Organy roślinne
Modyfikacje budowy korzeni
Wymienisz główne modyfikacje budowy i funkcji korzeni.
Scharakteryzujesz poszczególne rodzaje modyfikacji korzeni.
Wykażesz związek między budową przekształconego korzenia a funkcją, którą pełni.
Wykażesz związek między środowiskiem życia rośliny a przekształceniem korzenia.
Korzenie oprócz swoich podstawowych funkcji, czyli zakotwiczania rośliny w glebie i pobierania z niej substancji, mogą także pełnić funkcje dodatkowe. W takim przypadku mają one pewne charakterystyczne cechy budowy. Korzenie pełniące dodatkowe funkcje określa się jako zmodyfikowane lub przekształcone. Wśród najczęstszych modyfikacji korzeni spotyka się specjalne przystosowania do gromadzenia pokarmu, pobierania tlenu, zaczepiania się roślin o wiotkich łodygach na podporach, wytwarzania dodatkowych podpór utrzymujących roślinę w podłożu.
- Nazwa kategorii: Przekształcenia korzeni
- Nazwa kategorii: korzenie asymilacyjne
- Nazwa kategorii: korzenie czepne
- Nazwa kategorii: korzenie kurczliwe
- Nazwa kategorii: korzenie oddechowe[br] (pneumatofory)
- Nazwa kategorii: korzenie podporowe
- Nazwa kategorii: korzenie powietrzne
- Nazwa kategorii: korzenie spichrzowe
- Nazwa kategorii: korzenie ssawkowe[br] (haustoria)
- Nazwa kategorii: korzenie szkarpowe Koniec elementów należących do kategorii Przekształcenia korzeni
- Elementy należące do kategorii Przekształcenia korzeni
Wiele korzeni zmodyfikowanych to korzenie przybyszowe, czyli wyrastające z nietypowych miejsc takich jak łodyga, liść czy strefa wyrośnięta innych korzeni.
Rodzaje korzeni zmodyfikowanych
Korzenie spichrzowe występują u niektórych roślin dwuletnich, np. marchwi, rzodkwi. Mają postać grubych, mięsistych tworów magazynujących substancje pokarmowe w miękiszu spichrzowym kory pierwotnej, łyka lub drewna. U niektórych roślin, funkcje spichrzową pełnią silnie zgrubiałe części korzeni bocznych lub przybyszowych nazywane bulwami korzeniowymi.


Korzenie czepne występują u niektórych pnączypnączy i epifitówepifitów. Są korzeniami przybyszowymi wyrastającymi z węzłów łodygi, które, wnikając w zagłębienia podpór, przymocowują do nich roślinę.

Korzenie kurczliwe występują u roślin, których nasiona kiełkują na powierzchni gleby, a później pojawiające się pędy lub ich części rosną pod ziemią. Górna część korzeni skraca się – skróceniu i rozszerzeniu ulegają komórki znajdujące się wewnątrz korzenia w korze pierwotnej i walcu osiowym. Dzięki tej zdolności korzenie kurczliwe wciągają roślinę w głąb gleby.

Korzenie powietrzne występują u niektórych epifitów, np. z rodziny storczykowatych Orchidaceae. Ich powierzchnię pokrywa wielowarstwowa ryzoderma, tzw. welamen. Tkanka ta składa się z martwych, ściśle do siebie przylegających komórek wypełnionych powietrzem. Komórki welamenu mają porowate ściany komórkowe, przez które chłoną wodę w postaci pary wodnej lub kropel deszczu z powietrza.

Korzenie oddechowe (pneumtofory) występują u niektórych roślin rosnących na podmokłym i bagiennym podłożu lub na terenach okresowo zalewanych i podtapianych. Są korzeniami przybyszowymi wyrastającymi z korzeni podziemnych w górę ponad poziom podłoża lub wody. Korzenie oddechowe – za pomocą przetchlinek pobierają powietrze i transportują je przez przestwory międzykomórkowe miękiszu powietrznegomiękiszu powietrznego do podziemnych części systemu korzeniowego.


Korzenie podporowe występują u roślin wykształcających wysokie pędy nadziemne, których system korzeniowy jest płytki, lub u roślin porastających grząskie podłoże. Są korzeniami przybyszowymi, wyrastającymi z pędu ponad powierzchnią podłoża, ukośnie w dół. Korzenie podporowe dodatkowo umocowują roślinę w podłożu.


Korzenie szkarpowe występują u drzew wykształcających płytki system korzeniowy, porastających stale wilgotne podłoże. Są korzeniami bocznymi wyrastającymi poziomo we wszystkich kierunkach z podstawy pnia. Korzenie szkarpowe pełnią funkcje podpór stabilizujących drzewo.

Korzenie ssawkowe (haustoria) występują u roślin pasożytniczych i półpasożytniczych. Mają postać ssawek wrastających w tkanki rośliny żywicielskiej dzięki wydzielaniu enzymów rozkładających blaszki środkowe i ściany komórkowe. Korzenie ssawkowe po wrośnięciu i połączeniu się z wiązkami przewodzącymi żywiciela czerpią z nich substancje pokarmowe.


Korzenie asymilacyjne występują u niektórych epifitów, np. z rodziny storczykowatych Orchidaceae, u których doszło do zaniku łodygi i liści. Mają postać zielonych, spłaszczonych, płatowatych korzeni powietrznych, które zawierają miękisz asymilacyjnymiękisz asymilacyjny.
Obejrzyj film, a następnie wykonaj polecenia.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RJitMJCe7G3n2
Film nawiązujący do treści materiału jest wywiadem z profesorem Wiesławem Fałtynowiczem pod tytułem Przekształcenia korzeni i ich funkcje.
Podsumowanie
Korzenie pełniące specjalne funkcje określa się jako zmodyfikowane lub przekształcone.
Korzenie zmodyfikowane są często korzeniami przybyszowymi, czyli wyrastającymi z nietypowych miejsc takich jak łodyga, liść czy strefa wyrośnięta innych korzeni.
Do korzeni zmodyfikowanych należą korzenie: spichrzowe (gromadzą materiały zapasowe), czepne (przymocowują roślinę do podpory), kurczliwe (wciągają roślinę w glebę), oddechowe (dostarczają powietrze korzeniom systemom korzeniowym zatopionym w wodzie lub wilgotnym podłożu), podporowe i szkarpowe (stanowią dodatkowe wsparcie dla roślin żyjących w grząskim podłożu i płytko ukorzenionych), asymilacyjne (przeprowadzają fotosyntezę) i powietrzne (pobierają wodę z atmosfery).
Ćwiczenia utrwalające
Fotografie przedstawiają korzenie boczne buka i korzenie przybyszowe kukurydzy.
Korzenie potrzebne są głównie roślinom 1. wiązkowy i palowy, 2. dwuliściennych drzewiastych i zielnych oraz większości nagonasiennych, 3. najpóźniej, 4. wodnym, 5. jednoliściennych, dwuliściennych bylin i roślin rozmnażających się wegetatywnie, 6. rozległy i skupiony, 7. lądowym, 8. substancji organicznych i światła do fotosyntezy, 9. wody i soli mineralnych oraz przytwierdzanie jej do podłoża, 10. funkcje fotosyntetyczne, enzymatyczne czy hormonotwórcze, 11. gametofitu, 12. funkcje spichrzowe, oddechowe, powietrzne, czepne czy kurczliwe, zwłaszcza tym, które żyją na terenach o okresowo zmniejszającej się dostępności wody. Ze względu na budowę korzeni możemy wyróżnić dwa podstawowe systemy: 1. wiązkowy i palowy, 2. dwuliściennych drzewiastych i zielnych oraz większości nagonasiennych, 3. najpóźniej, 4. wodnym, 5. jednoliściennych, dwuliściennych bylin i roślin rozmnażających się wegetatywnie, 6. rozległy i skupiony, 7. lądowym, 8. substancji organicznych i światła do fotosyntezy, 9. wody i soli mineralnych oraz przytwierdzanie jej do podłoża, 10. funkcje fotosyntetyczne, enzymatyczne czy hormonotwórcze, 11. gametofitu, 12. funkcje spichrzowe, oddechowe, powietrzne, czepne czy kurczliwe. Pierwszy z nich jest charakterystyczny dla roślin 1. wiązkowy i palowy, 2. dwuliściennych drzewiastych i zielnych oraz większości nagonasiennych, 3. najpóźniej, 4. wodnym, 5. jednoliściennych, dwuliściennych bylin i roślin rozmnażających się wegetatywnie, 6. rozległy i skupiony, 7. lądowym, 8. substancji organicznych i światła do fotosyntezy, 9. wody i soli mineralnych oraz przytwierdzanie jej do podłoża, 10. funkcje fotosyntetyczne, enzymatyczne czy hormonotwórcze, 11. gametofitu, 12. funkcje spichrzowe, oddechowe, powietrzne, czepne czy kurczliwe, drugi spotykamy częściej u roślin 1. wiązkowy i palowy, 2. dwuliściennych drzewiastych i zielnych oraz większości nagonasiennych, 3. najpóźniej, 4. wodnym, 5. jednoliściennych, dwuliściennych bylin i roślin rozmnażających się wegetatywnie, 6. rozległy i skupiony, 7. lądowym, 8. substancji organicznych i światła do fotosyntezy, 9. wody i soli mineralnych oraz przytwierdzanie jej do podłoża, 10. funkcje fotosyntetyczne, enzymatyczne czy hormonotwórcze, 11. gametofitu, 12. funkcje spichrzowe, oddechowe, powietrzne, czepne czy kurczliwe.
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.

