Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 3.3.7.3

Imię i nazwisko autora: Paweł Przywara

Przedmiot: język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: In der Fahrradwerkstatt/ W serwisie rowerowym

Grupa docelowa: III etap edukacyjny, klasa III, zakres podstawowy B1+/B2

Cel ogólny lekcji:

Umiejętność wypowiadania się na temat obsługi, konserwacji i napraw rowerów.

Cele szczegółowe lekcji:

Podstawa programowa – wariant III.1.P Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (kontynuacja 1. języka obcego nowożytnego ze szkoły podstawowej – kształcenie w zakresie podstawowym)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie wypowiedzi ustne o umiarkowanym stopniu złożoności, wypowiadane w naturalnym tempie, w standardowej odmianie języka, a także wypowiedzi pisemne o umiarkowanym stopniu złożoności, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie tworzy proste, spójne i logiczne, w miarę płynne wypowiedzi ustne oraz proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i reaguje ustnie w typowych, również w miarę złożonych sytuacjach oraz reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
7) zakupy i usługi (np. rodzaje sklepów, towary i ich cechy, sprzedawanie i kupowanie, środki płatnicze, promocja i reklama, korzystanie z usług, reklamacja);
12) nauka i technika (np. ludzie nauki, odkrycia naukowe, wynalazki, korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych i technologii informacyjno‑komunikacyjnych oraz szanse i zagrożenia z tym związane);
II. Uczeń rozumie wypowiedzi ustne o umiarkowanym stopniu złożoności (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje, relacje, wywiady, dyskusje, prelekcje), wypowiadane w naturalnym tempie, w standardowej odmianie języka:
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
III. Uczeń rozumie wypowiedzi pisemne o umiarkowanym stopniu złożoności (np. listy, e‑mail, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, instrukcje, komiksy, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy proste, spójne i logiczne, w miarę płynne wypowiedzi ustne:
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, kartkę pocztową, e‑mail, historyjkę, list prywatny, życiorys, CV, list motywacyjny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
11) stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze;
VIII. Uczeń przetwarza tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności,

  • kompetencje cyfrowe,

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne – zgodne ze zrewidowaną taksonomią celów Blooma, w tym minimum jeden cel z poziomu 3‑6 sfery kognitywnej, sformułowane w postaci SMART:

Uczeń:

  • analizuje słownictwo związane z budową i obsługą roweru;

  • przedstawia na blogu swoją opinię na temat mobilnych warsztatów rowerowych;

  • formułuje odpowiedzi na pytania serwisanta dotyczące naprawy roweru.

Cele motywacyjne:

  • dostrzega powiązania pomiędzy nauką języka niemieckiego a innymi przedmiotami szkolnymi;

  • otrzymuje informację zwrotną o postępach;

  • uczy się o sprawach, które dotyczą otaczającego go świata;

  • wykorzystuje i rozwija kreatywność.

Strategie uczenia się:

  • używanie obrazu i dźwięku (wprowadzanie wyrazów i zwrotów do kontekstu sytuacyjnego, używanie skojarzeń wzrokowych);

  • rozumienie informacji (czytanie tekstu tylko dla jego ogólnego zrozumienia lub w celu znalezienia określonych szczegółów);

  • odgadywanie znaczenia tekstów czytanych (używanie wskazówek językowych – niektórych znanych wyrazów, zwrotów z języka polskiego bądź obcego i domyślanie się treści w  języku niemieckim);

  • pokonywanie ograniczeń w pisaniu (tworzenie nowych wyrazów, użycie synonimów, antonimów, tworzenie parafrazy).

Metody i formy nauczania:

  • konstruktywizm,

  • podająca - praca z tekstem źródłowym, pogadanka,

  • praktyczna – burza mózgów,

  • kognitywna – udzielanie objaśnień (wskazówek) i komentarzy,

  • programowana – z użyciem komputera, techniki multimedialne.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupach,

  • plenum.

Środki dydaktyczne potrzebne do realizacji lekcji:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (gra edukacyjna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca

  • Nauczyciel prosi uczniów, aby przyjrzeli się zdjęciu otwierającemu, i pyta: Czy domyślacie się, co będzie tematem naszej dzisiejszej lekcji?

  • Nauczyciel prosi uczniów o przeczytanie informacji „Czy wiesz, że…” na temat korzystania z roweru i jego bieżącej konserwacji oraz napraw.

  • Nauczyciel inicjuje krótką burzę mózgów na temat obsługi roweru, jego bieżących napraw oraz przeglądów technicznych (np. pyta, kto z uczniów samodzielnie zajmuje się obsługą i konserwacją swojego roweru, a kto zleca wykonanie tych usług i gdzie).

b) Faza realizacyjna

  • Nauczyciel wyświetla na tablicy zdjęcie do tekstu w sekcji Przeczytaj przez około 30 sekund. Prosi uczniów o zapamiętanie jak największej liczby szczegółów. Uczniowie wymieniają zapamiętane wyrazy w języku niemieckim, nauczyciel zapisuje je na tablicy. Następnie nauczyciel prosi uczniów o krótki opis obrazka z wykorzystaniem zapisanego słownictwa oraz o podanie propozycji głównej myśli tekstu z sekcji Przeczytaj.

  • Uczniowie w parach czytają tekst (w razie problemów ze zrozumieniem wyrazów/zwrotów korzystają ze słowniczka), a następnie dopasowują nagłówki do poszczególnych części tekstu (Übung 1).

  • Uczniowie czytają tekst ponownie. Każda para uczniów przygotowuje dla innej pary zestaw pytań do tekstu. Zadaniem uczniów jest udzielenie pisemnych odpowiedzi na zadane pytania. Po wykonaniu zadania listy z pytaniami „wracają” do autorów, którzy sprawdzają poprawność udzielenia odpowiedzi.

  • Uczniowie zaznaczają informacje zgodne z treścią tekstu (Übung 2) oraz wpisują brakujące rodzajniki (Übung 3), wykorzystując informacje zawarte w Tipp zur Grammatik.

  • Nauczyciel zadaje uczniom pytanie: Lasst ihr eure Fahrräder/E‑Bikes regelmäßig warten? Warum ja, warum nicht? - podczas krótkiej rozmowy uczniowie wymieniają się swoimi doświadczeniami związanymi z naprawą/konserwacją rowerów. Następnie uczniowie dokonują wyboru poziomu gry edukacyjnej; nauczyciel przeznacza określoną ilość czasu na wykonanie kolejnych poleceń w grze edukacyjnej. Po określonym przez nauczyciela czasie uczniowie w parach wykonują ćwiczenia z części Gra edukacyjna: przekształcają podane wyrażenia (Übung 1), tłumaczą fragmenty zdań na język niemiecki (Übung 2) oraz (w parach) odpowiadają na pytania dotyczące konserwacji/naprawy rowerów (Übung 3).

c) Faza podsumowująca

  • Uczniowie doskonalą znajomość poznanego na lekcji słownictwa, wykonując zadania z części Sprawdź się: dopasowują niemieckie określenia do ich polskich odpowiedników (Aufgabe 1), łączą obrazki z właściwymi podpisami (Aufgabe 2), wpisują brakujące litery (Aufgabe 3), zaznaczają właściwe czynności związane z naprawą roweru (Aufgabe 4).

  • Uczniowie uzupełniają zdania na podstawie cennika usług, wykorzystując znajomość dopełniacza rzeczownika (Aufgabe 5), oraz uzupełniają właściwe formy czasownika lassen w zdaniach dotyczących obsługi i naprawy roweru (Aufgabe 6).

Praca domowa

  • Uczniowie wyrażają w formie bloga swoje zdanie na temat przyszłości mobilnych warsztatów rowerowych (Aufgabe 7) oraz prowadzą rozmowę z serwisantem na temat naprawy roweru (Aufgabe 8).

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania gry edukacyjnej:

  • przed lekcją: uczeń pisze najpierw na kartce, co wie na temat rowerów, np. od kiedy ludzie jeżdżą na rowerze, w jakim celu to robią, jakie typy rowerów się wyróżnia, jak nazywają się części roweru po niemiecku, jakie są synonimy do niemieckiego słowa Fahrrad itd. Pytania, na które uczeń nie potrafi odpowiedzieć sam, wpisuje do rubryki: „Czego chciałbym się dowiedzieć?” i dopisuje ewentualne własne pytania;

  • w trakcie lekcji: uczniowie w parach przygotowują dialogi dotyczące różnych sytuacji związanych z naprawą roweru, losując zapisany przez nauczyciela temat,  np. Technische Probleme mit dem E‑Bike, Panne unterwegs, Kostenschätzung für Reparaturen, Anweisungen zur Nutzung;

  • po lekcji: uczniowie przygotowują notatkę wizualną do tematu.

Słownik