Czajkowski w Rosji (...) Nie wiedzie mi się z krytykami. W Rosji (…) nie ma ani jednego recenzenta, który by pisał o mnie ciepło i przychylnie. W Europie moją muzykę nazywają cuchnącą!!!... -pisał w 1881 r. nie ma ani jednego recenzenta, który by pisał o mnie ciepło i przychylnie”.

Nawiązywał w ten sposób do słynnej recenzji pióra najważniejszego wiedeńskiego recenzenta owego czasu – Eduarda Hanslicka (1825–1904). Recenzje w wiedeńskiej prasie były oczywiście istotne, ale Czajkowski reagował nieco przesadnie: jego muzyka szybko zyskiwała popularność, uznanie krytyków także zdobyła i wkrótce trafiła do obowiązkowego repertuaru wszystkich filharmonii.