Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.8.9.1

Imię i nazwisko autora: Aleksandra Łyp‑Bielecka

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Der Spreewald – das deutsche Venedig / Spreewald – niemiecka Wenecja

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VIII, poziom językowy A2+/B1

Cel ogólny lekcji:

Umiejętność ustnego i pisemnego opisywania przedmiotów, regionów, tradycji i obrzędów

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
9) kultura (np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze, tradycje i zwyczaje, media);
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
2) określa intencje nadawcy/autora tekstu;
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu, czas, miejsce, sytuację);
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim.
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności,

  • kompetencje cyfrowe

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne – zgodne ze zrewidowaną taksonomią celów Blooma, w tym minimum jeden cel z poziomu 3–6 sfery kognitywnej, sformułowane w postaci SMART:

Uczeń:

  • nazywa specjały wytwarzane w Spreewaldzie;

  • charakteryzuje tradycje, które pielęgnuje się w Spreewaldzie;

  • sporządza projekt własnej wycieczki do Spreewaldu.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • tworzy i wykorzystuje takie zdania językowe, które będą stanowiły ilustrację przydatności języka obcego nowożytnego do realizacji własnych celów komunikacyjnych;

  • wykorzystuje autentyczne materiały źródłowe (zdjęcia, filmy, teksty), w tym z użyciem narzędzi związanych z technologiami informacyjno‑komunikacyjnymi, takich jak np. tablice interaktywne z oprogramowaniem, urządzenia mobilne.

Strategie uczenia się:

  • strategie kognitywne: ćwiczenie (pisownia, tworzenie różnych kombinacji zdań, łączenie zdań ze sobą, ćwiczenie użycia i rozumienia języka obcego w naturalnych kontekstach);

  • strategie metakognitywne: centralizowanie procesu uczenia (utrwalanie i łączenie nowych informacji z już znanymi, koncentrowanie uwagi);

  • strategie afektywne: obniżanie poziomu lęku (słuchanie wypowiedzi, zapoznawanie się z ilustracjami);

  • strategie społeczne.

Metody i formy nauczania:

  • podejście komunikacyjne;

  • podejście międzykulturowe;

  • podająca – praca ze źródłem drukowanym, praca z multimedium, wyjaśnianie;

  • praktyczna – metoda aktywizująca (zabawa w „Jakie to miasto?”, prezentacja programu wycieczki, dyskusja), gry dydaktyczne;

  • metoda projektów;

  • kognitywna – udzielanie objaśnień (wskazówek) i komentarzy;

  • programowana – z użyciem komputera.

Formy pracy:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupach,

  • praca na forum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (mapa interaktywna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Lekcję można przeprowadzić jako „odwróconą”.

  • Nauczyciel prosi uczniów przed lekcją (np. w ramach zadania domowego) o samodzielne zapoznanie się z tekstem źródłowym w części Przeczytaj oraz z mapą interaktywną. Zachęca uczniów, aby w przypadku nieznanych wyrazów lub zwrotów skorzystali ze słowniczka na końcu lekcji. Chętni uczniowie mogą również wykonać ćwiczenia z części Przeczytaj i Mapa interaktywna.

  • W klasie uczniowie dzielą się na grupy (maksymalnie czteroosobowe).

  • Na początku zajęć, w celu krótkiego powtórzenia/przypomnienia informacji z tekstów czytanych w domu, nauczyciel pyta uczniów, jakich ciekawych rzeczy dowiedzieli się z tekstu w części Przeczytaj oraz z mapy interaktywnej. Czy coś ich zaskoczyło? Czy chcieliby odwiedzić ten region Niemiec? Następnie nauczyciel inicjuje zabawę podobną do Ich packe meinen Koffer und nehme …, jednakże zdaniem wprowadzającym jest: Wir fahren in den Spreewald und besichtigen dort … Poszczególne grupy powtarzają całe zdanie i dodają jeden nowy cel.

b) Faza realizacyjna:

  • Uczniowie w grupach wykonują Übung 1 i 2 w części Mapa interaktywna. Nauczyciel sprawdza stopień zrozumienia treści, z którymi uczniowie mieli zapoznać się przed lekcją. Przedstawiciele grup odczytują na głos rozwiązania kolejnych przykładów z ćwiczeń. W razie potrzeby nauczyciel koryguje błędy.

Uczniowie rozpoczynają pracę projektową. Każda z czterech grup ma ułożyć i przedstawić plan dwu-, trzydniowej wycieczki do Spreewaldu dla wylosowanej grupy turystów:

  • młodej rodziny z dwójką małych dzieci (3 i 6 lat), które kochają zwierzęta;

  • nastolatków przebywających na obozie sportowym w tym regionie (wszyscy lubią sport i są osobami aktywnymi);

  • matki z dwójką dorastających nastolatków (15 i 17 lat), nastolatki trochę interesują się historią i nie wypuszczają komórek z rąk;

  • grupy uczniów (klasy VII, VIII) z nauczycielką/nauczycielem.

Każda grupa przygotowuje plakat (lub prezentację) obrazujący program wycieczki.

c) Faza podsumowująca:

  • Uczniowie prezentują pozostałym grupom plakat (lub prezentację) z programem wycieczki. Przed rozpoczęciem prezentacji nauczyciel prosi, aby każdy członek grupy zaprezentował jakiś fragment programu wycieczki. Każda grupa otrzymuje tabliczki z numerami od 1 do 5 (1 to najniższa ocena, 5 – najwyższa). Po zakończeniu prezentacji każda grupa jest oceniana przez pozostałych uczniów poprzez uniesienie tabliczki z numerem. Nauczyciel notuje, ile punktów zdobywają poszczególne grupy, na koniec prezentuje wyniki rywalizacji.

Zastosowanie wiedzy:

  • Uczniowie utrwalają nowo poznane słownictwo i formy gramatyczne oraz ćwiczą użycie języka w kontekstach zbliżonych do realnych sytuacji komunikacyjnych poprzez wykonywanie zadań otwartych. Mają dzięki temu okazję wykazania się zdobytą wiedzą.

Praca domowa

Uczniowie wykonują Aufgabe 8 z części Sprawdź się: piszą wiersz na temat Spreewaldu. Nauczyciel zachęca, aby uczniowie – dla ułatwienia sobie pracy – najpierw wypisali z tekstów w częściach Przeczytaj i Mapa interaktywna jak najwięcej wyrazów, które wiążą się z tym regionem. Chętni uczniowie mogą również wykonać pozostałe zadania z części Sprawdź się w celu utrwalenia słownictwa.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania mapy interaktywnej:

  • przed lekcją: uczniowie szukają w Internecie zdjęć przedstawiających główne atrakcje w miastach uwzględnionych na mapie interaktywnej; w miarę możliwości uczniowie mogą wydrukować zdjęcia lub zebrać je w folderze, zapisać na nośniku USB i przynieść do szkoły; zdjęć będzie można użyć w pracy projektowej polegającej na zaplanowaniu programu wycieczki;

  • w trakcie lekcji: nauczyciel może zaproponować zabawę w „Jakie to miasto?”: uczniowie są podzieleni na cztery rywalizujące ze sobą grupy, każda z nich wyszukuje w opisach miast na mapie interaktywnej informacje o danym mieście, odczytuje zdanie, a zadaniem pozostałych grup jest odgadnięcie, o jakie miasto chodzi;

  • po lekcji: wykorzystanie słownictwa z tekstów na mapie interaktywnej do napisania wiersza (praca domowa).

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik