Olivier Messiaen & John Cage- eksperyment z nowymi formami wyrazu i duchowością w muzyce.
Klucz do rozwoju
Olivier Messiaen i John Cage- choć dzieli ich pokolenie, kontynent i temperament- spotykają się w historii muzyki jako dwaj prorocy nowych form wyrazu.
Aby zrozumieć nowe i dość ekscentryczne treści należy przypomnieć sobie tematykę związaną z przemianami muzyki ostatniego stulecia: od impresjonistycznego myślenia barwą i odejścia od tonalności, przez ekspresjonizm i serializmserializm, aż po awangardowe eksperymenty z przypadkiem, notacją i nowymi brzmieniami. Ważne jest także poznanie równoległych nurtów, takich jak rozwój jazzu i muzyki elektroakustycznej, które poszerzyły pojęcie formy, rytmu i dźwięku.
Ważne daty
1849 – początek modernizmu w muzyce;
1908–1992 – lata życia Oliviera Messiaena;
1912‑1992 – lata życia Johna Cage`a;
1928 – powstanie fali Martenota;
1931 – objęcie przez Messiaen' a stanowiska głównego organisty w kościele Świętej Trójcy w Paryżu ( będzie je piastował do śmierci);
1919 – wstąpienie do Konserwatorium Paryskiego (kompozycja i gra na organach);
1935 – powstanie gitary elektrycznej;
1941 – powstanie Kwartetu na koniec czasu Messiaena*;*
1944 – traktat Messiaen'a Technika mojego języka muzycznego i cykl fortepianowy Dwadzieścia spojrzeń na Dzieciątko Jezus;
1946‑1948 – Sonaty i Interludia Johna Cage`a, w których pierwszy raz użyto fortepianu preparowanego;
1950 – Etiudy rytmiczne na fortepian Messiaen'a;
1952 – premiera 4’33” Cage`a;
1958 – cykl miniatur fortepianowych Katalog ptaków Messiaen'a;
1959 – powstanie pierwszego syntezatora;
1983 – opera Święty Franciszek z Asyżu Oliviera Messiaen'a.
Cele
przedstawiać podstawowe fakty dotyczące życia i działalności Oliviera Messiaena i Johna Cage`a;
wymieniać i charakteryzować inspiracje twórcze obu kompozytorów, a także przyporządkować do nich właściwe kompozycje;
wymieniać i krótko opisywać najważniejsze ich dzieła;
wymieniać cechy muzyki i wytłumaczyć, na czym polegało nowatorstwo tych kompozycji;
definiować pojęcia w tym: performance’u, serializmu, skal modi jako działania artystycznego;
wymieniać nazwiska kompozytorów, którzy odnosili się do ich twórczości .