Autorka e‑materiału: Monika Kozłowska

Autorka scenariusza: Zuzanna Ładyga‑Michalska

Opracowanie metodyczne: Paulina Andruszkiewicz‑Glińska, Paulina Marchlik

Przedmiot: język angielski

Temat zajęć: Movement Games / Zabawy ruchowe

Grupa docelowa: klasa 2 szkoła podstawowa

Podstawa programowa:

Treści nauczania – wymagania szczegółowe 1.10, 2.2, 2.3, 3.1, 3.2, 5.2, 6.1, 6.2, 7, 8.1, 10, 11

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  1. [K1] kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji

  2. [K2] kompetencje w zakresie wielojęzyczności

  3. [K4] kompetencje cyfrowe

  4. [K5] kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się

Cele operacyjne:

  1. Uczeń poznaje nazwy różnych gier i zabaw.

  2. Uczeń opisuje, w jakie gry potrafi grać.

  3. Uczeń proponuje wybraną zabawę.

Cele motywacyjne:

  1. Uczeń rozwija wiedzę na temat różnych gier i zabaw, dzięki którym może aktywniej spędzać czas.

  2. Uczeń rozwija zainteresowanie różnymi zabawami ruchowymi.

Strategie uczenia się:

  1. strategie pamięciowe (obraz i dźwięk)

  2. strategie kognitywne (ćwiczenie wymowy, organizowanie wiedzy tematycznej)

  3. strategie kompensacyjne (techniki wspierające uczenie się słownictwa, wykorzystanie domysłu językowego)

Metody/techniki nauczania:

  1. podejście komunikacyjne

  2. kognitywizm

  3. konstruktywizm

  4. konektywizm

  5. metoda podająca (praca z tekstem/nagraniem)

  6. metoda cyfrowa (praca z użyciem komputera)

  7. metoda praktyczna (ćwiczenia przedmiotowe)

  8. metoda aktywizująca (praca z grą edukacyjną, ćwiczenia ruchowe/polisensoryczne)

Formy zajęć:

  1. praca w grupach

  2. praca całego zespołu klasowego

  3. praca indywidualna

Środki dydaktyczne:

  1. komputer z dostępem do internetu i z głośnikami

  2. zasoby multimedialne zawarte w e‑materiale

  3. tablica interaktywna

  4. urządzenia (laptopy, tablety) dla poszczególnych uczniów

PRZEBIEG LEKCJI:

Faza wprowadzająca:

Przed lekcją nauczyciel przygotowuje dowolny utwór muzyczny, plastikowe łyżki i piłeczki pingpongowe, magiczną torbę z kartkami, na których są nazwy czynności, np.: skakanie na jednej nodze, tańczenie, stanie na jednej nodze, śpiewanie, bieg w miejscu, znieruchomienie.

  1. Nauczyciel prosi uczniów, żeby ustawili swoje krzesełka w taki sposób, aby mogli się wokół nich poruszać. Zaprasza uczniów do zabawy w muzyczne krzesła: Let’s play musical chairs. When I play music you walk around your chair. When the music stops, you must sit on the chair. Odtwarza dowolny utwór muzyczny, a uczniowie postępują zgodnie z instrukcjami. Z gry po kolei odpadają osoby, które zajęły miejsca jako ostatnie. Wygrywa dziecko, któremu udało się za każdym razem usiąść szybciej od innych.

  2. Uczniowie stają obok ławek. Nauczyciel wyświetla na tablicy obrazki z Exercise 1 (Przeczytaj), odtwarza nagrania i prosi uczniów kolejno o podskoczenie, stanięcie na jednej nodze, bieg w miejscu i śpiew. Uczniowie wykonują czynności, śpiewają i powtarzają zdania z ćwiczenia.

Faza realizacyjna:

  1. Uczniowie słuchają nagrania z historyjką (Przeczytaj) i śledzą wzrokiem tekst na tablicy multimedialnej lub na urządzeniach mobilnych. Słuchając nagrania drugi raz, dzieci stają z tyłu klasy i udają, że biorą udział w grach, proponowanych przez bohaterów historyjki.

  2. Nauczyciel wyświetla na tablicy zdania z Exercise 3 (Przeczytaj). Odczytuje je kolejno, a uczniowie wybierają prawidłowe odpowiedzi. Jeśli dane zdanie uważają za poprawne, kierują kciuki w górę i mówią: Yes, it’s true, a jeśli za fałszywe, opuszczają kciuki i mówią: No, it’s false. Nauczyciel zaznacza odpowiedzi uczniów na tablicy.

  3. Nauczyciel zaprasza dzieci do zabawy Simon says… Wypowiada głośno polecenie, np.: Simon says jump on your right leg – dzieci wykonują wymienioną czynność. Jeśli polecenie nie zostanie poprzedzone zwrotem Simon says…, uczniowie nie powinni zareagować. Podczas zabawy nauczyciel może użyć dowolnych poleceń, ale dobrze, aby włączył czasowniki z Exercise 2 (Przeczytaj): jump, laugh, sit, run.

  4. Nauczyciel wyświetla na tablicy Exercise 2 (Przeczytaj). Uczniowie uzupełniają ćwiczenie na urządzeniach mobilnych, po czym nanoszą odpowiedzi na tablicę.

  5. Uczniowie ponownie bawią się w Simon says…, ale tym razem w parach. Każdy wydaje po trzy lub cztery polecenia.

  6. Nauczyciel wyświetla ilustrację oraz odtwarza nagrania z Exercise 1 (Gra edukacyjna), a klasa powtarza za nagraniem. Następnie nauczyciel dodaje do każdego zdania odpowiednie gesty i wspólnie z uczniami, mówi wierszyk z pokazywaniem. (Propozycja gestów: 1 - machamy ręką w swoją stronę, przywołując innych do siebie, 2 - pokazujemy na siebie i na inną osobę, 3 - skaczemy na jednej nodze, 4 - liczymy na palcach do trzech.)

  7. Nauczyciel wyświetla na tablicy grę edukacyjną. Odczytuje kolejne pytania z pierwszego poziomu gry, a uczniowie wybierają odpowiedzi. Jeśli odpowiedź na pytanie jest twierdząca, podnoszą ręce do góry i mówią: Yes he/she can, a jeśli przecząca, krzyżują ręce i mówią: No he/she can’t.

  8. W drugim poziomie gry uczniowie wybierają prawidłowe odpowiedzi A lub B. Wstają, jeśli za poprawną uważają odpowiedź A, biegną w miejscu, jeśli za poprawną uważają odpowiedź B. W trzecim poziomie uczniowie klaskają odpowiednio: 1 raz dla odpowiedzi pierwszej, 2 razy dla drugiej i 3 razy dla trzeciej.

  9. Nauczyciel dzieli uczniów na dwie drużyny. Drużyny wyznaczają po jednym zawodniku do rywalizacji w grze w kalambury (charades). Uczestnicy podchodzą do nauczyciela i losują z pudełka/magicznej torby kartki z nazwami czynności, np.: skakanie na jednej nodze, tańczenie, stanie na jednej nodze, śpiewanie, bieg w miejscu, znieruchomienie. Kolejno demonstrują czynności swojej drużynie, której zadaniem jest odgadnąć, jaka to czynność, oraz powiedzieć: You can dance/sing/stand on one leg/freeze. Za każdą poprawną odpowiedź drużyna otrzymuje jeden punkt. Wygrywa drużyna, która uzyska większą liczbę punktów.

  10. Nauczyciel wyświetla na tablicy ilustracje z Exercise 2 (Gra edukacyjna). Odtwarza kolejne nagrania z ćwiczenia, a uczniowie wskazują prawidłowe ilustracje: gdy zdanie opisuje obrazek A, śpiewem odpowiadają „la la la”, a gdy zdanie opisuje obrazek B, grubym głosem wypowiadają głoskę „b”.

  • Podczas realizacji poszczególnych ćwiczeń nauczyciel powinien dostosować tempo ich wykonywania do indywidualnych potrzeb uczniów. Uczniowie, którzy szybciej wykonali ćwiczenie, mogą pomóc koledze/koleżance pracującemu/pracującej wolniej.

Faza podsumowująca:

  1. Nauczyciel wyświetla na tablicy Exercise 3 (Gra edukacyjna). Uczniowie w parach uzupełniają zdania na urządzeniach mobilnych, a następnie ochotnicy nanoszą odpowiedzi na tablicę.

  2. Nauczyciel wyświetla na tablicy nagrania oraz zdjęcia z Exercise 2 (Sprawdź się). Uczniowie decydują, która odpowiedź jest właściwa odczytując ją wspólnie na głos.

  3. Nauczyciel rozdaje klasie wydrukowane karty pracy i pyta, która zabawa opisana w lekcji najbardziej im się podobała, a która najmniej. Uczniowie zaznaczają swoje odpowiedzi na kartach, a następnie w parach proponują drugiej osobie udział w wybranej zabawie.

Praca domowa:

Uczniowie wykonują Exercise 1 lub 3 (Sprawdź się). Nauczyciel może wykorzystać ćwiczenia z sekcji w ramach sprawdzianu lub zadać wybrane ćwiczenia do samodzielnego wykonania w domu.

Materiały pomocnicze:

Dowolny utwór muzyczny, plastikowe łyżki i piłeczki pingpongowe, magiczna torba z kartkami, na których wypisane są nazwy czynności, np.: skakanie na jednej nodze, tańczenie, stanie na jednej nodze, śpiewanie, bieg w miejscu, znieruchomienie.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:

Uczniowie wybierają dwie postaci z gry edukacyjnej (np.: Sandrę i Patricka) i rysują komiks z ich udziałem. Komiks powinien składać się dwóch rysunków. Na pierwszym postaci się witają, a na drugim każda mówi, co potrafi, a czego nie potrafi robić. Z prac powstaje wystawa klasowa.