Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 2.4.9.3

Imię i nazwisko autora: Agnieszka Świca

Przedmiot: Język obcy nowożytny - język niemiecki

Temat zajęć: Unser Klassenbesuch im Theater/Wizyta naszej klasy w teatrze

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa IV, poziom językowy A1

Cel ogólny lekcji:

Umiejętność wypowiadania się na temat wizyty w teatrze.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
9) kultura (np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze, tradycje i zwyczaje, media);
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • wymieni nazwy miejsc w teatrze;

  • nazwie czynności wykonywane podczas wizyty w teatrze;

  • opisze swoją wizytę w teatrze.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • dokonuje samooceny;

  • uczy się o sprawach, które dotyczą otaczającego go świata;

  • ma możliwość samodzielnej pracy nad językiem.

Strategie uczenia się:

  • tworzenie skojarzeń myślowych – umiejscowienie nowych słów w kontekście;

  • używanie obrazu i dźwięku (tworzenie ilustracji);

  • ćwiczenie (wymowy i pisowni);

  • rozumienie informacji (czytanie tekstu w celu znalezienia określonych szczegółów);

  • korzystanie z różnych dodatkowych źródeł do nauki języka, takich jak słowniki czy Internet;

  • odgadywanie znaczenia tekstu czytanego;

  • centralizowanie procesu uczenia (utrwalanie i łączenie nowych informacji z już znanymi);

  • organizowanie i planowanie uczenia się (zdobywanie wiedzy na temat tego, jak uczyć się języków obcych, przygotowanie odpowiedniego miejsca do nauki);

  • obniżanie poziomu lęku (stosowanie różnych technik relaksacyjnych);

  • automotywacja i zachęcenie do działania (stwierdzenia o sobie „uczenie niemieckiego sprawia mi dużą przyjemność”);

  • zadawanie pytania (o sprzęt kuchenny, który jest niezbędny w życiu ucznia);

  • współpraca z innymi osobami (współpraca z kolegami na tym samym poziomie oraz z zaawansowanymi użytkownikami języka niemieckiego).

Metody i formy nauczania:

  • podająca: praca z tekstem, pogadanka, opis, wyjaśnienie;

  • praktyczna: odpowiedzi na pytania, pisanie krótkiej informacji tekstowej;

  • aktywizująca: burza mózgów;

  • kognitywna: popełnianie błędów traktowane jest jako zjawisko naturalne związane z procesem uczenia się i potwierdzeniem na to, że proces ten ma miejsce;

  • programowana: z użyciem komputera/telefonu komórkowego, techniki multimedialne.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupach

  • praca na forum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (mapa interaktywna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel dzieli uczniów na dwie grupy. Pierwsza z grup ma za zadanie stworzenie listy miejsc i pomieszczeń znajdujących się w teatrze. Druga grupa sporządza listę czynności wykonywanych w teatrze. W razie braku słownictwa, uczniowie pracują ze słownikami internetowymi lub pytają nauczyciela o pomoc. Każda grupa prezentuje owoce swojej pracy odczytując po kolei wszystkie słowa. Nauczyciel zapisuje je na tablicy, a potem odczytuje zapisane słownictwo, prosi aby uczniowie powtarzali za nim chóralnie. Następnie uczniowie odczytują słownictwo głośno (czynności) lub cicho (pomieszczenia).

  • Nauczyciel zachęca uczniów do opisu zdjęcia otwierającego, stawiając im następujące pytania: Wer ist auf dem Bild? Wo sind die Personen? Was macht sie?. Prosi także o wskazanie wyrazów z tablicy związanych ze zdjęciem.

  • Nauczyciel prosi uczniów o przeczytanie informacji wprowadzającej w temat rodzajów przedstawień w teatrze.

  • Nauczyciel informuje uczniów, że lekcja będzie dotyczyła teatru: miejsc, które się w nim znajdują, oraz czynności wykonywanych podczas wizyty w teatrze.

b) Faza realizacyjna:

  • Nauczyciel prosi o przeczytanie tekstu i znalezienie w nim słownictwa z tablicy.

  • Uczniowie zapoznają się z treścią tekstu w sekcji Przeczytaj. Podczas czytania tekstu zwracają uwagę na słowa, które nauczyciel wcześniej zapisał na tablicy, zakreślając je w tekście. W razie problemów ze zrozumieniem treści korzystają z pomocy kolegi/koleżanki z ławki badź sięgają do listy wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku. Uczniowie w parach konstruują kilka pytań związanych z treścią tekstu, np. Wo sitzen die Schüler im Theater? Was machen die Schüler in der Pause? Was machen die Schüler im Theatercafé? itd. Każda para zadaje jedno z pytań pytań innym uczniom.

  • Uczniowie sprawdzają stopień zrozumienia tekstu za pomocą zadań:

    • określają, która wypowiedź jest zgodna z treścią tekstu – Übung 1;

    • określają, czy wypowiedź jest zgodna z treścią tekstu, czy nie - Übung 2;

    • tworzą zwroty „teatralne” w oparciu o tekst - Übung 3.

  • Nauczyciel wyświetla na tablicy multimedialnej mapę interaktywną teatru oraz zapisuje na tablicy przysłówki miejsca. Następnie odtwarza nagrania tekstów do części Mapa interaktywna. Uczniowie umieszczają przysłówki we właściwych miejscach na tablicy.

  • Uczniowie pracują parami. Sami wybierają kolejność wykonywanych ćwiczeń. Analizując mapę interaktywną określają położenie elementów składowych teatru, zapisują pojęcia określające miejsca w teatrze, łączą w pary rzeczowniki z obrazującymi je zdjęciami.

  • Uczniowie dopasowują określenia miejsca do odpowiednich miejsc na zdjęciu sali koncertowej - Aufgabe 1, określają, które pojęcia dotyczą teatru – Aufgabe 3, zaznaczają czynności wykonywane w tatrze - Aufgabe 4, zapisują w krzyżówce określenia dotyczące miejsc/rzeczy związanych z teatrem – Aufgabe 5, uzupełniają tekst o teatrze brakującymi określeniami miejsc - Aufgabe 6, opisują wnętrze teatru przedstawione na zdjęciu - Aufgabe 7, oraz redagują krótką wiadomość tekstową opisując, co się dzieje w danym momencie w teatrze - Aufgabe 8.

c) Faza podsumowująca:

  • Zastosowanie wiedzy i umiejętności: Uczniowie pracują w parach. Każdy uczeń tworzy projekt własnego teatru, a następnie opisuje go partnerce/partnerowi rozmowy. Zadaniem drugiego ucznia jest narysować wnętrze teatru według usłyszanego opisu. Uczniowie porównują obie ilustracje.

Praca domowa:

Uczniowie grają w Memory, łączą w pary ilustracje i ich nazwy w języku niemieckim (Aufgabe 2 w części Sprawdź się).

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania mapy interaktywnej:

  • przed lekcją: uczniowie przygotowują na kartkach papieru A4 rysunek wnętrza teatru, który odwiedzili/którego chcieliby odwiedzić.

  • w trakcie lekcji: uczniowie opisują miejsca przedstawione na wcześniej przygotowanych rysunkach, wykorzystując określenia w języku niemieckim. Nauczyciel tworzy na ścianie galerię teatrów uczniowskich. Uczniowie oglądają galerię i opisują innym uczniom swój teatr.

  • po lekcji: uczniowie uzupełniają własny słownik obrazkowy - wpisują w słownik nowe, poznane na lekcji słowo związane z ilustracji intraktywnej i opatrują je rysunkiem.

Indeks górny Źródło: Contentplus Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec

Słownik