Podsumowanie

Trudno wyobrazić sobie kompletne dzieło filmowe bez muzyki. Warstwa dźwiękowa – poza dialogami i innymi elementami scenariusza – stanowi wartość dodaną, spełniając wiele różnorodnych funkcji. Ułatwia zrozumienie filmu, otwiera możliwości interpretacyjne, wreszcie wpływa na emocje widza, potęgując jego wzruszenie bądź przerażenie.

Skomponowanie muzyki oraz umiejętne wmontowanie jej do filmu tak, by nie naruszyć innych jego elementów, a jedynie je podbić, ubarwić, uatrakcyjnić – to niełatwe zadanie, trzeba bowiem zachować przy tym pewne zasady.

Muzyka, która ma służyć jako dodatek do dzieła filmowego, jest inna od tej wykonywanej osobno, jako samodzielny utwór. Tworząc ją należy uwzględnić istotne elementy samego filmu, takie jak dialogi i efekty dźwiękowe. Z tego powodu muzykę powinno nagrywać się wielokanałowo – to ułatwia późniejszą pracę nad montażem. Planując nagranie należy zaś uwzględnić wydarzenia rozgrywające się na filmowym ekranie i dostosować ją do nich. Najczęściej bowiem muzyka stanowi tło lub przerywnik w filmie dla dominujących dialogów. Dlatego nie należy ich zakłócać nadmierną głośnością lub natężeniem dźwięku. Muzyka powinna być zaprojektowana w taki sposób, by łatwo było ją przyciąć, zawinąć, zmodyfikować pod dialogi i wydarzenia w filmie. Muzyka nie powinna konkurować z efektami dźwiękowymi, a z nimi współgrać, dlatego pożądana jest współpraca między montażystami muzyki oraz dźwięku.