Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.8.4.1

Imię i nazwisko autora: Lena Wilkiewicz

Przedmiot: Język obcy nowożytny - język niemiecki

Temat zajęć: Mein zukünftiger Beruf / Mój przyszły zawód

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VIII, poziom językowy A2+/B1

Cel ogólny lekcji:

Kształtowanie umiejętności informowania o obowiązkach typowych dla określonego stanowiska pracy.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
4) praca (np. popularne zawody i związane z nimi czynności i obowiązki, miejsce pracy, wybór zawodu);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
3) określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
4) określa kontekst wypowiedzi (np. formę, czas, miejsce, sytuację, uczestników);
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
6) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
2) określa intencje nadawcy/autora tekstu;
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu, czas, miejsce, sytuację);
4) znajduje w tekście określone informacje;
5) rozpoznaje związki między poszczególnymi częściami tekstu;
7) rozróżnia formalny i nieformalny styl tekstu.
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
8) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
14) stosuje zwroty i formy grzecznościowe.
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz/ankietę);
14) stosuje zwroty i formy grzecznościowe.
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • opisze swój wymarzony zawód;

  • opowie o planach na przyszłość;

  • połączy stanowiska pracy z wykonywanymi czynnościami.

Cele motywacyjne:

  • tworzenie i wykorzystywanie takich zadań językowych, które będą stanowiły ilustrację przydatności języka obcego nowożytnego do realizacji własnych celów komunikacyjnych, oraz stwarzanie sytuacji edukacyjnych sprzyjających poznawaniu i rozwijaniu przez uczniów własnych zainteresowań oraz pasji;

  • wykorzystywanie autentycznych materiałów źródłowych (zdjęć, filmów, nagrań audio, tekstów), w tym z użyciem narzędzi związanych z technologiami informacyjno‑komunikacyjnymi, takimi jak np. tablice interaktywne z oprogramowaniem, urządzenia mobilne.

Strategie uczenia się:

  • zadawanie pytania (prośba o wyjaśnienie, powtórzenie, o poprawienie błędów),

  • współpraca z innymi osobami (z kolegami na tym samym poziomie oraz z zaawansowanymi użytkownikami języka niemieckiego),

  • ćwiczenie (dźwięki, wymowa, pisownia, tworzenie różnych kombinacji zdań, ćwiczenie użycia i rozumienia języka obcego w naturalnych kontekstach: w rozmowie z obcokrajowcem, czytając książki, gazety, artykuły online, pisząc listy),

  • rozumienie informacji, np. czytanie tekstu tylko dla jego ogólnego zrozumienia, czytanie lub słuchanie w celu znalezienia określonych szczegółów.

Metody/techniki nauczania:

  • podająca – pogadanka, opis, prelekcja, anegdota, odczyt, wyjaśnianie, praca ze źródłem drukowanym, wykład informacyjny w formie audio i/lub video, podcast;

  • praktyczna – metoda problemowa, metoda aktywizująca – gry dydaktyczne, metoda przypadków, metoda sytuacyjna, inscenizacja, dyskusja dydaktyczna – panelowa, burza mózgów.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna;

  • praca w grupach;

  • plenum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer, laptop z podłączeniem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (plik audio),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel prosi uczniów o interpretację tytułu „Eine wichtige Frage” z części Przeczytaj. Uczniowie starają się odgadnąć, o jakie pytanie może chodzić.

b) Faza realizacyjna:

  • Uczniowie czytają tekst, sprawdzając swoje hipotezy. Z pomocą słownika wyjaśniają niezrozumiałe zwroty i wyrazy. Następnie rozwiązują Übung 1 z części Przeczytaj.

  • Nauczyciel zapisuje na tablicy pytanie: Was wirst du in Zukunft machen? Prosi uczniów o przetłumaczenie zdania i poleca przeanalizowanie Tipp zur Grammatik.

  • Uczniowie wykonują Übung 2 i 4 z części Przeczytaj oraz Aufgabe 3 z części Sprawdź się, aby utrwalić odmianę czasownika werden oraz użycie czasu Futur I.

  • Uczniowie powtarzają i poznają nowe nazwy zawodów oraz czynności związane z ich wykonywaniem. W parach wykonują Übung 3 z części Przeczytaj oraz Aufgabe 1, 2, 4, 5 i 7 z części Sprawdź się.

c) Faza podsumowująca:

  • Uczniowie pracują w grupach 3‑4 osobowych. Na podstawie materiałów oraz słownictwa z lekcji, a także wykorzystując technologie informacyjno‑komunikacyjne, opracowują kolaż dotyczący 3‑4 wybranych zawodów, który zawiera informacje, jaki to zawód, gdzie ta osoba pracuje, z kim ma do czynienia i jakie czynności wykonuje (por. Aufgabe 8 w części Sprawdź się).

  • Swoje kolaże uczniowie wieszają na ścianach sali lekcyjnej. Następnie odbywa się spacer w klasie. Uczniowie zapoznają się z kolażami wykonanymi przez inne grupy, mogą przy tym robić zdjęcia lub notatki.

  • Następnie przeprowadzana jest gra. Każda z grup zadaje po jednym pytaniu do swojego kolażu. Uczeń, który na nie poprawnie odpowie, dostaje punkt. Jeśli pozostanie więcej czasu do końca lekcji, można przeprowadzić kolejne rundy pytań. Uczeń, który zdobędzie największą liczbę punktów, dostaje wyróżnienie.

Praca domowa:

  • W ramach utrwalenia nowej struktury gramatycznej (czas przyszły Futur I) uczeń ma za zadanie opisać w 10 zdaniach, co będzie robił za 10 lat.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania pliku audio:

  • przed lekcją: zaciekawienie i/lub aktywowanie wyjściowego słownictwa na temat planów zawodowych;

  • w trakcie lekcji: baza leksykalna do rozmowy o zdobywaniu wykształcenia np.: odsłuchanie tekstu w celu globalnego zrozumienia, a następnie wynotowanie struktur służących wyrażeniu określonych myśli i zapisaniu ich na tablicy, schemat służący do odegrania podobnego dialogu, wcielenia się w role;

  • po lekcji: inspiracja do przeprowadzenia wywiadu z ciekawą osobą (zadania projektowego).

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik