Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.5.12.1

Imię i nazwisko autora: Anna Bronz‑Wójcik

Przedmiot: Język obcy nowożytny - język niemiecki

Temat zajęć: Ohne Strom geht es nicht! / Bez prądu nie da rady!

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa V, poziom językowy A1+

Cel ogólny lekcji: Rozwijanie umiejętności opowiadania o sprzętach elektrycznych, które znajdują się w domu i ich funkcjach.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)

Cele kształcenia – wymagania ogólne

I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.

II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.

III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.

IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.

V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.

Treści nauczania – wymagania szczegółowe

I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:

12) nauka i technika (np. odkrycia naukowe, wynalazki, korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych i technologii informacyjno‑komunikacyjnych);

II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:

2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;

4) określa kontekst wypowiedzi (np. formę, czas, miejsce, sytuację, uczestników);

III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):

1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;

4) znajduje w tekście określone informacje;

5) rozpoznaje związki między poszczególnymi częściami tekstu;

6) układa informacje w określonym porządku;

IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:

1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;

2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;

V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):

1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;

3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;

VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:

3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;

VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:

1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);

2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;

IX. Uczeń posiada:

1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;

2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.

X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).

XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).

XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.

XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Cele operacyjne:

Uczeń:

poda przykłady sprzętów używanych w gospodarstwie domowym;
wymieni czynności, które może dzięki nim wykonać;
opisze urządzenia, z których najczęściej korzysta.

Kształtowane kompetencje kluczowe:

kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;
kompetencje w zakresie wielojęzyczności;
kompetencje cyfrowe;
kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele motywacyjne:

opinie ucznia są ważnym elementem lekcji i wzajemnego porozumienia;
uczeń uczy się o sprawach, które dotyczą otaczającego go świata;
uczeń sam decyduje, o czym będzie pisał podczas lekcji.

Strategie uczenia się:

rozumienie informacji (czytanie tekstu w celu znalezienia określonych szczegółów);
korzystanie z różnych dodatkowych źródeł do nauki języka, takich jak słowniki czy Internet;
odgadywanie znaczenia tekstu czytanego;
centralizowanie procesu uczenia się (utrwalanie i łączenie nowych informacji z już znanymi).

Metody/techniki nauczania:

podająca – praca z tekstem źródłowym;
praktyczna – odpowiedzi na pytania, tworzenie opisu;
aktywizująca – burza mózgów;
programowana - z użyciem komputera, techniki multimedialne.

Formy zajęć:

praca indywidualna,
praca w parach,
plenum,
praca w grupie.

Środki dydaktyczne:

komputer, laptop z podłączeniem do Internetu,
słowniczek,
tekst źródłowy,
karteczki z nazwami pomieszczeń,
multimedium (mapa pojęć),
zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji

a) Faza wprowadzająca:

Nauczyciel dzieli klasę na grupy. Każda grupa otrzymuje jeden obrazek, przedstawiający sprzęt domowy. Zadaniem uczniów jest opisanie tego urządzenia za pomocą znanych im przymiotników lub czasowników, które do niego pasują. Nauczyciel podczas prezentacji każdej grupy nazywa opisywany przedmiot i zapisuje jego nazwę na tablicy.
Nauczyciel prosi uczniów o przeczytanie informacji wprowadzającej na temat sprzętów używanych w naszych domach. Tekst ten stanowi wprowadzenie do realizowanego tematu, który nauczyciel zapisuje na tablicy.

b) Faza realizacyjna:

Nauczyciel prosi, aby uczniowie przeczytali tekst (e‑mail) w części Przeczytaj. Podczas czytania mogą wypisywać nowe wyrazy lub wyrazy związane z nazwami sprzętów codziennego użytku.
Uczniowie czytają tekst, starając się zrozumieć jego treść na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku.
Po przeczytaniu tekstu uczniowie tworzą na tablicy listę sprzętów, które znajdują się w ich domach.
Uczniowie określają, czy zdania są zgodne z treścią tekstu, przyporządkowują urządzenia do osób, dopasowują polskie odpowiedniki do niemieckich nazw (Übung 1‑3 z części Przeczytaj).
Uczniowie wymieniają na forum klasy urządzenia, które nie funkcjonują w domu Fabiana ze względu na brak prądu.
Uczniowie w parach zapoznają się z mapą pojęć, w której zaprezentowane są sprzęty w domu Fabiana. Następnie uczniowie selekcjonują sprzęty kuchenne, określają miejsce sprzętu - zgodnie z mapą pojęć, dopasowują nazwę sprzętu na podstawie opisu (Übung 1‑3 w części Mapa pojęć).
Nauczyciel dzieli uczniów na grupy. Każda z grup losuje jedno z pomieszczeń, znajdujących się w domu i wypisuje wszystkie urządzenia, pasujące do danego pomieszczenia. Poszczególne grupy omawiają swoje notatki na forum klasy.

c) Faza podsumowująca:

Uczniowie, pracując w parach, wymieniają sprzęty, jakie znajdują się w ich domu oraz dopasowują je do pomieszczeń.

Praca domowa:

Uczniowie opisują krótko, co robią każdego dnia oraz jakich urządzeń używają do tego (Aufgabe 8 w części Sprawdź się).

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania mapy pojęć:

przed lekcją: Nauczyciel prosi uczniów o wypisanie nazw urządzeń elektrycznych, które są używane na co dzień w domu- poleca im skorzystanie ze słownika;
w trakcie lekcji: Nauczyciel dobiera uczniów w pary lub tworzy małe grupy. Para bądź grupa musi się zdecydować na jedno urządzenie, które należy do ich ulubionych. Wymyśla, jak można je pokazać/narysować/opisać pozostałym uczniom, tak, aby zdołali odpowiedzieć, o jakie urządzenie chodzi.
po lekcji: powtórzenie materiału leksykalnego i gramatycznego, uczniowie mogą np. alfabetycznie podawać nazwy urządzeń oraz opisywać krótko, wyjaśniając do czego one służą (korzystają z przyimka mit).

Indeks górny Źródło: Contentplus Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik