W symulacji po prawej stronie widnieje zbiornik z cieczą, do którego doprowadzany jest tlen i amoniak, po reakcji produkty wydostają się z niego jako pęcherzyki gazu. Do sprawdzenia są trzy parametry: wpływ stosunku molowego tlenu do amoniaku, wpływ temperatury oraz wpływ czasu kontaktu reagentów. W przypadku wpływu stosunku molowego tlenu do amoniaku widnieje reakcja $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+{{O}}_{2\left({g}\right)}\to$ strzałka jest przekreślona znakiem X dopóki nie zwiększymy wystarczająco stosunku tlenu do amoniaku, to jest dopóki przy tlenie nie pojawi się liczba 3. Reakcja w tym punkcie biegnie następująco: $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+3{{O}}_{2\left({g}\right)}\to 2{{N}}_{2\left({g}\right)}+6{{H}}_2{{O}}_{\left({g}\right)}$. Zwiększenie ilości tlenu skutkuje reakcją o przebiegu: $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+4{{O}}_{2\left({g}\right)}\to 2{{N}}_2{{O}}_{\left({g}\right)}+6{{H}}_2{{O}}_{\left({g}\right)}$ a kolejne zwiększenie stosunku tlenu: $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+5{{O}}_{2\left({g}\right)}\to 4{{N}{O}}_{\left({g}\right)}+6{{H}}_2{{O}}_{\left({g}\right)}$. Pojawia się także wykres, w którym na osi y znajduje się stopień przereagowania amoniaku od 0 do 100% co 20, a na osi x stosunek molowy $”[”{{O}}_2:{{N}{H}}_3”]”$od 0,5 do 2,0. Z wykresu można odczytać, że przy stosunku 1,0 stopień przereagowania amoniaku to zaledwie 20%, przy 1,5 - 75% a przy 2 - 100%. W przypadku wpływu temperatury pojawia się wykres: na osi x widnieje temperatura wyrażona w stopniach Celsjusza od 300 do 1000 stopni, co 100 stopni, na osi y stopień utlenienia amoniaku do NO i N2 w procentach od 0 do 100% co 20%. Przy zbyt niskiej temperaturze reakcja nie zachodzi: $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+{{O}}_{2\left({g}\right)}\to$ strzałka jest przekreślona znakiem X, nieco powyżej 300 stopni zaczyna przebiegać reakcja: $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+5{{O}}_{2\left({g}\right)}\to 4{{N}{O}}_{\left({g}\right)}+6{{H}}_2{{O}}_{\left({g}\right)}$. Przy 800 stopniach następuje maksymalna produkcja NO (100% na osi y) i zaczyna rosnąć linia powstawania azotu (${{N}}_2$), oprócz wcześniejszej reakcji pojawia się kolejna: $4{{N}{H}}_{3\left({g}\right)}+6{{N}{O}}_{\left({g}\right)}\to 5{{N}}_{2\left({g}\right)}+6{{H}}_2{{O}}_{\left({g}\right)}$ Przy dalej wzrastającej temperaturze maleje procent uzyskanego NO a rośnie azotu, linie przecinają się przy nieco ponad 900 stopniach na poziomie 40% obydwu składników, przy 1000 stopniach azot osiąga 100%, natomiast NO spada do 20%. W przypadku wpływ czasu kontaktu reagentów pojawia się wykres ze stopniem utlenienia amoniaku do NO i ${{N}}_2$ w procentach od 0 do 100% co 20%, a na osi x czas kontaktu wyrażony w sekundach $\cdot {10}^{-4}$. Przy$1\cdot {10}^{-4}$ sekundy zaczyna rosnąć udział azotu od 0% natomiast, udział NO w tym miejscu wynosi 85% do $1.5\cdot {10}^{-4}$ sekundy rośnie do 90% następnie zaczyna spadać. Przy 4.5\cdot {10}^{-4} sekundy poziomy obu produktów zrównują się (linie się przecinają w 50%) i aż do $11\cdot {10}^{-4}$ sekundy poziom azotu stale się powiększa osiągając ok 95%, a poziom NO stale maleje osiągając 10%.