Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.7.2.1

Imię i nazwisko autora: Patrycja Doroszewska Olender

Przedmiot: Język obcy nowożytny - język niemiecki

Temat zajęć: Wie viel musst du im Haushalt helfen?/Jak dużo musisz pomagać w domu?

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VII, poziom językowy A2+

Cel ogólny lekcji:

Doskonalenie umiejętności wypowiadania się na temat obowiązków domowych.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
2) miejsce zamieszkania (np. dom i jego okolica, pomieszczenia i wyposażenie domu, prace domowe);
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu, czas, miejsce, sytuację);
4) znajduje w tekście określone informacje;
6) układa informacje w określonym porządku;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
5) opisuje upodobania;
7) wyraża uczucia i emocje;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
5) opisuje upodobania;
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
4) wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami;
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz/ankietę);
4) wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami;
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim.
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • wymieni obowiązki domowe;

  • przedstawi swoją opinię na temat obowiązków domowych;

  • sformułuje pytania do ankiety na temat obowiązków domowych.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości;

  • otrzymuje informację zwrotną o postępach;

  • wykorzystuje i rozwija kreatywność.

Strategie uczenia się:

  • dokonywanie świadomej analizy języka obcego, porównywanie struktur z językiem ojczystym;

  • odgadywanie znaczeń na pomocą używania wskazówek i sugestii językowych;

  • automotywacja i zachęcenie do działania.

Metody/techniki nauczania:

  • podająca – technika: praca ze źródłem drukowanym;

  • praktyczne – tworzenie wypowiedzi ustnych, ćwiczenia utrwalające,

  • programowana – z użyciem komputera, techniki multimedialne.

  • objaśnianie, wyjaśnianie,

  • ćwiczenia utrwalające (zadania z luką, prawda/fałsz, przyporządkowywanie, ćwiczenia wielokrotnego wyboru, dopasowywanie),

  • gry (memory),

  • tworzenie krótkich wypowiedzi ustnych (dyskusja karuzela, zagadki),

  • analizowanie.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • dyskusja karuzela.

Środki dydaktyczne:

  • komputer, laptop z podłączeniem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (ilustracja interaktywna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Uczniowie losują kartki, na których znajdują się sylaby. Po uporządkowaniu sylaby mają tworzyć zdanie: KIN/DER/MÜS/SEN/IM/HAUS/HALT/HEL/FEN. Uczniowie, którzy wylosowali kartki, ustawiają się w taki sposób, aby utworzyć zdanie (lebendige Sätze). Nauczyciel upewnia się, że uczniowie zrozumieli sens zdania i pyta, czy zgadzają się z tym stwierdzeniem. Następnie zapisuje na tablicy przedziały wiekowe: 3‑6, 6‑10, 10‑16 i pyta: Was können Kinder in diesem Alter machen? i zapisuje podane przez uczniów odpowiedzi.

b) Faza realizacyjna:

  • Uczniowie czytają tekst z części Przeczytaj, podczas czytania porównują informacje z tekstu z podanymi przez siebie pomysłami. Uczniowie rozwiązują Übungen 1 i 2, następnie Übungen 3 i 4. Swoje rozwiązania porównują z odmianą czasownika müssen z Tipp zur Grammatik. W celu utrwalenia odmiany czasownika müssen rozwiązują Aufgaben 3 i 4 z części Sprawdź się.

  • Uczniowie analizują ilustrację interaktywną, rozwiązując Übung 1 i 2 w części Ilustracja interaktywna.

  • Uczniowie przedstawiają na kartce A4 w sposób symboliczny, jakie czynności domowe wykonują chętnie (serduszko), a jakie niechętnie (smutny emotikon). Nazwy obowiązków domowych przedstawiają albo za pomocą symboli graficznych, albo w jakiś inny sposób, np. zapisując pierwszą i ostatnią literę wyrazu. Swoje plakaty pokazują klasie, a pozostali uczniowie odgadują znaczenie tych symboli. Można wprowadzić tu element rywalizacji: Każdy uczeń, który prawidłowo zinterpretuje znaczenie wypowiedzi w formie graficznej, dostaje punkt.

  • Uczniowie ćwiczą tworzenie pytań o obowiązki domowe. Rozwiązują w tym celu Aufgaben 3, 5 i 7 w części Sprawdź się.

c) Faza podsumowująca:

  • Każdy z uczniów tworzy i zapisuje pięć pytań na temat obowiązków domowych. Następnie uczniowie ustawiają się w dwóch kręgach: zewnętrznym i wewnętrznym zwróceni do siebie twarzami. W pierwszej rundzie osoby z grupy A zadają swoje pytania osobom z grupy B. Po ok. 30 sekundach, na dźwięk dzwonka lub inny umówiony sygnał, przesuwają się o jeden krok w lewo i dyskutują z kolejnym partnerem. W drugiej rundzie osoby z kręgu B zadają swoje pytania.

  • W ramach ewaluacji uczniowie zastanawiają się: Co mi dziś pomagało, a co utrudniało naukę? Co chcę jeszcze powtórzyć?

Praca domowa:

  • Uczniowie wykonują Aufgabe 8 z części Sprawdź się.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania ilustracji interaktywnej:

  • przed lekcją: można polecić uczniom zapoznanie się ze słownictwem dotyczącym prac domowych i upodobań i porównanie wyrażeń z ilustracji interaktywnej ze znanym już słownictwem;

  • w trakcie lekcji: ilustracja stanowi pomoc w tworzeniu własnych wypowiedzi (scaffolding);

  • po lekcji: wykorzystanie do powtórzenia słownictwa z zakresu prac domowych i upodobań.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik