Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.7.12.1

Imię i nazwisko autora: Martyna Mroczka

Przedmiot: Język obcy nowożytny - język niemiecki

Temat zajęć: Was soll ich anklicken? / Co mam kliknąć?

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VII, poziom edukacyjny A2

Cel ogólny lekcji:

Rozwijanie umiejętności reagowania w formie pytań zależnych.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
12) nauka i technika (np. odkrycia naukowe, wynalazki, korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych i technologii informacyjno‑komunikacyjnych);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
3) określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu, czas, miejsce, sytuację);
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
8) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
11) ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje;
12) wyraża prośbę oraz zgodę lub odmowę spełnienia prośby;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę (np. podczas rozmowy na czacie);
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz/ankietę);
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • przygotuje pytania do wywiadu z przyjacielem/przyjaciółką;

  • przeprowadzi wywiad;

  • wymieni pojęcia związane z obsługą komputera.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości;

  • opinie i doświadczenia ucznia są ważnym elementem lekcji;

  • uczy się przez interakcję;

  • sam decyduje, co chce zapamiętać z lekcji, co wspiera jego autonomię.

Strategie uczenia się:

  • ćwiczenie wymowy, pisowni, tworzenie różnych kombinacji zdań;

  • pokonywanie ograniczeń w mówieniu poprzez przechodzenie na język ojczysty;

  • wykorzystywanie wskazówek pozajęzykowych;

  • odgadywanie znaczeń za pomocą używania wskazówek i sugestii językowych.

Metody/techniki pracy:

  • podająca: pogadanka, opis, praca z tekstem czytanym, wyjaśnienie;

  • praktyczna: opis fotografii, odpowiedzi na pytania;

  • aktywizująca: plik audio;

  • kognitywna: udzielanie objaśnień (wskazówek) i komentarzy;

  • programowana: z użyciem komputera/telefonu komórkowego.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca na forum.

Środki dydaktyczne potrzebne do realizacji lekcji:

  • urządzenie cyfrowe z podłączeniem do Internetu,

  • słownik tradycyjny lub internetowy,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (plik audio),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel poleca uczniom, aby przyjrzeli się zdjęciu otwierającemu i pyta: Czy domyślacie się, co będzie tematem lekcji? Następnie zachęca uczniów do opisu obrazka, zadając pytania sugerujące: Was siehst du auf dem Bild? oraz poleca podanie słów w języku niemieckim, które kojarzą im się z obrazkiem. Na tablicy tworzy z nich asocjogram.

  • Nauczyciel rekomenduje przeczytanie informacji wprowadzającej i pyta, czy znają jakieś starsze osoby (może babcie, dziadków, ciocie), które korzystają z technologii informacyjno‑komunikacyjnych.

b) Faza realizacyjna:

  • Uczniowie czytają ogłoszenia – dotyczące poszukiwań seniorów na kurs oraz młodych ochotników, którzy pomogliby seniorom. Uczniowie starają się zrozumieć ich treść na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku. Podczas czytania nauczyciel zwraca uwagę na wymowę. Zachęca do wyjaśnienia w parach zawartych w słowniczku wyrazów.

  • Uczniowie wykonują polecenia do tekstu, celem sprawdzenia jego rozumienia oraz utrwalenia nowego słownictwa związanego z nauczaniem seniorów. Temu celowi służą Übung 1 oraz 2 w części Przeczytaj. Übung 3 służy ćwiczeniu kolokacji. Nauczyciel pyta uczniów, które słowa były dla nich nowe i ciekawe oraz proponuje stworzenie z nimi krzyżówki. Uczniowie mają za zadanie wpisać 2–3 nowe słowa i z nich wspólnie tworzona jest krzyżówka na forum.

  • Uczniowie słuchają rozmowy Adama z babcią i wykonują polecenia do części Plik audio. Übung 1 oraz 2 służą ćwiczeniu rozumienia tekstu słuchanego, a Übung 3 dodatkowo ma na celu utrwalenie poznanych we wcześniejszych latach zaimków pytających. Uczniowie mają za zadanie wstawić odpowiedni zaimek pytający w wyznaczone miejsce. Można polecić uczniom, by spróbowali uzupełnić brakujące słowa przed wysłuchaniem nagrania, by zachęcić ich do czytania ze zrozumieniem i przypomnienia sobie zaimków.

c) Faza podsumowująca:

  • Uczniowie wypowiadają się na temat tego, czy obecnie wszystkie generacje korzystają z technologii informacyjno‑komunikacyjnych. Nauczyciel pyta, czy czytali kiedyś jakiś ciekawy wywiad; informuje uczniów, że będą mieli za zadanie napisać pytania do wywiadu z seniorem, używając zaimków pytających z lekcji (to wstęp do Aufgabe 8 w części Sprawdź się, które pisemnie będzie do zrobienia w domu).

  • Nauczyciel zadaje pytanie podsumowujące: Co zapamiętasz z dzisiejszej lekcji?, oczekując od uczniów nazwania słownictwa i struktur, które okazały się dla nich z jakiegoś powodu szczególnie ważne i przydatne.

Praca domowa:

Uczniowie w formie pisemnej przygotowują listę pytań do seniora (Aufgabe 8 w części Sprawdź się).

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania pliku audio:

  • przed lekcją: nauczyciel może poprosić uczniów o przygotowanie plakatu lub zorganizować „burzę mózgów”. Uczniowie przyklejają na plakacie zdjęcia/grafiki/ilustracje, do czego seniorzy mogą wykorzystywać komputer. W przypadku „burzy mózgów” uczniowie podają swoje pomysły, które są zapisywane na tablicy;

  • w trakcie lekcji: uczniowie w grupach tworzą w formie tabeli listę konkretnych problemów związanych z wykorzystanie technologii informacyjno‑komunikacyjnych przez seniorów oraz możliwości ich rozwiązania - swoje propozycje uzupełniają o informacje z pliku audio;

  • po lekcji: wykorzystanie poznanych informacji do stworzenia instrukcji dla seniora, w której przedstawione zostaną typowe problemy z wykorzystaniem technologii informacyjno‑komunikacyjnych wraz z możliwościami ich rozwiązania.

Indeks górny Źródło: Contentplus Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik