Numer e‑materiału: 2.6.12.3

Imię i nazwisko autora: Martyna Mroczka

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Handy, Tablet & Co. / Telefon komórkowy, tablet i inne urządzenia

Poziom edukacyjny: II etap edukacyjny, klasa VI, poziom językowy A2+/B1

Cel ogólny lekcji:

Umiejętność opisywania urządzeń związanych z technologią komunikacyjno‑informatyczną oraz uzasadniania ich wyboru

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
12) nauka i technika (np. odkrycia naukowe, wynalazki, korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych i technologii informacyjno‑komunikacyjnych);
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
5) opisuje upodobania;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
5) opisuje upodobania;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim.
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • wymienia urządzenia związane z technologią informacyjno‑komunikacyjną, których potrzebuje na co dzień;

  • podaje przykłady czynności związanych z korzystaniem z tych urządzeń;

  • przedstawia uzasadnienie wyboru urządzeń.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości;

  • opinie i doświadczenia ucznia są ważnym elementem lekcji;

  • uczy się przez zabawę (krzyżówka);

  • sam decyduje, jakie słowa i struktury chce zapamiętać, co wspiera jego autonomię.

Strategie uczenia się:

  • używanie obrazu w celu tworzenia skojarzeń wzrokowych;

  • ćwiczenie wymowy, pisowni, tworzenie różnych kombinacji zdań, łączenie zdań ze sobą;

  • pokonywanie ograniczeń w mówieniu poprzez przechodzenie na język ojczysty;

  • wykorzystywanie wskazówek pozajęzykowych;

  • odgadywanie znaczeń z wykorzystaniem wskazówek i sugestii językowych.

Metody i formy nauczania:

  • podająca – pogadanka, opis, praca z tekstem, wyjaśnianie;

  • praktyczna – opis fotografii, odpowiedzi na pytania;

  • aktywizująca – gry dydaktyczne, burza mózgów;

  • kognitywna – udzielanie objaśnień i komentarzy;

  • programowana – multimedialne z użyciem komputera/telefonu komórkowego.

Formy pracy:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • plenum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słownik tradycyjny lub internetowy,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (gra dydaktyczna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel poleca uczniom, aby przyjrzeli się zdjęciu otwierającemu, i pyta: Czy domyślacie się, co będzie tematem lekcji?

  • Następnie nauczyciel wskazuje ilustrację, zadając pytania typu Was siehst du auf dem Bild? Was hält der Junge in der Hand?, oraz prosi uczniów o podanie wyrazów, które kojarzą im się ze zdjęciem. Uczniowie potrafią je wymienić w języku niemieckim (np. Handy, anrufen, Technologie).

  • Nauczyciel prosi uczniów o przeczytanie tekstu w sekcji Wprowadzenie. Poleca im, aby zastanowili się, bez jakiej rzeczy nie wyobrażają sobie życia.

b) Faza realizacyjna:

  • Uczniowie w parach czytają wywiad, starając się zrozumieć jego treść na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku. Nauczyciel zwraca uwagę na wymowę. Zachęca do objaśniania w parach zawartych w słowniczku wyrazów.

  • Uczniowie w parach wykonują zadania do tekstu w celu sprawdzenia stopnia jego zrozumienia oraz utrwalenia nowego słownictwa, związanego z technologią w codziennym życiu.

  • Uczniowie w parach grają w grę edukacyjną, doskonaląc znajomość nazw urządzeń związanych z technologią informacyjno‑komunikacyjną. Następnie nauczyciel wyświetla kolejno na tablicy Übung 1–3 w części Gra edukacyjna. Chętni uczniowie wykonują zadania.

  • Uczniowie losują karteczki z zapisaną cyfrą od 1 do 7. Następnie nauczyciel wyświetla kolejno Aufgabe 1‑Aufgabe 7. Uczniowie wykonują, zgodnie z wylosowanym numerem zadania, polecenia, które służą utrwaleniu wyrazów oraz struktur zawartych w tekście i w grze dydaktycznej, a także umiejętności zastosowania szyku zdań ze spójnikami weildeshalb.

c) Faza podsumowująca:

  • Uczniowie w parach proponują dokończenie zdań, wykorzystując szyk zdań ze spójnikiem weil (Aufgabe 8). Następnie nauczyciel wraca do pytania z początku lekcji i zadaje pytanie podsumowujące: Bez jakiej rzeczy nie wyobrażasz sobie życia? Dlaczego? Równocześnie jest to wprowadzenie do zadania domowego (Aufgabe 9 z części Sprawdź się). Uczniowie w parach wymieniają się swoimi przemyśleniami, uzasadniając swoje zdanie z wykorzystaniem zdań ze spójnikiem weil. Na koniec nauczyciel zadaje pytanie: Co chcesz zapamiętać z dzisiejszej lekcji? Oczekuje od uczniów podania wyrazów i struktur, które okazały się z jakiegoś powodu szczególnie ważne, przydatne dla nich.

Praca domowa

Uczniowie wykonują Aufgabe 9, pisząc jakiego urządzenia elektronicznego używają chętnie i często oraz do czego go używają.

Materiały dodatkowe:

Jeśli nauczyciel zdecyduje, że chce poćwiczyć zdania z weildeshalb intensywniej, proponuje następujące zadanie:

Uczniowie pracują w parach, każda para otrzymuje wydruk poniższej tabeli oraz kostkę do gry. (Jeśli lekcja odbywa się online, wystarczy w wyszukiwarkę wpisać Würfel Generator, a pokażą się linki z kostkami online). Uczniowie rzucają kostką naprzemiennie. Jeśli na kostce wypadnie od 1 do 3 oczek, uczeń ma za zadanie połączyć zdania spójnikiem weil, a jeśli wypadnie od 4 do 6 oczek – spójnikiem deshalb.

Tabela:

Powód

Skutek

In der Stadt gibt es oft einen Stau. (korek)

Man produziert zu viel Plastik.

Wasser ist wertvoll. (cenna)

Ich bin krank.

Autofahren ist nicht umweltfreundlich. (nieprzyjazne środowisku)

Man produziert zu viele Klamotten. (ciuchy)

Ich habe Hunger.

Ich kaufe manchmal im Secondhandladen.

Ich habe kein Frühstück gegessen.

Ich bleibe zu Hause.

Ich fahre mit meinem Fahrrad.

Ich benutze eine Stofftasche. (torba z materiału)

Ich dusche nur 3 Minuten.

Meine Familie reist mit dem Zug.

Przykłady:

Wyrzucone 2 oczka: Ich kaufe manchmal im Secondhandladen, weil man zu viele Klamotten produziert.

Wyrzucone 4 oczka: Man produziert zu viele Klamotten, deshalb kaufe ich manchmal im Secondhandladen.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania gry edukacyjnej:

  • przed lekcją: powtórzenie znanego słownictwa;

  • w trakcie lekcji: wykorzystanie zwrotów z gry dydaktycznej do przeprowadzania wywiadów z koleżanką/kolegą;

  • po lekcji: wykorzystanie do powtórzenia słownictwa z danego zakresu.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec