Rola francuskich klawesynistów baroku w ustaleniu formy suity oraz rozwoju faktury klawesynowej
Klucz do rozwoju
Aby zrozumieć ten materiał, zwróć uwagę na zależność między budową klawesynu a sposobem kształtowania faktury i formy utworów. Przeanalizuj, jak powtarzalność basu, ornamentyka i artykulacja wpływają na rozwój form takich jak suita czy chaconne.
Ważne daty
1601–1672 - życie Jacques’a Champion de Chambonnières, twórcy francuskiej szkoły klawesynowej
ok. 1626–1661 - życie Louisa Couperina, rozwój form wariacyjnych i faktury klawesynowej
1629–1691 - życie Jeana‑Henriego d’Angleberta, twórcy systemu notacji ornamentów
1660–1662 - objęcie funkcji klawesynisty dworskiego przez d’Angleberta
1689 - publikacja Pièces de clavecin d’Angleberta z tablicą ornamentów
1668–1733 - życie François Couperina, rozwój stylu klawesynowego i techniki wykonawczej
1690 - wydanie Pieces d’orgue Couperina
1716 - publikacja L’art de toucher le clavecin Couperina
1683–1764 - życie Jeana‑Philippe’a Rameau, rozwój późnobarokowej faktury i teorii muzyki
ok. 1725 - powstanie Les Sauvages Rameau i rozwój stylu rytmicznego w muzyce klawesynowej
Cele
rozpoznawać cechy stylu francuskiej muzyki klawesynowej
analizować rolę ornamentyki i faktury w utworach klawesynowych
identyfikować formy charakterystyczne dla francuskiego baroku, w tym suitę i chaconne