R1M17O1MBKGFG
Zdjęcie przedstawia dwie białe okrągłe miseczki ryżu. Ludzkie dłonie przesypują ziarenka do misek. W jednej jest ryż koloru białego, a w drugiej żółtego. Miseczki leżą na czarno‑białym, pasiastym materiale. Żółta barwa złotego ryżu pochodzi od beta‑karotenu, który wytwarza ta roślina.

Biotechnologia i jej zastosowania 

Genetycznie zmodyfikowany ryż siewny (Oryza sativa), zwany złotym ryżem – „Golden Rice”, ma dwa obce geny: pierwszy pochodzi od narcyza trąbkowego (Narcissus pseudonarcissus), potocznie zwanego żonkilem, a drugi z komórek bakterii Erwinia uredovora. Oba geny kodują enzymy niezbędne w procesie syntezy beta‑karotenu. Związek ten w organizmie człowieka wykorzystywany jest do syntezy witaminy A. Modyfikowana genetycznie odmiana „Golden Rice” (po prawej) zawiera prawie 20 razy więcej beta‑karotenu w jadalnych częściach nasion niż odmiana niemodyfikowana (po lewej). Duża zawartość beta‑karotenu nadaje ziarnom charakterystyczny złoty kolor.
Źródło: International Rice Research Institute (IRRI), Wikimedia Commons, licencja: CC BY 2.0.

Organizmy zmodyfikowane genetycznie

Twoje cele
  • Wyjaśnisz czym są: organizm zmodyfikowany genetycznie (GMO) i organizm transgeniczny.

  • Przedstawisz sposoby otrzymywania organizmów transgenicznych.

  • Przedstawisz potencjalne korzyści i zagrożenia wynikające z zastosowania organizmów modyfikowanych genetycznie w rolnictwie, przemyśle, medycynie i badaniach naukowych.

  • Podasz przykłady produktów otrzymanych z wykorzystaniem modyfikowanych genetycznie organizmów.

Współcześnie znane odmiany roślin uprawnych i ozdobnych oraz rasy zwierząt hodowlanych powstały w wyniku celowych działań człowieka, który krzyżował ze sobą osobniki o określonych cechach. Selekcja ta miała na celu utrwalenie u potomstwa cech przedstawiających wartość użytkową. Udoskonalanie organizmów na drodze krzyżowania jest procesem długotrwałym i dotyczy cech już istniejących wśród osobników danego gatunku.

Współcześnie, dzięki osiągnięciom nowoczesnej biotechnologii, manipulacja informacją genetyczną organizmów odbywa się na poziomie molekularnym i dotyczy pojedynczych genów. Metody i techniki inżynierii genetycznej dają możliwość otrzymywania w stosunkowo krótkim czasie organizmów o takich cechach, które bez ingerencji człowieka, w sposób naturalny, nigdy by w przyrodzie nie powstały.

bg‑red

GMO i organizmy transgeniczne

Organizmy modyfikowane genetycznie – GMO (ang. Genetically Modified Organisms) to mikroorganizmy, rośliny lub zwierzęta, które posiadają genom zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej. Modyfikacje materiału genetycznego mogą obejmować: 

  • wyciszanie genu własnego - skutkiem jest brak produktów ekspresji genu i w efekcie niezachodzenie danego szlaku metabolicznego;

  • wprowadzenie dodatkowej kopii genu własnego - skutkiem jest zwiększenie produkcji danego białka dzięki czemu określona cecha ulega wzmocnieniu;

  • wprowadzenie obcego genu pochodzącego od innego gatunku tzw. transgenu - w konsekwencji organizm ujawnia nową cechę, niewystępującą naturalnie u niego.

red
Ważne!

Organizm modyfikowany genetycznie, który oprócz własnych genów posiada także obcy gen, nazywa się organizmem transgenicznym.

Proces, który prowadzi do powstania organizmów transgenicznych nazywany jest transformacją genetyczną.

Mikroorganizmy modyfikowane genetycznie

Mikroorganizmy modyfikowane genetycznie – GMM (ang. Genetically Modified Microorganisms) to mikroorganizmy, których genom został zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej. 

Najczęściej modyfikowanymi genetycznie mikroorganizmami są bakterie – pałeczki okrężnicy (Escherichia coli) i grzyby – drożdże piekarskie (Saccharomyces cerevisiae).

R172698UD7484
Zdjęcia mikroskopowe przedstawiają bakterie Escherichia coli drożdże piekarskie. Nazwa bakterii Escherichia coli, pałeczki okrężnicy, nawiązuje do pałeczkowatego kształtu mikroorganizmów. Niektóre z pałeczek są ze sobą połączone inne występują pojedynczo. Kolonia bakterii na mikrofotografii jest bardzo liczna. Mikroorganizmy mają gładką powierzchnię, na której występują niewielkie zagłębienia. Są ułożone nierównomiernie, różnią się pomiędzy sobą długością. Jednak ich szerokość jest podobna, niewielka. Średnica bakterii to dwa mikrometry. Bakteria stanowiąca składnik mikroflory jelita grubego człowieka. Organizm symbiotyczny, produkujący witaminę K i witaminy z grupy B. W stanach obniżonej odporności lub bytności w innym układzie niż pokarmowy, wykazuje działanie chorobotwórcze dla człowieka. Drugie zdjęcie mikroskopowe przedstawia drożdże piekarskie. To kuliste workowce. Na swoim ciele zawierają okrągłe wypustki od dwóch do czterech. Na zdjęciu mikroskopowym występują bardzo licznie. Jeden organizm przylega do drugiego w sposób nieregularny. Średnica jednego jednokomórkowego grzyba to pięć mikrometrów. Jednokomórkowe grzyby w sprzyjających warunkach rozmnażają się bezpłciowo przez pączkowanie. Mikroorganizmy kosmopolityczne, szeroko rozprzestrzenione na kuli ziemskiej. Występują na powierzchni owoców, w sokach roślinnych, w glebie i w odchodach zwierząt.
Metody modyfikacji genetycznych mikroorganizmów

Mikroorganizmy modyfikowane genetycznie uzyskuje się metodami inżynierii genetycznej z wykorzystaniem wektorów: plazmidów i bakteriofagów, które są nośnikami hybrydowego DNAhybrydowe DNAhybrydowego DNA.

Metoda transformacji z wykorzystaniem plazmidu10

W komórkach bakterii na terenie cytoplazmy występują krótkie, koliste cząsteczki DNA -plazmidy. Są one wykorzystywane jako wektory obcego genu, czyli transgenu.

R15JZEU2BBQC71
Schemat interaktywny przedstawia w pięciu krokach rekombinację genetyczną z użyciem bakteryjnego plazmidu. Cyfrą jeden oznaczono wyodrębnienie plazmidu z komórki bakterii. Bakteria na schemacie ma owalny kształt, a sam plazmid przypomina okrąg. W kolejnym etapie rekombinacji rozcięto koliście zamkniętą cząsteczkę plazmidu za pomocą enzymów restrykcyjnych. Na schemacie ten etap to cyfra dwa. Następnie wyizolowano transgen z materiału genetycznego dawcy za pomocą tych samych enzymów restrykcyjnych. To był krok trzeci. W czwartym etapie połączono transgen i plazmid za pomocą tak zwanych lepkich końców, czyli jednoniciowego zakończenia wystającego z dwuniciowych liniowych cząsteczek DNA i powstanie hybrydowego DNA. Ostatnim etapem rekombinacji genetycznej jest transformacja komórki bakterii za pomocą zrekombinowanego plazmidu i nabycie nowej cechy. Zrekombinowany plazmid został znowu wprowadzony do komórki bakteryjnej. Ten etap to na schemacie cyfra pięć. Kolorami zielonym, pomarańczowym i niebieskim zaznaczono zmiany zachodzące w trakcie procesu rekombinacji w cząsteczce plazmidu.
Schemat rekombinacji genetycznej z użyciem bakteryjnego plazmidu.
Źródło: Englishsquare Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Metoda transformacji z wykorzystaniem bakteriofagów40

Bakteriofagi (fagi) to wirusy atakujące wyłącznie komórki bakterii. Fagi przenoszące obcy gen, infekują komórki bakterii wstrzykując do ich wnętrza hybrydowe DNA. W wyniku połączenia hybrydowego DNA z bakteryjnym DNA dochodzi do modyfikacji genetycznej bakterii i powstania mikroorganizmu zmodyfikowanego genetycznie. Wykorzystanie bakteriofagów, jako wektorów hybrydowego DNA umożliwia przeniesienie większych fragmentów DNA niż w metodzie z użyciem plazmidów.

hybrydowe DNA
Wykorzystanie mikroorganizmów modyfikowanych genetycznie

GMM znajdują praktyczne zastosowanie w wielu dziedzinach gospodarki i aktywności człowieka: 

  • medycyna i farmacja - do produkcji leków białkowych (hormony, takie jak insulina i hormon wzrostu), szczepionek (np. przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), witamin (np. BIndeks dolny 1, BIndeks dolny 12) i antybiotyków;

  • przemysł spożywczy - do produkcji aminokwasów i wzmacniaczy smaku (np. kwas glutaminowy, kwas cytrynowy), enzymów (np. chymozyna) oraz do poprawy procesów fermentacyjnych (np. drożdże piwowarskie i winiarskie);

  • ochrona środowiska - do utylizacji odpadów (np. plastików, pestycydów), oczyszczania ścieków i usuwania wycieków ropy;

  • nauka - badanie funkcji genów i ich aktywności. 

Modyfikacje genetyczne pałeczki okrężnicy10

Somatotropina jest hormonem produkowanym przez przysadkę mózgową, odpowiedzialnym za prawidłowy wzrost i rozwój organizmu człowieka. Objawem niedoboru jest bardzo niski wzrost. Karłowatość przysadkową leczy się podając dożylnie somatotropinię. Dawniej hormon wzrostu pozyskiwano z ludzkich zwłok, jednak uzyskiwano niewielkie ilości substancji często zanieczyszczone chorobotwórczymi mikroorganizmami. Obecnie somatotropinię produkują zmodyfikowane genetycznie bakterie Escherichia coli, które oprócz własnych genów zawierają w swoim genomie ludzki gen, odpowiedzialny za produkcję somatotropiny.

6,6

Insulina jest hormonem produkowanym przez trzustkę, odpowiedzialnym za regulację stężenia glukozy we krwi człowieka. Dawniej hormon ten pozyskiwano z trzustek bydlęcych i świńskich. Jednak zwierzęca insulina, choć bardzo podobna do ludzkiej, różni się od niej kilkoma aminokwasami. Dlatego po dłuższym stosowaniu zwierzęcej insuliny dochodziło do uczulenia organizmu człowieka i wystąpienia objawów alergii. Obecnie insulinę produkują zmodyfikowane genetycznie bakterie Escherichia coli, które oprócz własnych genów zawierają w swoim genomie ludzi gen, odpowiedzialny za produkcję insuliny.

R1R599PRQRLL4
Insulina – hormon peptydowy składający się z dwóch łańcuchów A i B, połączonych dwomamostkami disiarczkowymi, produkowany przez komórki beta (β) wysp trzustkowych.Pierwszy lek wytworzony w oparciu o metody i techniki inżynierii genetycznej. W 1982 roku dopuszczony do leczenia cukrzycy u ludzi.
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.

Wprowadzone na drodze modyfikacji genetycznych szlaki biosyntezy barwników do bakterii Escherichia coli pozwoliły na wykorzystanie tych organizmów do produkcji m.in. karotenoidów, indygo, wiolaceiny i antocyjanów. Bakteryjna produkcja niebieskiego barwnika indygo, używanego m.in. do barwienia jeansu, może być alternatywą dla syntezy chemicznej, w której używane są toksyczne związki, np. benzen, formaldehyd i cyjanowodór.

RXZRZC9S9JD6X
Barwnik indygo używany np. do barwieniu jeansu.
Źródło: Wikimedia Commons; David Stroe, licencja: CC BY-SA 3.0.
Modyfikacje genetyczne drożdży40

Hirudyna jest białkiem produkowanym przez pasożytnicze gatunki pijawek, zapobiegającym krzepnięciu krwi żywiciela. Do genomu drożdży wprowadzono gen pijawki kodujący hirudynę. Obecnie zmodyfikowane genetycznie drożdże na dużą skalę syntetyzują hirudynę, wykorzystywaną do produkcji leków przeciwzakrzepowych. Leki te stosowane są po zabiegach operacyjnych i mają na celu przeciwdziałanie powstawaniu zakrzepów w naczyniach krwionośnych.

R18VJQKCLZ1QK1
Wirus HBV – wirus zapalenia wątroby typu B. Cząstka wirusa posiada białkowo‑lipidowąotoczkę okrywającą białkowy kapsyd, wewnątrz którego znajduje się cząsteczka DNA.
Źródło: Centers for Disease Control and Prevention's Public Health Image Library (PHIL), Wikimedia Commons, domena publiczna.

Wirus HBV wywołuje u ludzi zapalenie wątroby typu B, które może prowadzić do marskości wątroby i rozwoju nowotworu wątroby. Skuteczną metodą ochrony przed poważnymi skutkami zakażenia wirusem HBV jest szczepienie. Dawniej szczepionkę produkowano na bazie surowicy krwi osób chorych na zapalenie wątroby typu B. Dzięki inżynierii genetycznej do genomu drożdży wprowadzono gen wirusa kodujący jedno z białek wirusowego kapsydu. Obecnie zmodyfikowane genetycznie drożdże na dużą skalę syntetyzują białko wirusa, które wykorzystywane jest do produkcji szczepionki przeciwko HBV.

Rośliny modyfikowane genetycznie

Rośliny modyfikowane genetycznie (GMP, ang. genetically modified plants) to rośliny, których genom został zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej. 

Pierwszą roślinę transgeniczną uzyskano w 1984 roku - był to tytoń szlachetny (Nicotiana tabacum). Od tego czasu wytworzono setki odmian roślin zmodyfikowanych genetycznie,  głównie gatunków uprawnych.

RUXLTV9FZGBD9
W 2004 r. w Japonii uzyskano genetycznie modyfikowaną odmianę róży – Suntory „blue rose”. Odmiana ta ma gen pozyskany z fiołka trójbarwnego (Viola tricolor), determinujący pojawienie się w kwiatach niebieskiego barwnika – delfinidyny. W rzeczywistości róża Suntory „blue rose” ma kwiaty o barwie fioletoworóżowej lub lawendowej. Zwiększenie natężenia barwy i uzyskanie odmiany o intensywnie niebieskim kolorze wymaga dalszych zabiegów.
Źródło: 本人購入物撮影, Wikimedia Commons, licencja: CC 0 1.0.
Metody modyfikacji genetycznych roślin

Proces modyfikacji genetycznej roślin jest utrudniony przez obecność sztywnej ściany komórkowej, która stanowi barierę dla obcego materiału genetycznego. Z tego powodu w niektórych metodach transformacji niezbędne jest jej całkowite lub częściowe usunięcie; po zakończeniu procesu zmodyfikowane komórki roślinne samoczynnie ją odbudowują. W pozostałych technikach stosuje się rozwiązania pozwalające na wprowadzenie DNA bez naruszania struktury ściany.

Wyróżnia się dwie grupy metod transformacji genetycznej roślin:

  • wektorowe, np. agroinfekcja;

  • bezwektorowe, np. elektroporacja, mikrowstrzeliwanie. 

Wektorowa metoda modyfikacji10
6,6

Jedną z metod wektorowych jest agroinfekcja, transformacja z wykorzystaniem bakterii z rodzaju Agrobacterium. Są to bakterie glebowe wykazujące zdolność infekowania roślin, do których wnikają poprzez uszkodzone lub zranione tkanki. Ich obecność objawia się powstawaniem guzowatych narośli na korzeniach i łodygach (przejaw infekcji A. tumefaciens) lub powstawaniem nienaturalnie dużej liczby włośników w zaatakowanej części korzenia (przejaw infekcji A. rhizogenes)

R1AHNXGFE8JHO
Bakteria Agrobacterium tumefaciens atakująca komórkę marchwi zwyczajnej (Daucus carota).
Źródło: A.G. Matthysse, K.V. Holmes, R.H.G. Gurlitz, Wikimedia Commons, domena publiczna.

Bakterie posiadają plazmid infekcyjny, który stanowi wektor dla hybrydowego DNA. Bakterie nie wnikają bezpośrednio do komórki roślinnej, ale wprowadzają do niej część wektora zawierającego hybrydowy DNA, który integruje się z prowadzeniu do komórki roślinnej hybrydowy DNA integruje się z genomem rośliny. 

RUD14P8DNVDDX
Guzowate narośla na korzeniu rośliny zainfekowanej przez Agrobacterium tumefaciens.
Źródło: Clemson University – USDA Cooperative Extension Slide Series, Bugwood.org, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Bakterie z rodzaju Agrobacterium posiadają plazmid infekcyjny, który służy jako wektor dla hybrydowego DNA. Mikroorganizmy te nie wnikają bezpośrednio do komórki roślinnej, lecz wprowadzają do jej wnętrza jedynie fragment plazmidu zawierający wprowadzony przez eksperymentatora gen. Po przedostaniu się do cytoplazmy, obce DNA trafia do jądra komórkowego, gdzie trwale integruje się z genomem rośliny. 

Głównym ograniczeniem metody transformacji z wykorzystaniem Agrobacteriumjest jej selektywność – proces ten zachodzi skutecznie niemal wyłącznie u dwuliściennych roślin okrytozalążkowych.

Bezwektorowe metody modyfikacji40

W bezwektorowych metodach modyfikacji genetycznych roślin obcy gen wprowadzany jest do komórek roślinnych lub protoplastów (komórek roślinnych pozbawionych ściany komórkowej) bezpośrednio, bez udziału wektora. Do metod bezwektorowych zalicza się: elektroporację i mikrowstrzeliwanie.

R1M5M4FZ9RP251
Elektroporacja – bezwektorowa metoda modyfikacji genetycznych roślin, której poddawane są protoplasty komórek roślinnych po chemicznym strawieniu ściany komórkowej. Oddziałujące na błonę komórkową protoplastu impulsy elektryczne wywołują powstawanie w niej trwałych hydrofilowych porów. Obecność dodatkowych kanałów ułatwia przenikanie fragmentów DNA ze środowiska zewnętrznego do wnętrza protoplastu.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RX8FCOR2K4P311
Mikrowstrzeliwanie – bezwektorowa metoda modyfikacji genetycznych roślin. Za pomocą strzelby genetycznej do wnętrza komórek roślinnych wprowadzane są mikropociski, mające postać złotych lub wolframowych mikrokulek pokrytych fragmentami DNA. Mikropociskom nadawana jest prędkość ponaddźwiękowa, przekraczająca 340 m/s, dzięki czemu mogą one przebić ścianę komórkową i wprowadzić fragmenty DNA do jądra komórkowego ostrzeliwanych komórek roślinnych.
Źródło: CNX OpenStax, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.
Wykorzystanie roślin modyfikowanych genetycznie

Rośliny zmodyfikowane genetycznie znajdują zastosowanie w wielu obszarach działalności człowieka:

  • rolnictwo - np. tworzenie odmian odpornych na szkodniki, pestycydy, niekorzystne warunki środowiskowe (susza, zasolenie i zanieczyszczenie gleb metalami ciężkimi);

  • tworzenie odmian o wysokiej wartości użytkowej - np. rośliny o wysokiej zawartości składników odżywczych, obniżonej ilości alergenów; 

  • przemysł i medycyna - produkcja leków i szczepionek, surowców przemysłowych (np. bioplastiki); 

  • ochrona środowiska - tworzenie roślin, które potrafią pochłaniać z podłoża metale ciężkie lub rozkładać zanieczyszczenia organiczne (np. pochodne ropy naftowej); 

  • tworzenie odmian roślin ozdobnych o nowych pożądanych cechach konsumenckich (np. kwiaty o nietypowych kolorach);

  • badania naukowe - określanie funkcji genu i mechanizmów jego regulacji.

1
Odporność na herbicydy

Rośliny modyfikowane genetycznie odporne na herbicydy są zdolne do produkcji enzymu GOX, który rozkłada aktywny składnik zastosowanego pestycydu. Odporność może być także budowana przez zdolność roślin transgenicznych do produkcji enzymu niewrażliwego na działanie aktywnego składnika użytego do zwalczania chwastów.

R34A6HBSC6D7J
Genetycznie modyfikowany rzepak (Brassica napus var. napus) zawiera gen EPSPS, który koduje enzym niewrażliwy na działanie aktywnego składnika herbicydu, tzw. glifosatu. Związek ten hamuje aktywność enzymu odpowiedzialnego w komórkach roślinnych za syntezę aminokwasów aromatycznych. Brak odpowiednich aminokwasów zaburza syntezę białek i w konsekwencji prowadzi do obumarcia roślin wrażliwych na zastosowany herbicyd. Skutkiem transformacji genetycznej jest powstanie odmiany odpornej na dany herbicyd.
Źródło: Jean Weber, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 2.0.
Odporność na infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybowe

Rośliny modyfikowane genetycznie odporne na infekcje bakteryjne i grzybowe zdolne są do wytwarzania enzymów rozkładających ściany komórkowe patogenów. Z kolei odporność na infekcje wirusowe wynika ze zdolności roślin modyfikowanych genetycznie do produkcji białek wirusowych. Obecność tych białek działa na podobnej zasadzie, co szczepionki stosowane u ludzi, dzięki czemu infekcja przebiega łagodniej.

Odporność na szkodniki

Do roślin, których genom zmodyfikowano w celu ich ochrony przed szkodnikami, należą m.in. kukurydza (Zea mays), bawełna (Gossypium), soja (Glycine) czy tytoń (Nicotiana). Wykorzystano u nich gen cry1Awyizolowany z bakterii Bacillus thuringiensis(Bt), warunkujący odporność na szkodniki z rodziny Lepidoptera. Dzięki tej modyfikacji roślina wytwarza białko Cry, które jest toksyczne dla niektórych owadów będących szkodnikami upraw.

Odporność na działanie niekorzystnych czynników środowiska

Rośliny modyfikowane genetycznie odporne na działanie niekorzystnych czynników środowiska mogą być uprawiane na terenach, na których dotychczas nie było to możliwe. Modyfikacje genetyczne związane są ze wzrostem odporności roślin na: niskie temperatury, deficyt wody, duże zasolenie gleby czy obecność zanieczyszczeń w postaci metali ciężkich i związków ropopochodnych.

Produkcja substancji leczniczych

Rośliny modyfikowane genetycznie są zdolne do syntezy związków chemicznych wykorzystywanych do produkcji leków lub szczepionek.

R1XOFZ2Q3J894
Genetycznie modyfikowana sałata siewna (Lactuca sativa) zawiera gen wirusa HBV kodujący białko kapsydowe. Wyekstrahowane z tkanek roślinnych białko wirusowe można wykorzystać do produkcji tradycyjnych szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Prawdopodobnie także zjedzenie transgenicznej sałaty będzie dla organizmu człowieka wystarczające do zbudowania odporności przeciwko wirusowi HBV.
Źródło: Aleksandrs Balodis, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
RTEE6F9LGVX241
Mapa myśli. Lista elementów:
  • Nazwa kategorii: Gatunek rośliny transgenicznej
    • Elementy należące do kategorii Gatunek rośliny transgenicznej
    • Nazwa kategorii: kukurydza
      • Elementy należące do kategorii kukurydza
      • Nazwa kategorii: ludzka laktoferyna
        • Elementy należące do kategorii ludzka laktoferyna
        • Nazwa kategorii: działanie przeciwbakteryjne
        • Koniec elementów należących do kategorii ludzka laktoferyna
        Koniec elementów należących do kategorii kukurydza
    • Nazwa kategorii: ryż
      • Elementy należące do kategorii ryż
      • Nazwa kategorii: lizozym
        • Elementy należące do kategorii lizozym
        • Nazwa kategorii: działanie przeciwbakteryjne
        • Koniec elementów należących do kategorii lizozym
        Koniec elementów należących do kategorii ryż
    • Nazwa kategorii: tytoń
      • Elementy należące do kategorii tytoń
      • Nazwa kategorii: przeciwciała monoklonalne
        • Elementy należące do kategorii przeciwciała monoklonalne
        • Nazwa kategorii: terapia przeciwnowotworowa
        • Koniec elementów należących do kategorii przeciwciała monoklonalne
      • Nazwa kategorii: albumina osocza
        • Elementy należące do kategorii albumina osocza
        • Nazwa kategorii: oparzenia, zabiegi chirurgiczne
        • Koniec elementów należących do kategorii albumina osocza
        Koniec elementów należących do kategorii tytoń
    • Nazwa kategorii: ziemniak
      • Elementy należące do kategorii ziemniak
      • Nazwa kategorii: ludzka somatotropina
        • Elementy należące do kategorii ludzka somatotropina
        • Nazwa kategorii: stymulowanie wzrostu
        • Koniec elementów należących do kategorii ludzka somatotropina
        Koniec elementów należących do kategorii ziemniak
      Koniec elementów należących do kategorii Gatunek rośliny transgenicznej
Ludzkie białka pozyskiwane z wykorzystaniem roślin transgenicznych i ich zastosowanie.
Źródło: Anna Dobrowolska, Wykorzystanie roślin do wytwarzania biofarmaceutyków, „Kosmos” 2004, t. 53, nr 2(263), s. 201–206; Michał Jasiński i in., Rośliny jako reaktory do produkcji biofarmaceutyków, „Biotechnologia” 2006, nr 3(74), s. 53–66.

Ważnym osiągnięciem w dziedzinie modyfikacji genetycznych roślin było rozpoczęcie hodowli złotego ryżu – odmiany ryżu produkującej beta karoten – jako metody walki z niedoborem witaminy A.

ROX8TARUVC2CT
Złoty ryż (po prawej) w porównaniu z niezmodyfikowanym ryżem (po lewej).
Źródło: International Rice Research Institute (IRRI), Wikimedia Commons, licencja: CC BY 2.0.
Podniesienie walorów odżywczych i smakowych

Rośliny modyfikowane genetycznie wykazują większą zawartość substancji odżywczych niż rośliny niemodyfikowane.

Wydłużenie okresu trwałości

Rośliny modyfikowane genetycznie wykazują intensywniejszy kolor, smak, aromat i dłużej zachowują świeżość niż rośliny niemodyfikowane.

R1FORV47ZLHPH
Genetycznie modyfikowany pomidor zwyczajny (Solanum lycopersicum) odmiany „FlavrSavr”. Transformacja polegała na wyciszeniu aktywności genu odpowiedzialnego za dojrzewanie i mięknięcie owoców pomidora. Skutkiem jest powstanie odmiany, której owoce dobrze znoszą transport oraz dłużej pozostają jędrne i świeże.
Źródło: Elena Chochkova, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
R16GXCDKLPJ2Q1
Genetycznie modyfikowana soja warzywna (Glycine max) zawiera wyciszony gen kodujący enzym odpowiedzialny za tworzenie wiązań nienasyconych w kwasach tłuszczowych. Skutkiem transformacji genetycznej jest powstanie odmiany, której nasiona zawierają więcej jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (takich jak kwas oleinowy) kosztem mniejszej ilości wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (takich jak kwas linolenowy). Olej pozyskany z rośliny modyfikowanej dłużej zachowuje świeżość.
Źródło: H. Zell, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
1

Skorzystaj z różnych źródeł informacji i wymień gatunki roślin, które są modyfikowane genetycznie. Określ, w jakim celu przeprowadzana jest ta modyfikacja.

R16E9T1FBGE6F
(Uzupełnij).
bg‑blue

Przeprowadź symulację „Transformacja genetyczna rośliny metodą wektorową”, a następnie wykonaj polecenia.

1
Symulacja 1
1

Przeprowadź transformację genetyczną kukurydzy zwyczajnej (Zea mays) metodą wektorową z wykorzystaniem bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wprowadź do genomu rośliny gen EPSP kodujący enzym niewrażliwy na działanie herbicydu i sprawdź efekt transformacji.

RS8ZZT7GANV8K
Symulacja pod tytułem „Transformacja genetyczna rośliny metodą wektorową” przedstawia wyizolowanie genu EPSP z komórki bakterii Agrobacterium tumefaciens szczep CP4. Znajdują się tu narzędzia w postaci dwóch enzymów restrykcyjnych, a także Agrobacterium tumefaciens szczep CP4 złożony z genoforu i plazmidu Ti oraz gen kodujący enzym niewrażliwy na działanie herbicydu. W wyniku przecięcia w dwóch miejscach przez dwa enzymy restrykcyjne genu kodującego niewrażliwego na działanie herbicydu zostaje on pozbawiony genu EPSP. Dochodzi do transformacji genetycznej komórek bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wyizolowany zostaje plazmid Ti z komórki bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wycina się T‑DNA z plazmidu z użyciem enzymu restrykcyjnego w dwóch miejscach. W to miejsce wstawia się gen EPSP do plazmidu Ti i łączy się oba fragmenty za pomocą ligazy. Na koniec wprowadza się zmodyfikowany plazmid do komórki Agrobacterium tumefaciens. Na tym symulacja kończy się.
Transformacja genetyczna rośliny metodą wektorową.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Symulacja pod tytułem „Transformacja genetyczna rośliny metodą wektorową” przedstawia wyizolowanie genu EPSP z komórki bakterii Agrobacterium tumefaciens szczep CP4. Znajdują się tu narzędzia w postaci dwóch enzymów restrykcyjnych, a także Agrobacterium tumefaciens szczep CP4 złożony z genoforu i plazmidu Ti oraz gen kodujący enzym niewrażliwy na działanie herbicydu. W wyniku przecięcia w dwóch miejscach przez dwa enzymy restrykcyjne genu kodującego niewrażliwego na działanie herbicydu zostaje on pozbawiony genu EPSP. Dochodzi do transformacji genetycznej komórek bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wyizolowany zostaje plazmid Ti z komórki bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wycina się T‑DNA z plazmidu z użyciem enzymu restrykcyjnego w dwóch miejscach. W to miejsce wstawia się gen EPSP do plazmidu Ti i łączy się oba fragmenty za pomocą ligazy. Na koniec wprowadza się zmodyfikowany plazmid do komórki Agrobacterium tumefaciens. Na tym symulacja kończy się.

Polecenie 2
R17QUNBE713F9
Opisz przebieg transformacji genetycznej z użyciem wektora. (Uzupełnij).
Polecenie 3
RN4SC8FFDMR38
Polecenie 4
R1V4FDS3MR7QH
Wyjaśnij, dlaczego do transformacji genetycznej roślin wykorzystywane są bakterie z rodzaju Agrobacterium. W odpowiedzi odnieś się do budowy komórki bakterii i jej zdolności metabolicznych. (Uzupełnij).
bg‑blue

Zwierzęta modyfikowane genetycznie

RECLNTMG2X8KZ1
Modyfikowany genetycznie danio pręgowany (Danio rerio) ma dłuższe płetwy piersiowe niż gatunek niemodyfikowany.
Źródło: Ursus sapien, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Zwierzęta modyfikowane genetycznie (GMA, ang. genetically modified animals) to zwierzęta, których genom został zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej. 

W 1980 r. uzyskano pierwsze modyfikowane genetycznie zwierzę, którym była mysz domowa (Mus musculus). Dalszy rozwój metod i technik inżynierii genetycznej pozwolił na modyfikacje genetyczne kilkudziesięciu gatunków zwierząt.

Metody modyfikacji genetycznych zwierząt

Modyfikacje genetyczne zwierząt utrudnia złożoność budowy organizmu zwierzęcego i stopień skomplikowania procesów genetycznych. Zwierzęta modyfikowane genetycznie uzyskuje się różnymi metodami, spośród których najbardziej skuteczna jest mikroiniekcja

Jest to bezwektorowa metoda modyfikacji genetycznych zwierząt. Najwyższą skuteczność osiąga się, wprowadzając obce DNA w warunkach in vitro do jednego z przedjądrzyprzedjądrzeprzedjądrzy zapłodnionej komórki jajowej. Następnie przedjądrze męskie i żeńskie łączą się ze sobą, tworząc jedno jądro komórkowe. Powstała zygota przechodzi liczne podziały mitotyczne i dalsze procesy związane z rozwojem zarodka. 

RMRSGRNQJDRP4
Przebieg transformacji myszy metodą mikroiniekcji.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Metodą mikroiniekcji uzyskiwanych jest kilka zarodków, które zostają wprowadzone do macicy samicy. Po okresie ciąży samica rodzi transgeniczne potomstwo. Osobniki te mają obcy gen trwale wbudowany w genom wszystkich komórek ciała. Również komórki rozrodcze mają obcy gen, dzięki czemu może on zostać przekazany następnym pokoleniom na drodze rozmnażania płciowego.

przedjądrze
Wykorzystanie zwierząt zmodyfikowanych genetycznie

Zwierzęta zmodyfikowane genetycznie znajdują zastosowanie w wielu obszarach działalności człowieka:

  • medycyna - produkcja leków, np. modyfikowanie świń tak, aby ich narządy (np. serce, nerki) nie były odrzucane przez ludzki układ odpornościowy;

  • molekularne „farmy” - uzyskiwanie z mleka transgenicznych kóz lub owiec białek leczniczych (np. antytrombiny – leku przeciwkrzepliwego);

  • rolnictwo i hodowla zwierząt - uzyskiwanie zwierząt odpornych na choroby (np. świń odpornych na zespół rozrodczo‑oddechowy PRRS); produkcja zwierząt o pożądanych cechach jakościowych i szybkorosnących;

  • przemysł spożywczy - produkcja żywności o specjalnych cechach (np. nabiału bez laktozy);

  • nauka - badania nad funkcją i regulacją genów.

1
Badania i doświadczenia naukowe

Zwierzęta modyfikowane genetycznie wykorzystywane są w badaniach naukowych w celu zdobywania wiedzy o strukturze genów, ich ekspresji i znaczeniu w funkcjonowaniu organizmu. Wykorzystuje się głównie muszki owocowe, szczury, króliki, kury i – najczęściej – myszy. Zwierzęta te mają najwięcej wspólnych cech (genetycznych, anatomicznych i fizjologicznych) z człowiekiem. Dlatego możliwe jest poznanie mechanizmów molekularnych zachodzących w zdrowym organizmie, podczas chorób oraz w okresie rozwoju różnych układów, np. nerwowego, a następnie wykorzystanie tej wiedzy w odniesieniu do człowieka. Na modelach zwierzęcych przeprowadza się też doświadczenia obrazujące rozwój i przebieg chorób związanych z zaburzeniami fizjologii człowieka, takich jak: choroby nowotworowe, autoimmunologiczne, neurodegeneracyjne, otyłość czy cukrzyca.

RVRJ4HKJ33TF2
Genetycznie modyfikowana mysz domowa (Mus musculus) (widoczna na zdjęciu po lewej) ma wyciszoną aktywność genu Dicer odpowiedzialnego za rozwój funkcji poznawczych. Ta mysz przez 3–4 tygodnie więcej je i szybciej tyje niż mysz niemodyfikowana (widoczna po prawej). Po tym czasie ilość i częstotliwość pobieranego pokarmu wracają do poziomu fizjologicznego, jednak zwiększona masa ciała nadal się utrzymuje. Myszy modyfikowane genetycznie stanowią zwierzęcy model badań nad otyłością. Poznanie mechanizmów genetycznych wpływających na rozwój i przebieg choroby można wykorzystać w leczeniu ludzi.
Źródło: Lexicon Genetics Incorporated, Wikimedia Commons, domena publiczna.
Zwiększenie masy ciała

Zwierzęta modyfikowane genetycznie ze zmienionym genem kodującym hormon wzrostu osiągają większe rozmiary ciała lub rosną szybciej niż zwierzęta niemodyfikowane.

RSMDZAJSGTF3S
Genetycznie modyfikowany łosoś atlantycki (Salmo solar) o nazwie AquAdvantage ma gen innego gatunku ryby – czawyczy (Oncorhynchus tshawytscha), kodujący hormon wzrostu. Do transgenu dodano krótki odcinek DNA pochodzący od kolejnego gatunku ryby – węgorzycy (Zoarces viviparus), dzięki czemu hormon wzrostu produkowany jest przez cały rok, a nie tylko latem. Transgeniczny łosoś atlantycki osiąga te same rozmiary ciała co forma niemodyfikowana, jednak rośnie znacznie szybciej, docelową masę ciała uzyskując do 16.–28. miesiąca. Formie niemodyfikowanej osiągnięcie rozmiarów osobnika dorosłego zajmuje ok. 36 miesięcy.
Źródło: Hans-Petter Fjeld, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 2.5.
Produkcja substancji leczniczych

Zwierzęta modyfikowane genetycznie mogą produkować różnego rodzaju substancje aktywne biologicznie, które wykorzystywane są do produkcji leków.

R1JDHRR3A89OB
Genetycznie modyfikowana koza domowa (Capra hircus) ma ludzki gen kodujący antytrombinę – białko osocza o właściwościach przeciwzakrzepowych. Ludzka antytrombina wydzielana jest wraz z mlekiem, z którego można ją wyizolować i wykorzystać do produkcji leków. ATryn to pierwszy zatwierdzony lek zawierający ludzką antytrombinę wyprodukowaną przez transgeniczne zwierzę. Lek ten podaje się po operacjach osobom o zwiększonym ryzyku wystąpienia zakrzepicy.
Źródło: Armin Kübelbeck, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Do produkcji białka – erytropoetyny – zwiększającego liczbę erytrocytów i stężenie hemoglobiny wykorzystuje się transgeniczne króliki oraz świnie. Transgeniczne zwierzęta hodowlane wytwarzają także czynniki krzepnięcia krwi – owce (czynnik IX) i świnie (czynnik VIII). Uzyskiwanie tych czynników przed wprowadzeniem transgenicznych organizmów możliwe było jedynie poprzez izolowanie ich z osocza dawców.

R14OTVKPZX3O3
Mapa myśli. Lista elementów:
  • Nazwa kategorii: Gatunek zwierząt transgenicznych
    • Elementy należące do kategorii Gatunek zwierząt transgenicznych
    • Nazwa kategorii: krowa
      • Elementy należące do kategorii krowa
      • Nazwa kategorii: laktoferyna
        • Elementy należące do kategorii laktoferyna
        • Nazwa kategorii: działanie przeciwbakteryjne
        • Koniec elementów należących do kategorii laktoferyna
        Koniec elementów należących do kategorii krowa
    • Nazwa kategorii: koza
      • Elementy należące do kategorii koza
      • Nazwa kategorii: albumina osocza
        • Elementy należące do kategorii albumina osocza
        • Nazwa kategorii: transfuzje, zabiegi chirurgiczne
        • Koniec elementów należących do kategorii albumina osocza
        Koniec elementów należących do kategorii koza
    • Nazwa kategorii: owca
      • Elementy należące do kategorii owca
      • Nazwa kategorii: czynnik IX
        • Elementy należące do kategorii czynnik IX
        • Nazwa kategorii: leczenie hemofilii
        • Koniec elementów należących do kategorii czynnik IX
      • Nazwa kategorii: przeciwciała monoklonalne
        • Elementy należące do kategorii przeciwciała monoklonalne
        • Nazwa kategorii: terapia przeciwnowotworowa
        • Koniec elementów należących do kategorii przeciwciała monoklonalne
        Koniec elementów należących do kategorii owca
    • Nazwa kategorii: świnia
      • Elementy należące do kategorii świnia
      • Nazwa kategorii: czynnik VIII
        • Elementy należące do kategorii czynnik VIII
        • Nazwa kategorii: leczenie hemofilii
        • Koniec elementów należących do kategorii czynnik VIII
        Koniec elementów należących do kategorii świnia
      Koniec elementów należących do kategorii Gatunek zwierząt transgenicznych
Ludzkie białka pozyskiwane z wykorzystaniem zwierząt transgenicznych i ich zastosowanie.
Źródło: Lech Zwierzchowski, Transgeniczne zwierzęta i rośliny jako bioreaktory przyszłości, „Kosmos” 2000, t. 49, nr 1–2(246–247), s. 123–133.
Zwiększenie produkcji przemysłowej

Modyfikowane genetycznie zwierzęta są hodowane w celu wydajniejszej produkcji mleka, mięsa, wełny. Wprowadzając dodatkową kopię genu hormonu wzrostu uzyskano bydło o zwiększonej ilości masy mięśniowej w stosunku do niemodyfikowanych osobników.

Zwiększenie odporności na choroby

Do gatunków modyfikowanych genetycznie w celu zwiększenia odporności na choroby należą głównie zwierzęta gospodarskie i ryby.

bg‑red

Obawy związane z GMO

Obecnie Unia Europejska zezwala na wykorzystywanie zmodyfikowanych genetycznie: kukurydzy, soi, bawełny i rzepaku – jako pasz oraz żywności. Wprowadzone do sprzedaży produkty GMO są monitorowane i znakowane przez wszystkie państwa członkowskie według odpowiednich regulacji prawnych.

Przeciwnicy wprowadzania produktów  GMO twierdzą, że może mieć ona szkodliwy wpływ zarówno na organizm ludzki i środowisko, a także naruszać zasady etyki. Przedstawiają oni argument, że wprowadzanie obcych genów do rośliny może skutkować powstawaniem nowych białek, m.in. alergenów i toksyn, które będą gromadzić się w wysokich stężeniach w jadalnych częściach roślin. Obecnie wiadomo, że wprowadzenie do genomu soi genu pochodzącego z orzecha brazylijskiego (naturalnie wywołującego alergię) spowodowało reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych na orzechy. Z kolei tolerancja na herbicydy powoduje normalny wzrost roślin po opryskach, np. z użyciem preparatu RoundupRoundupRoundup, którego składniki akumulowane są w roślinie, a następnie drogą pokarmową trafiają do organizmu człowieka. Innym wskazywanym zagrożeniem jest wystąpienie oporności na antybiotyki u roślin i zwierząt GMO, w wyniku wykorzystania w modyfikacjach bakterii mających geny selekcyjnegeny selekcyjnegeny selekcyjne, do których należą geny oporności na antybiotyki.

Roundup
geny selekcyjne

Kolejne zagrożenie wynikające z modyfikowania genetycznego organizmów związane jest z ich niekontrolowanym rozmnażaniem się i rozprzestrzenianiem. Ponadto istnieje ryzyko pojawienia się niebezpiecznej cechy na skutek mutacji. Zjawiska te mogą spowodować nieodwracalne zmiany w środowisku, w tym zmniejszenie różnorodności genetycznej na skutek wyparcia naturalnie występującego gatunku, niekontrolowane rozprzestrzenianie się genu oraz pojawianie się superchwastów, czyli roślin niepożądanych w uprawach, które uodporniły się na herbicydy, a konkretnie na glifosat (np. szarłat Palmera – Amaranthus palmeri, przymiotno kanadyjskie – Erigon canadenisis).

RC6N6J5BECFXE
Nagranie filmowe lekcji dotyczy GMO.

Podsumowanie

  • GMO (organizmy modyfikowane genetycznie) to organizmy, których genom został zmieniony metodami inżynierii genetycznej w sposób nienaturalny dla procesów zachodzących w przyrodzie.

  • Organizm transgeniczny to rodzaj GMO, który zawiera w swoim genomie obcy gen (transgen) pochodzący od innego gatunku.

  • Modyfikacje genetyczne mogą polegać na:
    - wyciszeniu genu własnego,
    - wprowadzeniu dodatkowej kopii genu własnego,
    - wprowadzeniu genu obcego (transgenu).

  • Mikroorganizmy GMO (bakterie i drożdże) otrzymuje się głównie metodą transformacji z użyciem plazmidów lub bakteriofagów.

  • Mikroorganizmy GMO wykorzystywane są m.in. w:
    - medycynie (produkcja m.in. insuliny, somatotropiny, hirudyny, szczepionek),
    - przemyśle (produkcja m.in. enzymów, witamin, barwników, detergentów),
    - ochronie środowiska (degradacja zanieczyszczeń),
    badaniach naukowych do określania funkcji genów i mechanizmów ich regulacji.

  • Rośliny GMO otrzymuje się metodami: wektorowymi (z użyciem bakterii Agrobacterium), bezwektorowymi (elektroporacja, mikrowstrzeliwanie).

  • Rośliny GMO mogą wykazywać:
    - odporność na herbicydy, szkodniki i patogeny,
    - większą tolerancję na stres środowiskowy,
    - lepszą wartość odżywczą i smakową,
    - wydłużony okres przechowywania, zdolność do produkcji substancji leczniczych.

  • Zwierzęta GMO otrzymuje się głównie metodą mikroiniekcji DNA do zapłodnionej komórki jajowej.

  • Zwierzęta modyfikowane genetycznie są wykorzystywane w:
    - badaniach naukowych,
    - medycynie (produkcja białek leczniczych),
    - hodowli i przemyśle (zwiększenie masy ciała, odporności na choroby), 
    - badaniach naukowych do określania funkcji genów i mechanizmów ich regulacji.

  • Potencjalne zagrożenia GMO:- możliwość niekontrolowanego rozprzestrzeniania się zmodyfikowanych roślin w środowisku,
    - ryzyko zmniejszenia bioróżnorodności,
    - wątpliwości dotyczące długofalowego wpływu GMO na zdrowie człowieka i ekosystemy.

Ćwiczenia utrwalające

R9CNTL9QGH7H7
Ćwiczenie 1
R1JPDUSNJEUAU
Ćwiczenie 2
Zaznacz prawidłową odpowiedź. Modyfikacje genetyczne roślin i zwierząt mogą odbywać się poprzez: Możliwe odpowiedzi: 1. Wyciszenie genu własnego., 2. Wstawienie dodatkowych kopii genu własnego., 3. Wstawienie obcego genu., 4. Wszystkie odpowiedzi są prawidłowe.
Ćwiczenie 3
R9L64PKTHXQ4R
Określ, czy powyższy tekst jest prawdziwy. Zaznacz prawidłową odpowiedź - tak lub nie. Możliwe odpowiedzi: 1. Tak, 2. Nie
RAOU72QV49VF4
Ćwiczenie 4
Ułóż w prawidłowej kolejności poszczególne etapy rekombinacji genetycznej z wykorzystaniem bakteryjnego plazmidu. Elementy do uszeregowania: 1. Izolacja trasngenu z materiału genetycznego dawcy za pomocą tych samych enzymów restrykcyjnych., 2. Połączenie transgenu i plazmidu dzięki obecności tzw. lepkich końców i powstanie hybrydowego DNA., 3. Transformacja komórki bakterii za pomocą zrekombinowanego plazmidu i nabycie nowej cechy., 4. Wyodrębnienie plazmidu z komórki bakterii., 5. Rozcięcie koliście zamkniętej cząsteczki plazmidu za pomocą enzymów restrykcyjnych.
Polecenie 5

Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.