Dla nauczyciela

Numer e‑materiału: 3.3.2.3

Imię i nazwisko autora: Beata Mamica

Przedmiot: język obcy nowożytny - język niemiecki

Temat zajęć: Feng‑Shui – auf der Suche nach Harmonie/Feng shui - w poszukiwaniu harmonii

Grupa docelowa: III etap edukacyjny, klasa III, zakres podstawowy, poziom językowy B1+/B2

Cel ogólny lekcji:
Umiejętność opisywania i wypowiadania się na temat architektury wnętrz według feng shui oraz jej znaczenia w życiu i dla zdrowia człowieka.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wariant III.1.P Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (kontynuacja 1. języka obcego nowożytnego ze szkoły podstawowej – kształcenie w zakresie podstawowym)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie wypowiedzi ustne o umiarkowanym stopniu złożoności, wypowiadane w naturalnym tempie, w standardowej odmianie języka, a także wypowiedzi pisemne o umiarkowanym stopniu złożoności, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie tworzy proste, spójne i logiczne, w miarę płynne wypowiedzi ustne oraz proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i reaguje ustnie w typowych, również w miarę złożonych sytuacjach oraz reaguje w formie prostego tekstu pisanego w typowych sytuacjach w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się dość bogatym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
1) człowiek (np. dane personalne, okresy życia, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, rzeczy osobiste, uczucia i emocje, umiejętności i zainteresowania, osobisty system wartości, autorytety);
2) miejsce zamieszkania (np. dom i jego okolica, pomieszczenia i wyposażenie domu, prace domowe, wynajmowanie, kupno i sprzedaż mieszkania, przeprowadzka);
III. Uczeń rozumie wypowiedzi pisemne o umiarkowanym stopniu złożoności (np. listy, e‑mail, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, instrukcje, komiksy, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
4) znajduje w tekście określone informacje;
V. Uczeń tworzy proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, kartkę pocztową, e‑mail, historyjkę, list prywatny, życiorys, CV, list motywacyjny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
4) przedstawia intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość;
5) opisuje upodobania;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, list prywatny, formularz, e‑mail, komentarz, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
5) wyraża i uzasadnia swoje upodobania, preferencje, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, preferencje, intencje i pragnienia innych osób;
8) proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
9) prosi o radę i udziela rady;
13) wyraża uczucia i emocje (np. radość, smutek, niezadowolenie, złość, zdziwienie, nadzieję, obawę, współczucie);
15) dostosowuje styl wypowiedzi do odbiorcy.
VIII. Uczeń przetwarza tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne - zgodne ze zrewidowaną taksonomią celów Blooma, w tym minimum jeden cel z poziomu 3‑6 sfery kognitywnej, sformułowane w postaci SMART:

Uczeń:

  • analizuje informacje w tekście dotyczącym koncepcji feng shui;

  • opisuje ideę koncepcji feng shui;

  • przedstawia swoją opinię na temat zasad feng shui.

Cele motywacyjne

Uczeń:

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości;

  • dokonuje samooceny;

  • uczestniczy w grze/zabawie językowej;

  • uczy się o sprawach, które dotyczą otaczającego go świata;

  • wykorzystuje do nauki języka różne aplikacje;

  • wykorzystuje i rozwija kreatywność;

  • zaspokaja potrzebę ciekawości i kreatywności.

Strategie uczenia się

strategie pamięciowe:

  • używanie obrazu i dźwięku (wprowadzanie słów i zwrotów do kontekstu sytuacyjnego, używanie skojarzeń wzrokowych, tworzenie ilustracji).

strategie kognitywne:

  • rozumienie informacji, np. czytanie tekstu tylko dla jego ogólnego zrozumienia, czytanie lub słuchanie w celu znalezienia określonych szczegółów;

  • korzystanie z różnych dodatkowych źródeł do nauki języka, takich jak słowniki czy Internet;

  • dokonywanie świadomej analizy języka obcego, np. porównywanie struktur z językiem ojczystym lub innym językiem obcym, na przykład angielskim, tłumaczenie słów, uogólnianie;

  • indywidualne organizowanie wiedzy językowej, np. robienie streszczeń i notatek, zaznaczanie, podkreślanie, zakreślanie kolorem.

strategie kompensacyjne:

  • odgadywanie znaczenia wypowiedzi ustnych i pisemnych (używanie wskazówek językowych – niektórych znanych słów, zwrotów z języka polskiego bądź obcego i domyślamy się treści w języku niemieckim);

  • odgadywanie znaczeń na pomocą używania wskazówek i sugestii językowych.

strategie metakognitywne:

  • centralizowanie procesu uczenia (utrwalanie i łączenie nowych informacji z już znanymi).

strategie społeczne:

  • zadawanie pytania (prośba o wyjaśnienie, powtórzenie, o poprawienie błędów);

  • współpraca z innymi osobami (współpraca z kolegami na tym samym poziomie oraz z zaawansowanymi użytkownikami języka niemieckiego).

Metody i formy nauczania:

  • grywalizacja;

  • podająca: pogadanka, praca z tekstem źródłowym;

  • praktyczna: dialogizacja, dyskusja;

  • kognitywna: udzielanie objaśnień (wskazówek) i komentarzy;

  • programowana: z użyciem komputera.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca w grupie,

  • plenum.

Środki dydaktyczne potrzebne do realizacji lekcji:

  • komputer z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • karteczki do zapisywania odpowiedzi uczniów,

  • multimedium (gra edukacyjna),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji

a) Faza wprowadzająca

  • Nauczyciel umieszcza na ścianach klasy zdjęcia prezentujące różne aranżacje wnętrz opartych na koncepcji feng shui lub ustawia w klasopracowni elementy dekoracji charakterystyczne dla tego stylu. W tle słychać ciche dźwięki muzyki tybetańskiej. Uczniowie w ciszy zapoznają się z wystrojem sali, a następnie opowiadają o swoim samopoczuciu w tak zaaranżowanej przestrzeni. Nauczyciel inicjuje rozmowę na temat wpływu otoczenia na samopoczucie i nastrój człowieka. Zachęca uczniów do przeczytania tekstu wprowadzającego oraz do odpowiedzi na pytanie w tekście wprowadzającym.

b) Faza realizacyjna

  • Nauczyciel zadaje uczniom pytanie: Was ist dir bei der Einrichtung deines Zimmers wichtig? Uczniowie wypisują na przekazanych przez nauczyciela karteczkach hasła, które związane są z zadanym pytaniem. Karteczki zostają umieszczone w widocznym dla wszystkich uczniów miejscu. Wybrani uczniowie układają karteczki w formie mapy myśli.

  • Następnie uczniowie zapoznają się w parach z tekstem w części Przeczytaj oraz sprawdzają stopień zrozumienia treści tekstu, wykorzystując do tego ćwiczenia z części Przeczytaj. Uczniowie zaznaczają informacje zgodne z  treścią tekstu (Übung 1), określają, które informacje są prawdziwe, a które fałszywe (Übung 2) oraz zaznaczają wyrazy, które poprawnie uzupełniają luki (Übung 3). Uczniowie rozwiązują zadania najpierw samodzielnie, a następnie porównują swoje rozwiązania z rozwiązaniami koleżanki/kolegi.

  • Nauczyciel wyświetla na tablicy pytania dotyczące informacji zawartych w tekście.

  • Uczniowie na karteczkach udzielają odpowiedzi na pytania: Was sind die Hauptregeln für die Möbel- und Dekorplatzierung nach Feng‑Shui? Welche Rolle spielen Farbauswahl und -platzierung in Räumen nach Feng‑Shui?

  • Wybrani uczniowie zbierają karteczki z odpowiedziami i odczytują odpowiedzi na forum klasy. Karteczki umieszczają także na mapie myśli.

  • Nauczyciel zachęca uczniów do przyjrzenia się mapie myśli i rozpoczyna rozmowę, zadając pytania: Glaubt ihr, dass die Prinzipien des Feng‑Shui einen tatsächlichen Einfluss auf unser tägliches Leben und unser Wohlbefinden haben? Warum?, Was sind eure persönlichen Gedanken zur Anwendung von Feng‑Shui‑Prinzipien im täglichen Leben?

  • Nauczyciel wyświetla na tablicy grupy wyrazów z Übung 1 w części Gra edukacyjna - uczniowie wskazują, który wyraz nie pasuje do danej grupy wyrazów, uzasadniając swoje zdanie. Uczniowie czytają tekst do Übung 2 w części Gra edukacyjna i uzupełniają luki właściwymi wyrazami. Następnie uczniowie rozpoczynają grę edukacyjną i po jej ukończeniu sprawdzają, czy podane wcześniej możliwości uzupełnienia luk wyrazowych były zgodne z właściwymi informacjami z gry.

  • Uczniowie w parach proponują dokończenie zdań dotyczących koncepcji feng shui (Aufgabe 8 w części Sprawdź się), a następnie w celu doskonalenia oraz utrwalenia znajomości słownictwa związanego z aranżacją pomieszczeń zgodnie z zasadami feng shui opisują ilustrację i tworzą dialog, w którym przyjmują rolę osoby, która udziela innej osobie rad dotyczących urządzeniu pokoju zgodnie z zasadami feng shui (Aufgabe 7 w części Sprawdź się). Wybrane dialogi zostają zaprezentowane na forum.

c) Faza podsumowująca

  • W celu utrwalenia słownictwa oraz struktur gramatycznych ćwiczonych na zajęciach uczniowie losują karteczki, na których zapisane zostały cyfry od 1 do 6. Nauczyciel wyświetla na tablicy Aufgabe 1 - Aufgabe 6, a uczniowie, którzy wylosowali dane zadanie, wykonują je kolejno. Nauczyciel wyświetla poprawne odpowiedzi na tablicy.

Praca domowa

W ramach realizacji pracy domowej uczniowie wykonują Übung 3 w części Gra edukacyjna – przygotowują wypowiedź pisemną na temat urządzenia mieszkania zgodnie z zasadami feng shui.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania gry edukacyjnej:

  • przed lekcją: uczniowie przygotowują zdjęcia pomieszczeń, w których zastosowano zasady feng shui; nauczyciel tworzy w klasie galerię zdjęć;

  • w trakcie lekcji: uczniowie tworzą poradnik dla tych, którzy chcieliby zaplanować wnętrze swojego mieszkania zgodnie z zasadami feng shui; jeżeli istnieje taka możliwość, można również pozmieniać wnętrze sali lekcyjnej według koncepcji feng shui (przestawić meble, stoliki itp.), opowiadając o tym, co zostało zmienione i jaki to ma wpływ na uczniów;

  • po lekcji: uczniowie  zmieniają wystrój i ustawienia w swoim pokoju według zasad feng shui i nagrywają filmik, w którym prezentują zmiany i opowiadają, co się zmieniło i dlaczego. Jako zadanie alternatywne uczniowie przygotowują w formie prezentacji plan swojego pokoju przed zmianą oraz po zmianie jego aranżacji zgodnie z zasadami feng shui. Filmiki lub prezentacje zostają przedstawione na następnej lekcji.

Słownik