RmOoSgSNgS0bP1

Pop art w realizacjach Claesa Oldenburga

Źródło: online-skills.

Ważne daty

1929 - Narodziny Claesa Oldenburga

1956 - Przeprowadzka artysty do Nowego Jorku

1959 - Pierwsza indywidualna wystawa w Judson Gallery

1960 - Wystawa The Street

1961‑1964 - Wystawa The Store

1969 - Powstanie rzeźby Lipstick on caterpillar track

1972 - Prezentacja Mouse Museum na festiwalu Documenta 5 w Kassel

1976 - Początek współpracy z Coosje van Bruggen

2013 - Wystawa retrospektywna Claesa Oldenburga w MoMA w Nowym Jorku

1
1

Scenariusz lekcji dla nauczyciela

R1cKomRTQDhZ3
Pobierz plik: scenariusz_lekcji.pdf
Plik PDF o rozmiarze 158.20 KB w języku polskim

I. Rozwijanie zdolności rozumienia przemian w dziejach sztuki w kontekście ich uwarunkowań kulturowych, środowiskowych, epok, kierunków, stylów i tendencji w sztuce. Uczeń:

10. formułuje samodzielne, logiczne wypowiedzi argumentacyjne na temat epok, kierunków, stylów i tendencji w sztuce oraz środowisk artystycznych.

1. wykazuje się znajomością chronologii dziejów sztuki, z uwzględnieniem:

h) sztuki 2 połowy XX wieku (socrealizm, informel, pop‑art, minimalart, hiperrealizm, land‑art, konceptualizm, neofiguracja, Nowy Realizm, opart, tendencja zerowa, modernizm i postmodernizm w architekturze, nurt organiczny i kinetyczny w rzeźbie oraz sztuka krytyczna i zaangażowana);

7. łączy najistotniejsze dzieła ze środowiskiem artystycznym, w którym powstały;

II. Zapoznawanie z najwybitniejszymi dziełami w zakresie architektury i sztuk plastycznych. Uczeń:

13. dokonuje opisu i analizy, w tym porównawczej, dzieł z uwzględnieniem ich cech formalnych:

b) w rzeźbie: bryły, kompozycji, faktury, relacji z otoczeniem,

18. formułuje samodzielne, logiczne wypowiedzi argumentacyjne na temat dzieł sztuki.

2. wskazuje twórców najbardziej reprezentatywnych dzieł;

3. umiejscawia dzieła w czasie (wskazuje stulecie powstania dzieł sztuki dawnej, a w przypadku dzieł sztuki nowoczesnej i współczesnej datuje je z dokładnością do połowy wieku), w nielicznych przypadkach, dotyczących sztuki nowoczesnej i współczesnej, zna daty powstania dzieł lub datuje je z dokładnością jednej dekady;

9. identyfikuje najbardziej reprezentatywne i najsłynniejsze dzieła na podstawie charakterystycznych środków warsztatowych i formalnych oraz przyporządkowuje je właściwym autorom;

III. Zapoznawanie z dorobkiem najwybitniejszych twórców dzieł architektury i sztuk plastycznych. Uczeń:

4. łączy wybrane dzieła z ich autorami na podstawie charakterystycznych środków formalnych;

5. na podstawie przedłożonych do analizy przykładów dzieł formułuje ogólne cechy twórczości następujących twórców: Fidiasz, Poliklet, Praksyteles, Giotto, Jan van Eyck, Hieronim Bosch, Masaccio, Sandro Botticelli, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Andrea Mantegna, Piero della Francesca, Rafael Santi, Giorgione, Tycjan, Jacopo Tintoretto, Pieter Bruegel Starszy, Albrecht Dürer, Hans Holbein Młodszy, Donatello, Filippo Brunelleschi, Andrea Palladio, El Greco, Caravaggio, Gianlorenzo Bernini, Francesco Borromini, Diego Velázquez, Bartolomé Esteban Murillo, Georges de la Tour, Nicolas Poussin, Claude Lorrain, Peter Rubens, Anton van Dyck, Frans Hals, Rembrandt van Rijn, Jan Vermeer van Delft, Antoine Watteau, Jacques Louis David, Jean Auguste Dominique Ingres, Antonio Canova, Berthel Thorvaldsen, Francisco Goya, Eugène Delacroix, Caspar David Friedrich, William Turner, John Constable, Gustave Courbet, Jean François Millet, Eduard Manet, Claude Monet, Edgar Degas, August Renoir, Georges Seurat, Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Paul Cézanne, Henri de Toulouse‑Lautrec, August Rodin, Gustaw Klimt, Alfons Mucha, Antonio Gaudí, Edward Munch, Henri Matisse, Pablo Picasso, Umberto Boccioni, Wasyl Kandinsky, Piet Mondrian, Kazimierz Malewicz, Marcel Duchamp, Giorgio de Chirico, Salvador Dalí, René Magritte, Marc Chagall, Amadeo Modigliani, Jackson Pollock, Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg, Francis Bacon, Yves Klein, Niki de Saint Phalle, Christo, Duane Hanson, Victor Vasarelly, Alberto Giacometti, Constantin Brançusi, Henry Moore, Le Corbusier, Frank Lloyd Wright, oraz artystów polskich i działających w Polsce (m.in. takich jak: Wit Stwosz, Bartłomiej Berrecci, Tylman z Gameren, Dominik Merlini, Bernardo Belotto, Marceli Bacciarelli, Piotr Aigner, Piotr Michałowski, Artur Grottger, Henryk Rodakowski, Jan Matejko, Józef Chełmoński, Maksymilian i Aleksander Gierymscy, Józef Brandt, Olga Boznańska, Józef Pankiewicz, Władysław Podkowiński, Jan Stanisławski, Leon Wyczółkowski, Henryk Siemiradzki, Xawery Dunikowski, Stanisław Wyspiański, Józef Mehoffer, Jacek Malczewski, Witold Wojtkiewicz, Witkacy, Leon Chwistek i inni przedstawiciele grupy formistów, przedstawiciele grupy Rytm, kapistów i grupy „a.r.”, Tadeusz Makowski, Andrzej Wróblewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski, Alina Szapocznikow, Władysław Hasior, Roman Opałka, Magdalena Abakanowicz);

8. formułuje samodzielne, logiczne wypowiedzi argumentacyjne na temat twórczości wybitnych artystów.

IV. Kształcenie w zakresie rozumienia i stosowania terminów i pojęć związanych z dziełami sztuki, ich strukturą i formą, tematyką oraz techniką wykonania. Uczeń:

2. zna terminologię związaną z opisem formy i treści dzieła malarskiego, rzeźbiarskiego i graficznego, w tym m.in. nazwy formuł ikonograficznych, słownictwo niezbędne do opisu kompozycji, kolorystyki, relacji przestrzennych i faktury dzieła;

6. właściwie stosuje terminy dotyczące opisu treści i formy dzieł sztuk plastycznych.

Nauczysz się

opowiadać o twórczości Claesa Oldenburga z uwzględnieniem faz jej rozwoju;

wskazywać charakterystyczne cechy rzeźb artysty (tematyka, technika) i odnieść je do kierunku pop‑art;

objaśniać pojęcie happeningu, oraz odnieść je do twórczości Oldenburga.

Claes Oldenburg

Claes Oldenburg to jedna z najważniejszych postaci sztuki amerykańskiej i światowej XX. wieku. Jego twórczość wpisuje się w jeden z głównych nurtów sztuki nowoczesnej - pop‑artPop‑artpop‑art, ale wymyka się prostym i jednoznacznym podziałom. Odcięcie się od konwencji abstrakcyjnego ekspresjonizmuEkspresjonizm abstrakcyjnyabstrakcyjnego ekspresjonizmu i skupienie na przedmiotach codziennego użytku, ubraniach, jedzeniu i innych dobrach konsumpcyjnych, traktowanych z ironią i zdeformowanych (poprzez użycie miękkich materiałów) oraz przeskalowanych, uważane jest za początek rzeźby pop‑art. HappeningiHappeningHappeningi i frapujące „mini‑muzea” Mouse MuseumRay Gun Museum, aż w końcu monumentalne realizacje w przestrzeniach publicznych, przedstawiające agrafkę, pudełko zapałek, czy rożek lodów - warto zapoznać się z bogatą twórczością Claesa Oldenburga, by lepiej zrozumieć kierunki w jakich rozwinęła się sztuka współczesna w drugiej połowie XX. wieku.

R1K8jWU30fJ7K1
Claes Oldenburg, 1970, wikimedia.org, CC BY 3.0

Zapoznaj się z ilustracjami, które przybliżą Ci historię życia i twórczości Claesa Oldenburga, jego najważniejsze prace oraz ich główne cechy. Dowiesz się jak powstała i rozwijała się koncepcja rzeźby pop‑art.

RsRy5m54Wzu5u
ilustracja interaktywna przedstawia rzeźbę przypominająca popiersie jelenia, jeden jego róg jest bardzo rozrośnięty i zakończony dużym zgrubieniem w kształcie nieforemnej kuli. Rzeźba jest w brązowym kolorze. Na ilustracji znajduje się aktywny punkt zawierający dodatkowe informacje: Chcąc zrobić karierę jako artysta, w roku 1956 Claes Oldenburg przeprowadził się do Nowego Jorku. Dominującym kierunkiem w amerykańskiej sztuce był w tym czasie abstrakcyjny ekspresjonizm. Chociaż nie brakowało głosów mówiących, że kierunek ten jest już martwy, nikt nie wiedział, co nastąpi po nim. Claes Oldenburg zatrudniony w Cooper Union Library, gdzie dużo czytał, najczęściej o historii sztuki, po pracy zaś rysował i malował. W roku 1959 został zaproszony do prezentacji swoich prac w Galerii Judson. Początkowo chciał mieć obrazy olejne, zdecydować się na ekspozycję rysunków i (jak sam do określonych) freudowskich rzeźb (np. Wieszak na płaszcze zatytułowany Lady - Pani, wykonanych szeroko z drutu i papier-mache. Punkt 1: Chcąc zrobić karierę jako artysta, w roku 1956 Claes Oldenburg przeprowadził się do Nowego Jorku. Dominującym kierunkiem w amerykańskiej sztuce był w tym czasie abstrakcyjny ekspresjonizm. Choć nie brakowało głosów mówiących, że kierunek ten jest już martwy, nikt nie wiedział co nastąpi po nim. Claes Oldenburg pracował w Cooper Union Library, gdzie dużo czytał, głównie o historii sztuki, po pracy zaś rysował i malował. W roku 1959 został zaproszony do zaprezentowania swoich prac w Judson Gallery. Początkowo chciał przedstawić obrazy olejne, zdecydował się jednak na ekspozycję rysunków i (jak sam to określił) freudowskich rzeźb (np. wieszak na płaszcze zatytułowany Lady - Pani, czy będący powtarzającym się motywem w jego dalszej twórczości Ray Gun - futurystyczny pistolet na promienie), wykonanych głównie z drutu i papier-mache.
Claes Oldenburg, „Ray Gun”, 1959, The Museum of Modern Art, Nowy Jork, Stany Zjednoczone, moma.org, CC BY 3.0
ReMGRLlpFwMgs
Ilustracja interaktywna przedstawia happening Oldenburga wraz z żoną. Oboje stoją w scenerii przypominającej śmietnik. Oni też ubrani są w poszarpane szmaty, są brudni. Na ilustracji znajduje się aktywny punkt zawierający dodatkowe informacje: Od początku lat sześćdziesiątych Claes Oldenburg wraz ze swoją pierwszą żoną - Pat Muschinski, a także innymi artystami tworzył różne happeningi pod szyldem Ray Gun Theatre. Działania objęte różnym charakterem, jednym razem artyści pojawią się na scenie w szmatach pokryci śmieciami, innym, w pełnej widzów pracowni znajduje się wieszak pod sufitem i uszyte z materiałem imitacje urządzeń, aby zabić resztki resztkowej przestrzeni. Wydarzenia, te wymagają angażowania i skłaniają do refleksji nad rzeczywistością - wykorzystywały ruch, aktorów, przedmiotów, a nawet samych widzów. Aktorzy nie używali słów. Punkt 1: Od początku lat sześćdziesiątych Claes Oldenburg wraz ze swoją pierwszą żoną - Pat Muschinski, oraz innymi artystami tworzyli liczne happeningi pod szyldem Ray Gun Theatre. Działania miały różny charakter, jednym razem artyści pojawiali się na scenie w szmatach pokryci śmieciami, innym, w pełnej widzów pracowni wieszano pod sufitem uszyte z materiału imitacje budynków, zabierając resztki wolnej przestrzeni. Wydarzenia te miały angażować publiczność i skłaniać do refleksji nad rzeczywistością - wykorzystywały ruch, aktorów, przedmioty, a nawet samych widzów. Aktorzy nie używali słów.
Claes Oldenburg, Pat Muschinski, „Snapshots from the Big City”, 1960, randallpacker.com, CC BY 3.0
RjDWA29yH99VT
Ilustracja interaktywna przedstawiająca rzeźbę amerykańskiej flagi. Na ilustracji znajduje się aktywny punkt zawierający dodatkowe informacje: Wakacje roku 1960 Claes Oldenburg spędził w miejscowości Provincetown nad Atlantykiem. Z drewna wyrzucanego przez ocean na plażę, stworzył serię trójwymiarowych obrazów, w których chciał oddać patriotyczny klimat amerykańskiej prowincji. Pierwszym skojarzeniem jest obraz Jaspera Johnsa z 1955 roku - Flaga , stawiający przed widzem Pytanie: to obraz czy flaga? U Oldenburga oczywiste jest, że mamy do czynienia z działaniem artystycznym. Artysta nie oczekuje imitowania, a jedynie inspiruje się motywem zaczerpniętym z rzeczywistości. Punkt 1: Wakacje roku 1960 Claes Oldenburg spędził w miejscowości Provincetown nad Atlantykiem. Z drewna wyrzucanego przez ocean na plażę, stworzył serię trójwymiarowych obrazów, w których chciał oddać patriotyczny klimat amerykańskiej prowincji. W inspirowanych amerykańską flagą pracach pojawia się kolor oraz więcej wartości rzeźbiarskich. Pierwszym skojarzeniem jest obraz Jaspera Johnsa z 1955 roku - Flaga , stawiający przed widzem pytanie: to obraz czy flaga? U Oldenburga oczywiste jest, że mamy do czynienia z pracą artystyczną. Artysta nie próbuje imitować, a jedynie inspiruje się motywem zaczerpniętym z rzeczywistości, przetwarzając go.
Claes Oldenburg, „Flag”, 1960, National Gallery of Art, Waszyngton, USA, everystockphoto.com, CC BY 3.0
R1eRZio52yERI
Ilustracja interaktywna przedstawiająca szklaną gablotę z ustawionymi na trzech półkach ciastami i lodami . Na ilustracji znajduje się aktywny punkt zawierający dodatkowe informacje: 1. W latach 1960-61 w wynajętym na parterze sklepie-pracowni powstały obiekty złożone The Store- sklep: gipsowe, malowane imitacje różnych rodzajów dóbr konsumpcyjnych, ubrań, biżuterii, artykułów spożywczych. W sklepie znalazła się nawet imitacja kasyna. Podczas gdy inni twórcy pop-artu naśladowali język wizualny magazynów, reklam, bilbordów, pracując w dwóch wymiarach, trójwymiarowe prace z papieru i gipsu były innowacyjne i wprowadzały rzeźby w świecie pop-artu. Były również wyraźnym odejściem od niefiguratywnej analizy abstrakcyjnego ekspresjonizmu. Rok później Oldenburg przedstawił wersję sklepu, w którym znalazły się pierwsze miękkie rzeźby, bardzo charakterystyczne dla jego twórczości - uszyte i wypchane, pomalowane,farbowane: duży kawałek ciasta, gałka lodów oraz hamburger. Rzeźby szyła pierwsza żona Oldenburga - Patty Muchinsky. Ich wykonanie zostało zainspirowane przez kostiumy i dekoracje do zasilanych happeningów, które artyści tworzyli wspólnie w tym czasie. Prace Oldenburga nie próbują imitować prawdziwych przedmiotów. Są niezależnymi obiektami posiadającymi własną ekspresję. Dramatyczne przeskalowanie wprowadza element surrealizmu i odwraca relacje między widzami a przedmiotem. Punkt 1: W latach 1961-1964 w wynajętym na parterze sklepie-pracowni powstawały obiekty tworzące The Store - sklep: gipsowe, malowane imitacje różnego rodzaju dóbr konsumpcyjnych, ubrań, biżuterii, artykułów spożywczych. W sklepie znajdowała się nawet imitacja kasy. Podczas gdy inni twórcy pop-artu naśladowali język wizualny magazynów, reklam, bilbordów, pracując w dwóch wymiarach, trójwymiarowe prace z papieru i gipsu były innowacją i wprowadzeniem rzeźby w świat pop-art. Były również wyraźnym odejściem od niefiguratywnej konwencji abstrakcyjnego ekspresjonizmu. Rok później Oldenburg przedstawił wersję sklepu, w której znalazły się pierwsze miękkie rzeźby, bardzo charakterystyczne dla jego twórczości - uszyte i wypchane, pomalowane farbą: ogromny kawałek ciasta, gałka lodów oraz hamburger. Rzeźby szyła pierwsza żona Oldenburga - Patty Muchinsky. Ich wykonanie inspirowane były przez kostiumy i dekoracje do wspomnianych happeningów, które artyści tworzyli wspólnie w tym czasie. Prace Oldenburga nie próbują imitować prawdziwych przedmiotów. Są niezależnymi obiektami posiadającymi własną ekspresję. Dramatyczne przeskalowanie wprowadza element surrealizmu i odwraca relacje pomiędzy widzem a przedmiotem.
Claes Oldenburg, „The Store”, 1961‑1964, The Museum of Modern Art (MoMA) Nowy Jork, Stany Zjednoczone, moma.org, CC BY 3.0
RKf2Gzf74N7C7
Claes Oldenburg, „Soft Light Switch”, 1963, Museu Coleção Berardo, Lizbona, Portugalia. Na ilustracji znajduje się interaktywny punkt z dodatkowymi informacjami. Punkt 1: Już w pierwszej połowie lat 60’ tematyka miękkich rzeźb Oldenburga zaczęła oscylować wokół sprzętów gospodarstwa domowego, co sam artysta tłumaczył między innymi swoją fascynacją przemysłowym designem lat 50: toster, odkurzacz, włącznik światła itp. Warto wyróżnić powstałą w roku 1966 „Soft toilet” - miękką toaletę wykonaną z winylu, kapoku i innych plastycznych materiałów uniemożliwiających zachowanie jednolitego kształtu - hołd dla twórcy słynnej Fontanny, ojca klasycznej awangardy, Marcela Duchampa. Punkt 1: Już w pierwszej połowie lat 60’ tematyka miękkich rzeźb Oldenburga zaczęła oscylować wokół sprzętów gospodarstwa domowego, co sam artysta tłumaczył między innymi swoją fascynacją przemysłowym designem lat 50’: toster, odkurzacz, włącznik światła itp . Warto wyróżnić powstałą w roku 1966 Soft toilet - miękką toaletę wykonaną z winylu, kapoku i innych plastycznych materiałów uniemożliwiających zachowanie jednolitego kształtu - hołd dla twórcy słynnej Fontanny , ojca klasycznej awangardy, Marcela Duchampa.
Claes Oldenburg, „Soft Light Switch”, 1963, Museu Coleção Berardo, Lizbona, Portugalia, museuberardo.pt, CC BY 3.0
RfJ12dS4ofxPb
Ilustracja przedstawia „Mouse Museum, Ray Gun Wing”. Widać salę muzealną, ściany są białe na podłodze leży duża głowa Myszki Miki wycięta z brązowego materiału . W sali widać wiele osób. Widok sali jest przedstawiony z lotu ptaka. Na ilustracji znajduje się aktywny punkt zawierający dodatkowe informacje: 1. Oldenburg był zamiłowanym kolekcjonerem. Małe przedmioty - drobiazgi, fragmenty wyposażenia domu itp., Podzielone na kategorie i wymieszane z rzeźbionymi naśladującymi własnymi przedmiotami, zaprezentowane na początku lat siedemdziesiątych w swoim Muzeum Myszy - dostępne w kształcie głowy przypominające Myszkę Miki. Sam artysta określa tę postać jako przeciwieństwo disneyowskiego bohatera, a charakterystyczny symbol - kontra dla popularnej postaci - łączy się z wieloma z jego praktyki od lat sześćdziesiątych. Wkrótce poszerzył muzeum o skrzydło Ray Gun, w którym prezentował różne przedmioty, których kształt przypominał futurystyczny pistolet na promienie. Punkt 1: Oldenburg był zamiłowanym kolekcjonerem. Małe przedmioty - drobiazgi, fragmenty wyposażenia domu itp., podzielone na kategorie i wymieszane z rzeźbami naśladującymi prawdziwe przedmioty, zaprezentował na początku lat siedemdziesiątych w swoim Mouse Museum - pomieszczeniu przypominającym kształt głowy Myszki Miki. Sam artysta określa tę formę jako przeciwieństwo disneyowskiego bohatera, a charakterystyczny symbol - kontra dla popularnej postaci - pojawia się w wielu jego pracach już od lat sześćdziesiątych. Wkrótce poszerzył muzeum o skrzydło Ray Gun, w którym prezentował różne przedmioty, których kształt przypominał futurystyczny pistolet na promienie.
Claes Oldenburg, „Mouse Museum, Ray Gun Wing”, 2013, The Museum of Modern Art (MoMA) Nowy Jork, Stany Zjednoczone, according2g.com, CC BY 3.0
R1a9lkgdD0FAi1
Po wyświetleniu animacji zobaczysz dziewięć obrazów z dodatkowymi wynikami.Obraz 1. Obraz 1 przedstawia: Claes Oldenburg, Coosje van Bruggen, Spoonbridge and cherry , 1988Dodatkowe informacje: Na obrazie widocznych oczach wokół wszystkich rozciąga się cała przestrzeń, . Nad oczkiem wodnym zamocowanym w dwóch miejscach: na brzegu i na środku stawy, na liście dużych łyżek, na których ułożona jest znacząca rozmiar wiśnia. Łodyga wiśni stanowi fontannę.Obraz 2 przedstawia: Claes Oldenburg, Coosje van Bruggen, Narzędzia równoważące , 1984Dodatkowe informacje: Na obrazie widoczne monumentalne rozmiary szczypce i śrubokręt. Sprzęty stoją na łące w pewnej odległości. Szczypce są niebieskie i śrubokręt ma czerwony uchwyt, Na górze między nimi ułożony jest młotek, który jest przez szczypce i śrubokręt podtrzymywany Dookoła widoczne są drzewa w jesiennych kolorach.Obraz 3 przedstawia: Claes Oldenburg, Giant Clothespin , 1976 Dodatkowe informacje: Na obrazie między wysokimi budynkami stojącymi na postawie dużej, czarny spinacz do przyczepy wypranej bielizny. Wokół zgromadzeni są ludzie.Dodatkowe informacje:Obraz 4 przedstawia: Claes Oldenburg, Gigantyczne piłki golfowe , 1977; Dodatkowe informacje: Na obrazie widoczne są trzy duże rozmiary kulek sportowych na trawie.Obraz 5 przedstawia: Claes Oldenburg, Pomadka Rosnąco na gąsienicach , 1969Dodatkowe informacje: Poczta usługowa od połowy lat sześćdziesiątych Oldenburg tworzył liczne rysunki przedstawiające monumentalne realizacje w przestrzeni publicznych. W roku 1969 protestowali przeciwko wojnie w Wietnamie, na macierzystej uczelni Yale artysta zaprezentował ogromną szminkę na podwoziu gąsienicowym, będącą podestem dla przemawiających. Erotyczna i prześmiewcza wobec agresywnej polityki amerykańskiej, a przede wszystkim monumentalna rzeźba, była zapowiedzią dalszej artystycznej drogi Oldenburga. Od roku 1976, a wraz ze swoją drugą żoną - holenderską historyczką i pisarką Coosje van Bruggen, stworzyli liczne realizacje na całym świecie. Wszystkie łączy wspólny mianownik - są to zestawy usług przeskalowanych do ogromnych rozmiarów: (ilustracja 17) wielki spinacz do bielizny, (ilustracja 18) wielkie piłki golfowe, (ilustracja 19) balansujące narzędzia (ilustracja 20) najbardziej z łyżkami z wiśnią, (ilustracja 21) pudełko zapałek, (ilustracja 22) lotki, (ilustracja 23) niebieska agrafka, (ilustracja 25) upuszczony rożek . Ironiczne i zagadkowe, duże rzeźby Oldenburga prowokują i nadają wyjątkowy charakter przestrzeniom, w których się znajdują.Obraz 6 przedstawia: Claes Oldenburg, Coosje van Bruggen, Matchbox , 1992 Dodatkowe informacje: Na obrazie widzimy ustawioną na ulicy ogromną konstrukcję złożoną z podstaw i odchodzących od siebie ramion z czerwonymi zakończeniami. Ramiona przypominają duże zapałki., Są one powyginane w różne strony.Obraz 7 przedstawia: Claes Oldenburg, Coosje van Bruggen, Shuttlecocks , 1994Dodatkowe informacje: Na obrazie, pierwszy plan stanowi dużą masę lotki badmintona, za którą widać mniejszych rozmiarów drzewa i budynek.Obraz 8 przedstawia: Claes Oldenburg, Coosje van Bruggen, Pin Corrdor , niebieski, 1999Dodatkowe informacje: Obraz przedstawia stojącą na swojej główce rozpiętą niebieską agrafkę, znacznych rozmiarów.Obraz 9 przedstawia: Claes Oldenburg, Coosje van Bruggen, Dropped cone , 2001Dodatkowe informacje: Na obrazie widać duży narożny budynek na ruchliwej ulicy. Na narożniku jego dachu znajduje się znaczna wielkość rożka z lodami odwróconymi lodami w dół.
Animacja 3D pt. „Twórczość Claesa Oldenburga cz. II”, online-skills, CC BY 3.0

Zadania

R1YPWt2nNJ6Vi
Ćwiczenie 1
Odpowiedz na pytanie. W którym roku powstało dzieło Oldenburga "Flag"?
ROYWOboVt4cOS
Ćwiczenie 2
Odpowiedz na pytanie. Przeciwko czemu protestem była najsłynniejsza praca Oldenburga przedstawiająca szminkę na podwoziu gąsienicowym?
Ćwiczenie 3
RukwBwKAoOpik1
Podaj przykłady wystaw, które prezentowały prace Oldenburga.
Źródło: online-skills.
R18qt9HBsKCom
Ćwiczenie 4
Podaj przykład cyklu prac Claesa Oldenburga.
RsUjEjql78W911
Ćwiczenie 5
Źródło: online-skills.
RgoMbo7OrxuN3
Ćwiczenie 6
Podaj cechy Pop -artu i przykład rzeźby, która się nimi charakteryzuje.
Rb9rYlKtXwNEe1
Ćwiczenie 7
Odpowiedz na pytanie. Kto pomagał Oldenburgowi w tworzeniu happeningów?
Źródło: online-skills.

Słownik pojęć

Pop‑art
Pop‑art

(z angielskiego popular art - sztuka popularna) nurt w sztuce 2. połowy XX wieku będący próbą zobrazowania cywilizacji wielkomiejskiej i odpowiedzi na doświadczenie kultury masowej. Początkowo wykorzystujący głównie malarstwo, później także instalacje przestrzenne i inne środki plastyczne. W latach 50’ rozwijał się w Wielkiej Brytanii (Richard Hamilton, Peter Blake, David Hockeney). W Stanach Zjednoczonych rozwijał się i był głównym zjawiskiem artystycznym w latach 60’ (Jasper Johns, Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg, Robert Rauschenberg, Andy Warhol).

Ekspresjonizm abstrakcyjny
Ekspresjonizm abstrakcyjny

(także: szkoła nowojorska) ruch artystyczny w malarstwie amerykańskim, powstał w latach 40’ XX wieku pod wpływem nowoczesnego malarstwa europejskiego. Nurt dzieli się na action painting - malarstwo gestu, na pierwszy plan wysuwające akt twórczy oparty na spontanicznym, podświadomym działaniu oraz color field painting - malarstwo barwnych płaszczyzn, skupiające się na przekazaniu emocji za pomocą barwy rozciągniętej na dużej powierzchni.

Happening
Happening

(z angielskiego dosłownie: dzianie się, zdarzenie) zorganizowane wydarzenie o charakterze artystycznym, dokładnie zaplanowane lub z elementami improwizacji. Wywodzi się z ekspresjonizmu abstrakcyjnego, którego twórcy rozumieli obraz jako zapis aktu twórczego. Cechuje się otwartością formalną, wprowadza akcję w czasie, może angażować publiczność, łączyć akcję z miejscem, przedmiotami. Dla wielu dziedzin sztuki stał się ożywczą formułą rozszerzającą zakres wąskich specjalności.

Źródło: www.encyklopedia.pwn.pl

Galeria dzieł sztuki