Organizacja pracy dziecka
Wiele dzieci z grupy ryzyka dysleksji doświadcza znacznych problemów w zakresie organizacji własnej pracy, co obejmuje zarówno miejsce nauki (biurko), materiały do niej służące, jak i zarządzanie czasem. Dotyczy to szczególnie grupy dzieci, które doświadczają trudności w zakresie tzw. funkcji wykonawczych, a więc funkcji związanych z planowaniem, kontrolowaniem i monitorowaniem przebiegu swoich działań. Problemy tego typu ujawniają się dość wcześnie, dlatego też, aby zapobiec ich narastaniu, należy jak najwcześniej kształtować u dzieci pożądane zachowania, co obejmuje organizowanie miejsca do nauki oraz planowanie pracy w domu.
Ze względu na to, że odrabianie pracy domowej zajmuje dzieciom z grupy ryzyka dysleksji zazwyczaj znacznie więcej czasu niż rówieśnikom, nauczyciel powinien w taki sposób zadawać prace domowe, aby nie obciążać ich dodatkowymi obowiązkami. W tym celu warto zbudować pozytywną, opartą na zaufaniu relację z nauczycielem dziecka i przekazywać swoje spostrzeżenia dotyczące kłopotów związanych z odrabianiem pracy domowej. Warto dodać, że rodzice często są sfrustrowani, ponieważ odrabianie lekcji zajmuje dzieciom dużo czasu i wymaga ogromnego zaangażowania dorosłych. W przypadku dzieci z ryzykiem dysleksji – należy zmniejszyć liczbę zadań pisemnych, a rozważyć zastąpienie ich innymi formami pracy, które pozwolą nauczycielowi sprawdzić, czy dziecko utrwaliło daną partię materiału. Trzeba pamiętać, że dzieci z problemami, podobnie jak ich rówieśnicy, potrzebują czasu na odpoczynek oraz rozwijanie własnych pasji.
W celu wypracowania u dziecka pozytywnych nawyków w zakresie organizacji miejsca i nauki należy pomóc dziecku w ORGANIZOWANIU MATERIAŁÓW POTRZEBNYCH DO NAUKI poprzez:
regularne sprawdzanie i poprawianie porządku na biurku dzieci;
nagradzanie dzieci za utrzymywanie swoich rzeczy w porządku i szybkie odnajdywanie materiałów potrzebnych do lekcji;
modelowanie właściwego zachowania, poprzez demonstrację na przykład sposobu pakowania pomocy do plecaka, ułożenia materiałów na biurku, a następnie danie szans dziecku na samodzielne wykonanie tych zadań;
wprowadzenie kolorów ułatwiających organizację pomocy – na przykład naklejki, okładki do wszystkich podręczników i zeszytów do danego przedmiotu w jednym kolorze (zeszyty ćwiczeń, podręcznik, zeszyt, teczka na kartki do języka polskiego w kolorze czerwonym, karty pracy z danego zakresu oznaczone danym kolorem itp.);
wymaganie i sprawdzanie, czy dziecko ma w piórniku zapasowe przybory do pisania (na przykład 3 zatemperowane ołówki, temperówkę, gumkę).
Można także pomóc dziecku we właściwym ORGANIZOWANIU CZASU poprzez wprowadzenie kalendarzyka, wspólne zapisywanie prac do wykonania (nauczenie się wierszyka na pamięć na za tydzień, przynieść farby w piątek) i ważnych terminów – ułatwia to planowanie pracy.