców zdaniowych zamieszczonych w Mögliche Lösungen do Übung 9.

  • Uczniowie pracują w parach i przygotowują rozmowy podobne do tej FabianaFelixa, mają one dotyczyć ich obowiązków domowych.

c) Faza podsumowująca

  • Kilka par prezentuje przygotowane rozmowy na temat swoich obowiązków domowych na forum.

Praca domowa:

Uczniowie wykonują Aufgabe 6 z części Sprawdź się.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania pliku audio:

  • przed lekcją: wysłuchanie nagrania, zapoznanie się z tematem i nowym słownictwem;

  • w trakcie lekcji: rozwijanie umiejętności słuchania ze zrozumieniem; na podstawie wysłuchanego dialogu uczniowie mogą przeprowadzić podobne rozmowy w parach; zaleca się przeprowadzenie tego ćwiczenia pod koniec lekcji, kiedy uczniowie utrwalą niezbędne zwroty;

  • po lekcji: powtórzenie materiału leksykalnego, praca nad wymową i intonacją.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec