Numer e‑materiału: 2.8.11.4

Imię i nazwisko autora: Karolina Puzio

Przedmiot: Język obcy nowożytny – język niemiecki

Temat zajęć: Gib dem Stress nicht nach! / Nie daj się stresowi!

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VIII, poziom językowy A2+/B1

Cel ogólny lekcji:
Kształtowanie umiejętności wypowiadania się w mowie i w piśmie na temat radzenia sobie ze stresem.

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.1. Język obcy nowożytny nauczany jako pierwszy (II etap edukacyjny, klasy IV–VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
11) zdrowie (np. tryb życia, samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
3) określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
4) znajduje w tekście określone informacje;
5) rozpoznaje związki między poszczególnymi częściami tekstu;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
4) przedstawia intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość;
5) opisuje upodobania;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
4) wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami;
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności,

  • kompetencje matematyczne oraz kompetencje w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii,

  • kompetencje cyfrowe,

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne – zgodne ze zrewidowaną taksonomią celów Blooma, w tym minimum jeden cel z poziomu 3–6 sfery kognitywnej, sformułowane w postaci SMART:

Uczeń:

  • wymieni przyczyny i skutki stresu;

  • wyjaśni, w jaki sposób radzi sobie ze stresem;

  • opisze koleżance/koledze w e‑mailu, jak może poradzić sobie ze stresem przed egzaminem.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • tworzy i wykorzystuje takie zadania językowe, które stanowią ilustrację przydatności języka obcego nowożytnego do realizacji własnych celów komunikacyjnych;

  • czuje się kompetentny, gdyż rozwiązuje zadania na miarę swoich możliwości;

  • wykorzystuje i rozwija kreatywność.

Strategie uczenia się:

  • dokonywanie świadomej analizy języka obcego, porównywanie struktur z językiem ojczystym;

  • automotywacja i zachęcanie siebie do działania;

  • odgadywanie znaczeń z wykorzystaniem wskazówek i sugestii językowych.

Metody i formy nauczania:

  • podająca: praca ze źródłem drukowanym, praca z tekstami audio, wyjaśnianie;

  • eksponująca: ćwiczenia przedmiotowe;

  • praktyczna: metoda aktywizująca, dyskusja;

  • kognitywna: udzielanie objaśnień (wskazówek) i komentarzy;

  • programowana: z użyciem komputera.

Formy zajęć:

  • praca indywidualna,

  • praca w parach,

  • praca na forum.

Środki dydaktyczne:

  • komputer (np. laptop) z dostępem do Internetu,

  • słowniczek,

  • tekst źródłowy,

  • multimedium (mapa pojęć),

  • zestaw ćwiczeń interaktywnych.

Przebieg lekcji:

a) Faza wprowadzająca

  • Nauczyciel na początku zajęć poleca uczniom, aby przyjrzeli się zdjęciu otwierającemu, i pyta: Czy domyślacie się, co będzie dziś tematem lekcji? Po otrzymaniu odpowiedzi nauczyciel prosi uczniów o opisanie ilustracji, zadając pytanie: Was seht ihr auf dem Bild? Nauczyciel wypisuje na tablicy wskazówki dotyczące wypowiedzi, np.: Auf dem Bild sehe ich …, Auf dem Bild gibt es …

  • Nauczyciel poleca uczniom, aby przeczytali informację wprowadzającą, i zadaje pytanie: Co wywołuje u was największy stres?, a następnie prosi uczniów o uzasadnienie odpowiedzi.

b) Faza realizacyjna

  • Uczniowie czytają tekst z części Przeczytaj i starają się zrozumieć jego treść na podstawie wyrazów i zwrotów zamieszczonych w słowniczku. Podczas czytania nauczyciel zwraca uwagę na wymowę. Nauczyciel czyta zdania z Übung 1 z części Przeczytaj i prosi uczniów o odpowiedź na forum, czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe. Uczniowie wykonują w parach dalsze polecenia do tekstu (Übung 2 oraz 3 w części Przeczytaj) w celu sprawdzenia jego rozumienia oraz utrwalenia nowego słownictwa.

  • Nauczyciel zapisuje na tablicy przykład zdania z tekstu z części Przeczytaj, w którym występuje rekcja czasownika bitten um: Adam spricht mit seiner Mutter zu Hause und bittet sie um Rat. Nauczyciel zwraca uwagę uczniów na użycie rekcji czasownika i dzieli uczniów na pary. Ich zadaniem będzie wykonanie wspólnie Aufgabe 6 z części Sprawdź się, wymyślenie dodatkowych przykładów zdań z czasownikami sprechen über oraz bitten um, które nawiązują do realizowanej lekcji, a następnie zapisanie swoich przykładów na tablicy. Nauczyciel z uczniami analizują podane przykłady.

  • Uczniowie przyglądają się mapie pojęć i na jej podstawie wykonują Übung 2 i 3.

  • Nauczyciel na podstawie Übung 1 z części Mapa pojęć zapisuje na tablicy Auswirkungen von Stress auf die Psyche oraz Auswirkungen von Stress auf die Gesundheit i poleca uczniom, aby podali zdrowotne oraz psychiczne skutki stresu. Odpowiedzi zapisuje na tablicy w odpowiednich kategoriach.

  • Uczniowie łączą się w pary i realizują dialog na podstawie Aufgabe 8. Jeden uczeń opowiada, co powoduje u niego stres, a drugi proponuje mu sposoby radzenia sobie z nim. Po dialogu zamieniają się rolami. Zwroty przydatne dla ucznia opowiadającego o stresie to: Wenn ich viele Prüfungen habe, …, Ich bin sehr gestresst, wenn ich viele Pflichten habe. Zwroty przydatne dla ucznia mówiącego, jak poradzić sobie ze stresem, to: Versuche Sport zu treiben, hör Musik, lies Bücher, nimm Nahrungsergänzungsmittel. Nauczyciel przysłuchuje się rozmowom uczniów i w razie potrzeby udziela im podpowiedzi oraz koryguje błędy i wymowę.

c) Faza podsumowująca

  • Na podstawie Aufgabe 1 nauczyciel zapisuje pionowo na tablicy słowo STRESS. Zadaniem uczniów będzie podchodzenie do tablicy i zapisywanie swoich propozycji do krzyżówki. Po rozwiązaniu krzyżówki nauczyciel wymawia na głos zdania z Aufgabe 5 i prosi uczniów o przetłumaczenie zdań na język polski.

  • Na koniec zajęć uczniowie wykonują Aufgabe 2 i 3 z części Sprawdź się. Nauczyciel, po wykonaniu przez uczniów zadań, zadaje pytania podsumowujące: Czy dzisiejsza lekcja była ciekawa? Co zapamiętasz z dzisiejszej lekcji?, oczekując od uczniów podania słownictwa i struktur, które szczególnie okazały się z jakiegoś powodu ważne, przydatne dla nich.

Praca domowa

Uczniowie wykonują Aufgabe 4 oraz 7 z części Sprawdź się w celu utrwalenia słownictwa poznanego na lekcji.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania mapy pojęć:

  • przed lekcją: wprowadzenie do tematu, przypomnienie znanego już słownictwa;

  • w trakcie lekcji: uzupełnienie słownictwa, powiązanie wiedzy posiadanej z nową;

  • po lekcji: powtórzenie słownictwa, przypomnienie wiadomości.

Indeks górny Źródło: Contentplus.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY‑SA 3.0 Indeks górny koniec