Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.6.6.5

Imię i nazwisko autora: Marta Bartoszewska

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Wir brauchen einen Toaster! / Potrzebujemy tostera!

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VI, poziom językowy A2+/B1

Cel ogólny lekcji:

Umiejętność mówienia o sprzętach elektrycznych używanych do przygotowywania jedzenia

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
6) żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowywanie, nawyki żywieniowe, lokale gastronomiczne);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
5) opisuje upodobania;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
5) opisuje upodobania;
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim.
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie przedsiębiorczości;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • wymienia nazwy sprzętów elektrycznych używanych do przygotowywania posiłków;

  • informuje, do czego używane są poszczególne sprzęty elektryczne;

  • podaje przykłady sprzętów elektrycznych znajdujących się w jego kuchni.

Cele motywacyjne:

  • opinie ucznia są ważnym elementem lekcji i wzajemnego porozumienia;

  • uczeń uczy się o sprawach, które dotyczą otaczającego go świata.

Strategie uczenia się:

  • tworzenie skojarzeń myślowych – umiejscawianie nowych słów w kontekście;

  • używanie obrazu i dźwięku (tworzenie ilustracji);

  • rozumienie informacji (czytanie tekstu w celu znalezienia określonych szczegółów);

  • korzystanie z różnych dodatkowych źródeł do nauki języka, takich jak słowniki czy Internet;

  • odgadywanie znaczenia wypowiedzi ustnych;

  • centralizowanie procesu uczenia (utrwalanie i łączenie nowych informacji z już znanymi);

  • obniżanie poziomu lęku (stosowanie różnych technik relaksacyjnych);

  • automotywacja i zachęcanie siebie do działania (stwierdzenia o sobie „uczenie niemieckiego sprawia mi dużą przyjemność”);

  • zadawanie pytania (o sprzęt kuchenny, który jest niezbędny w życiu ucznia);

  • współpraca z innymi osobami (z kolegami na tym samym poziomie oraz z zaawansowanymi użytkownikami języka niemieckiego).

Metody i formy nauczania:

  • podejście komunikacyjne;

  • podająca – praca ze źródłem drukowanym, pogadanka, opis, wyjaśnienie;

  • praktyczna – odpowiedzi na pytania, pisanie odpowiedzi na blogu;

  • kognitywna – popełnianie błędów traktowane jest jako zjawisko naturalne, związane z procesem uczenia się i potwierdzeniem tego, że proces ten ma miejsce

  • programowana – z użyciem komputera, techniki multimedialne.

Formy pracy:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupach,

  • plenum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (gra edukacyjna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel dzieli uczniów na grupy 3–4‑osobowe. Każda z grup ma wypisać nazwy urządzeń elektrycznych, które służą do przygotowywania potraw. Uczniowie pracują ze słownikami internetowymi. Każda grupa prezentuje wyniki swojej pracy. Nauczyciel zapisuje rzeczowniki wraz z rodzajnikami na tablicy. Następnie odczytuje rzeczowniki, prosi, aby uczniowie powtarzali chóralnie.

  • Nauczyciel poleca uczniom, aby przeczytali informację wprowadzającą na temat sprzętów kuchennych wynalezionych przez Niemców. Jest to informacja realioznawcza.

b) Faza realizacyjna:

  • Nauczyciel prosi, aby uczniowie podkreślili w tekście nazwy urządzeń elektrycznych. Nauczyciel zapisuje propozycje na tablicy. Następnie uczniowie uzupełniają listę sprzętów, która jest na tablicy.

  • Uczniowie czytają tekst, starając się zrozumieć jego treść na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku.

  • Uczniowie wykonują polecenia do tekstu, sprawdzające stopień jego zrozumienia:

    • określają, czy zdanie jest zgodne z treścią tekstu (Übung 1);

    • wskazują, które urządzenie elektryczne będą użytkowane przez poszczególnych członków rodziny Felixa (Übung 2);

    • wskazują, które sprzęty kupią jego rodzice (Übung 3).

  • Gra edukacyjna pogłębia poruszone już na lekcji zagadnienie leksykalne. Uczniowie pracują indywidualnie. Sami wybierają poziom gry: łatwy (z dwiema odpowiedziami), średni (z trzema odpowiedziami) lub trudny (z czterema odpowiedziami). Niezależnie od wybranego poziomu gry zawsze poprawna jest tylko jedna odpowiedź.

  • Uczniowie poszerzają słownictwo związane z tematem: urządzenie elektryczne w kuchni, wykonując zadania w części Gra edukacyjna: dopasowują do opisu urządzenia właściwe zdjęcie (Übung 3), podają nazwy sprzętów kuchennych oznaczonych na ilustracji (Übung 2) oraz łączą w pary nazwy urządzeń elektrycznych w języku niemieckim z ich polskimi odpowiednikami (Übung 1).

c) Faza podsumowująca:

  • Uczniowie doskonalą umiejętność rozumienia ze słuchu - wskazują, jakie urządzenia kupuje klienta i gdzie (Aufgabe 5 i 6).

  • Uczniowie w parach układają zdanie z podanych elementów (Aufgabe 7), oraz uzupełniają zdania brakującym wyrazem (Aufgabe 8). Jako podsumowanie wykonują projekt kuchni, wymieniając urządzenia elektryczne, które ich zdaniem są najważniejsze. Argumentują, dlaczego wybrali właśnie te sprzęty, podając, do czego się ich używa. Wybrane pary prezentują efekty swojej pracy prezentują na forum klasy.

Praca domowa

  • W celu dalszego utrwalenia słownictwa uczniowie wybierają dwa spośród Aufgabe 1‑4 w części Sprawdź się i rozwiązuję krzyżówkę (Aufgabe 1), określają, czy podane warianty składające się z rodzajnika, rzeczownika i polskiego ekwiwalentu są poprawne (Aufgabe 2), łączą dwie części rzeczowników złożonych (Aufgabe 3), przyporządkowują rzeczowniki do odpowiedniego rodzajnika (Aufgabe 4). Dodatkowo każdy uczeń wykonuje Aufgabe 9 w części Sprawdź się: podaje jeden kuchenny sprzęt elektryczny, którego używa codziennie, oraz uzasadnia swoją opinię w dwóch zdaniach.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania gry edukacyjnej:

  • przed lekcją: nauczyciel prosi uczniów, aby sprawdzili, jakie urządzenia elektryczne znajdują się w ich kuchniach oraz spróbowali, z pomocą słownika, wypisać ich nazwy;

  • w trakcie lekcji: nauczyciel dobiera uczniów w pary, przydziela każdej parze jedno urządzenie elektryczne, prosi uczniów, aby korzystając ze słowników ułożyli zagadkę dla klasy dotyczącą przydzielonego im rzeczownika;

  • po lekcji: powtórzenie materiału leksykalnego i gramatycznego; uczniowie grają w kalambury: pokazują charakterystyczne czynności wykonywane podczas używania danego sprzętu i odgadują jego nazwę.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik