Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 3.1.6.2

Imię i nazwisko autora lekcji: Justyna Sikora

Przedmiot: język niemiecki

Temat zajęć: Eine Portion „Falschen Hasen”, bitte!/ Porcję „fałszywego zająca”, proszę!

Grupa docelowa: III etap edukacyjny, zakres podstawowy, klasa I, poziom językowy B1+/ B2

Cel ogólny lekcji:

Rozwijanie umiejętności opisywania i wyrażania swoich preferencji na temat potraw serwowanych w lokalach gastronomicznych.

Cele szczegółowe lekcji:

Podstawa programowa – wariant III.1.P Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (kontynuacja 1. języka obcego nowożytnego ze szkoły podstawowej – kształcenie w zakresie podstawowym)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie wypowiedzi ustne o umiarkowanym stopniu złożoności, wypowiadane w naturalnym tempie, w standardowej odmianie języka, a także wypowiedzi pisemne o umiarkowanym stopniu złożoności, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie tworzy proste, spójne i logiczne, w miarę płynne wypowiedzi ustne oraz proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i reaguje ustnie w typowych, również w miarę złożonych sytuacjach oraz reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
6) żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowywanie, nawyki żywieniowe – w tym diety, lokale gastronomiczne);
II. Uczeń rozumie wypowiedzi ustne o umiarkowanym stopniu złożoności (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje, relacje, wywiady, dyskusje, prelekcje), wypowiadane w naturalnym tempie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
8) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
III. Uczeń rozumie wypowiedzi pisemne o umiarkowanym stopniu złożoności (np. listy, e‑mail, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, instrukcje, komiksy, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy proste, spójne i logiczne, w miarę płynne wypowiedzi ustne:
5) opisuje upodobania;
6) wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia i ustosunkowuje się do opinii i poglądów innych osób;
11) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych, również w miarę złożonych sytuacjach:
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
5) wyraża i uzasadnia swoje upodobania, preferencje, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, preferencje, intencje i pragnienia innych osób;
14) stosuje zwroty i formy grzecznościowe;
15) dostosowuje styl wypowiedzi do sytuacji.
VIII. Uczeń przetwarza tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie uczenia się.

Cele zgodne ze zrewidowaną taksonomią celów Blooma, w tym minimum jeden cel z poziomu 3–6 sfery kognitywnej, sformułowane w postaci SMART:

Uczeń:

  • przeanalizuje kartę dań, aby wybrać interesujące go potrawy;

  • wykorzysta poznane zwroty, aby złożyć zamówienie w restauracji;

  • wymieni i rozpozna rodzaje restauracji w Niemczech.

Cele motywacyjne:

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości,

  • sam decyduje, jakich informacji wyszuka na pracę domową,

  • zaspokaja potrzebę ciekawości i kreatywności.

Strategie uczenia się:

  • rozumienie informacji, np. czytanie tekstu tylko dla jego ogólnego zrozumienia, czytanie lub słuchanie w celu znalezienia określonych szczegółów;

  • indywidualne organizowanie wiedzy językowej: robienie streszczeń i notatek, zaznaczanie, podkreślanie, zakreślanie kolorem;

  • wykorzystywanie wskazówek niejęzykowych (np. mowa ciała, sposób zwracania się, wiedza ogólna itp.);

  • współpraca z innymi osobami (współpraca z kolegami na tym samym poziomie oraz z zaawansowanymi użytkownikami języka niemieckiego).

Metody, techniki i formy pracy:

  • podająca – techniki: pogadanka;

  • kognitywna – technika: udzielanie objaśnień i komentarzy;

  • programowana – z użyciem komputera, techniki multimedialne;

  • aktywizująca: drama, technika: sytuacja symulowana (w restauracji).

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w grupach.

Środki dydaktyczne potrzebne do realizacji lekcji:

  • komputer/laptop z podłączeniem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (audiobook),

  • karty menu czterech różnych lokali,

  • kartki z nazwami lokali,

  • puste kartki „serwetki”,

  • karteczki z informacją reserviert

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca

  • Nauczyciel ustawia stoliki w sali lekcyjnej tak, aby przypominały układ stolików w restauracji i umieszcza na grupach stolików nazwy lokali oraz puste kartki „serwetki”. Na pozostałych stolikach nauczyciel kładzie karteczki z informacją reserviert.

  • Nauczyciel umieszcza na ścianie przed salą lekcyjną karty menu czterech różnych lokali np.: Schnellimbiss A, italienisches Restaurant B, Restaurant C, Gasthof D i prosi uczniów, aby zapoznali się z menu wszystkich lokali i wybrali ten, do którego chcieliby się wybrać. Uczniowie zajmują miejsca przy stolikach, tworząc tym samym grupy, w których będą pracować podczas lekcji.

b) Faza realizacyjna

  • Każda grupa notuje na swojej „serwetce” zwroty, które są potrzebne do złożenia zamówienia w restauracji. Następnie wszystkie grupy wymieniają się „serwetkami”, analizują zwroty zapisane przez koleżanki/kolegów z innych grup i uzupełniają za każdym razem na kolejnej „serwetce” nowe wyrażenia.

  • Uczniowie słuchają dialogu Familie Bauer im Restaurant w sekcji Audiobook i zaznaczają, jakie dania zamawiają państwo Bauer i ich dzieci – Übung 1.

  • Uczniowie wykonują Übung 3, następnie przygotowują dialog Im Restaurant, w którym musi pojawić się jakiś „mały problem”, np.: Ktoś zaprosił znajomych na kolację, ale zgubił portfel i nie może uregulować rachunku.

c) Faza podsumowująca

  • Grupy prezentują scenki. Zadaniem widzów jest odgadnięcie, jak „problem” zostanie rozwiązany (uczniowie przedstawiający scenkę przerywają prezentację, a widzowie proponują różne rozwiązania.)

Praca domowa:

  • Uczniowie opisują (tworzą prezentację multimedialną) interesującą, nietypową restaurację (nie ograniczamy wyboru do DACHL), np.: Restauracja w ciemności lub tworzą kartę menu restauracji, w której oferuje się tylko takie dania i napoje, których nazwy brzmią zabawnie, np.: Muckefuck (tzw. lura), Kalter Hund (blok czekoladowy), Himmel un Ääd (puree ziemniaczano‑jabłkowe), Falscher Hase (pieczeń rzymska).

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania audiobooka:

  • przed lekcją: powtórzenie znanego słownictwa; nauczyciel wyświetla/ rozdaje na poprzedniej lekcji zdjęcie przedstawiające kelnera i gości w restauracji (możliwe do pozyskania np. z dowolnej platformy ze zdjęciami na wolnych zasobach CC). Uczniowie doklejają „dymki” komiksowe do postaci i wpisują  w nie teksty prawdopodobnych wypowiedzi;

  • w trakcie lekcji: odwołanie się do wiedzy posiadanej i połączenie jej z nową wiedzą (konekcjonizm); uzupełnianie „rusztowania”/”Textgerüst” do dialogu wyrażeniami i słownictwem z dialogu;

  • po lekcji: wykorzystanie do powtórzenia słownictwa z danego zakresu, np. porównanie zalet jedzenia domowych posiłków i  jedzenia posiłków w restauracjach z uwzględnieniem rożnych typów restauracji.

Słownik