Układ pokarmowy
Procesy trawienia
Przedstawisz proces trawienia cukrów, białek i tłuszczy w przewodzie pokarmowym człowieka.
Spośród składników zawartych w pokarmie tylko nieliczne, jak np. woda i cukry proste, mogą być bezpośrednio przyswajane przez organizm. Inne substancje muszą zostać rozłożone do drobnocząsteczkowych związków chemicznych , łatwo przenikających przez błony komórkowe. Zachodzące w przewodzie pokarmowym procesy mechaniczne i chemiczne, które prowadzą do takiego rozkładu złożonych związków organicznych, nazywamy trawieniem. Trawienie może się odbywać wewnątrzkomórkowo lub zewnątrzkomórkowo.

Jak przebiega trawienie pokarmu?
Trawienie mechaniczne zachodzące podczas obróbki pokarmu to kolejno: żucie, nawilżanie, połykanie i przesuwanie treści pokarmowej. Natomiast trawienie chemiczne to złożony proces, w którym wielkocząsteczkowe związki chemiczne pod wpływem enzymów ulegają rozłożeniu na drobne cząsteczki, możliwe do wchłonięcia oraz przyswojenia przez organizm. Wszystkie enzymy biorące udział w trawieniu należą do enzymów hydrolitycznych (hydrolaz), które katalizują rozpad wewnątrzcząsteczkowych wiązań chemicznych z udziałem cząsteczki wody.

Trawienie jest procesem wieloetapowym, przebiegającym w kolejnych odcinkach przewodu pokarmowego. Produkty tego procesu wchłaniane są do krwi i limfy, a następnie transportowane do każdej komórki organizmu.
Trawienie cukrów
Trawienie cukrów złożonych przebiega w jamie ustnej i jelicie cienkim z udziałem enzymów - amylaz i disacharydaz (sacharazy, laktazy i maltazy). Amylazy rozcinają wiązania glikozydowe między cukrami prostymi wchodzącymi w skład wielocukrów, natomiast disacharydazy - wiązania w dwucukrach. W rezultacie tych przemian powstają ostatecznie wolne cukry proste, które wchłaniane są do krwi. W ten sposób trawione są najważniejsze wielocukry w diecie człowieka, czyli roślinna skrobia i zwierzęcy glikogen, a także dwucukry, takie jak sacharoza, laktoza czy maltoza. Trawienie cukrów rozpoczyna się już w jamie ustnej, a kończy w jelicie cienkim.
W pokarmie roślinnym występują również węglowodany strukturalne, takie jak celuloza i pektyny. Budują one ściany komórkowe roślin. Celuloza, tak jak skrobia, jest polimerem zbudowanym wyłącznie z cząsteczek glukozy, jednak są one połączone wiązaniami ß‑1,4‑glikozydowymi, których nie trawi amylaza ślinowa i trzustkowa. W rezultacie polisacharydy te nie są trawione i nie są przyswajalne przez człowieka.
Celulaza to kompleks trzech enzymów, które trawią celulozę: endo‑ß-1,4‑glukanazy, egzo‑ß-1,4‑glukanazy i ß‑1,4‑glukozydazy. Jednym ze zwierząt, u których stwierdzono jej wydzielanie, jest żywiący się drewnem świdrak okrętowy (Teredo navalis) – bezkręgowiec wyrządzający niegdyś wielkie szkody w drewnianych kadłubach statków. Drewnem żywią się również rybiki cukrowe (Lepisma saccharina) – prymitywne owady bezskrzydłe. Ponadto celulazy wydzielane są przez symbiotyczne bakterie i pierwotniaki żyjące w obszernych komorach przewodów pokarmowych zwierząt przeżuwających, takich jak krowy i owce.

Trawienie białek
Enzymy trawiące białka
Enzymy trawiące białka rozcinają wiązania peptydowe pomiędzy aminokwasami. Jednym z kryteriów ich klasyfikacji jest położenie hydrolizowanego wiązania peptydowego w łańcuchu polipeptydowym. Wyróżnia się: endopeptydazy, egzopeptydazy i dipeptydazy.

Wszystkie peptydazy są wydzielane w formie nieaktywnych proenzymów. Dzięki temu nie rozkładają białek budujących komórki gruczołów, w których są wytwarzane, ani narządów, do których są wydzielane. Kiedy docierają do miejsca działania, ulegają aktywacji. Ściany przewodu pokarmowego są chronione przed aktywnymi enzymami przez warstwę śluzu.
Etapy trawienia białek
Trawienie białek odbywa się w żołądku oraz dwunastnicy.
Uzupełnij tabelę dotyczącą przebiegu kolejnych etapów trawienia białek w poszczególnych odcinkach przewodu pokarmowego. Uwzględnij substraty, enzymy katalizujące i produkty każdej reakcji oraz czynniki aktywujące proenzymy.
W soku żołądkowym młodych ssaków, w tym również człowieka, znajduje się specjalny enzym proteolityczny – podpuszczka, zwana też renniną. Powoduje ona ścinanie (wytrącenie z roztworu) głównego białka mleka - kazeiny. W ten sposób białko to przygotowywane jest do trawienia przez pepsynę. Wraz z dojrzewaniem organizmu wydzielanie podpuszczki jest stopniowo ograniczane, aż do całkowitego zaniku.

Jedyne białka, które nie ulegają trawieniu i są wchłaniane w organizmie w swojej pierwotnej postaci, to immunoglobuliny (białka odpornościowe) zawarte w siarze – mleku wydzielanym przez matkę kilka dni po porodzie.
Trawienie tłuszczów
Wspólną cechą wszystkich tłuszczów jest to, że są nierozpuszczalne w wodzie. Z tego powodu ich trawienie wymaga emulgacjiemulgacji, a następnie enzymatycznego rozkładu do alkoholu i kwasów tłuszczowych.
Emulgacja tłuszczów
Emulgacja jest procesem, który polega na rozbijaniu dużych kropli tłuszczu zawieszonych w wodzie na wiele drobnych kropelek. Objętość tłuszczu pozostaje taka sama, jednak powierzchnia kontaktu wielu kropelek tłuszczu z wodą jest o wiele większa niż w przypadku jednej dużej kropli. Powiększona powierzchnia tłuszczu ułatwia oddziaływanie enzymów trawiennych oraz zwiększa ich skuteczność. Emulgację powodują kwasy żółciowekwasy żółciowe – główny składnik żółciżółci produkowanej przez wątrobę, magazynowanej w pęcherzyku żółciowym i wydzielanej do dwunastnicy.

Enzymatyczny rozkład tłuszczy
Zemulgowane tłuszcze są trawione przez lipazy będące (tak jak większość enzymów) białkami. Lipazy działają w różnych częściach przewodu pokarmowego.

Trawienie kwasów nukleinowych
Kwasy nukleinowe, czyli DNA oraz RNA, to związki organiczne zbudowane z nukleotydów. Trawienie kwasów nukleinowych odbywa się w jelicie cienkim w wyniku działania nukleaz, które katalizują hydrolizę wiązań fosfodiestrowych łączących nukleotydy. Ze względu na miejsce działania w cząsteczce kwasu nukleinowego wyróżnia się endonukleazyendonukleazy i egzonukleazyegzonukleazy. Nukleazy są wydzielane przez trzustkę i jelito cienkie .
Nukleazy trzustkowe rozkładają DNA i RNA w dwunastnicy do oligonukleotydów, trinukleotydów i dinukleotydów. Są one dalej hydrolizowane do wolnych nukleotydów przez nukleazy jelitowe. Następnie nukleotydy są dalej rozkładane przez inne enzymy jelitowe (nukleotydazy i nukleozydazy) na wchłanialne produkty końcowe: zasady azotowe, cukry i fosforany.
Dalszy rozpad nukleozydów prowadzi do otrzymania zasad purynowych lub pirymidynowych. Zasady purynowe są metabolizowane i przekształcane do kwasu moczowego, natomiast pirymidynowe – do beta‑aminokwasów. Proces ten zachodzi głównie w komórkach wątroby.
Podsumowanie
Trawienie polega na mechanicznym rozdrobnieniu i chemicznym rozłożeniu złożonych składników pokarmowych (makrocząsteczek) na proste związki, które organizm może wchłonąć i wykorzystać.
Trawieniu podlegają cukry złożone, białka i peptydy, tłuszcze oraz kwasy nukleinowe. Substancje drobnocząsteczkowe, takie jak cukry proste, aminokwasy, wolne kwasy tłuszczowe i witaminy nie ulegają trawieniu i są bezpośrednio wchłaniane przez organizm.
Trawienie chemiczne związane jest z działalnością enzymów trawiennych - hydrolaz, które rozszczepiają wiązania chemiczne z udziałem wody.
Trawienie różnych substancji pokarmowych przebiega w różnych odcinkach przewodu pokarmowego, z udziałem różnych enzymów.
Trawienie tłuszczy poprzedzone jest ich emulgacją, czyli rozbiciem na drobne kropelki, które są następnie atakowane przez enzymy trawienne.
Trawienie cukrów
Miejsce trawienia | Enzym | Optymalne pH | Substrat | Produkt |
|---|---|---|---|---|
Jama ustna | amylaza ślinowa | 6,9 | polisacharydy (skrobia, glikogen) | dekstryny, |
Dwunastnica | amylaza trzustkowa | 7,1 | polisacharydy (skrobia, glikogen), dekstryny | dekstryny, |
Jelito cienkie (czcze) | maltaza (alfa‑D‑glikozydaza), | 8,0 | maltoza, | glukoza, |
Trawienie białek
Miejsce trawienia | Enzym | Optymalne pH | Substrat | Produkt |
|---|---|---|---|---|
Żołądek | Pepsyna | 2,0 | Białka | Polipeptydy |
Dwunastnica | Trypsyna | 8,0 | Białka | Polipeptydy |
Chymotrypsyna | 8,0 | Białka | Polipeptydy | |
Karboksypeptydaza trzustkowa | 8,0 | Polipeptydy | Tripeptydy | |
Jelito cienkie (czcze) | Aminopeptydaza | 8,0 | Oligopeptydy zawierające | Tripeptydy |
Karboksypeptydaza | 8,0 | Oligopeptydy zawierające | Tripeptydy | |
Dipeptydaza | 8,0 | Dipeptydy | Aminokwasy |
Trawienie tłuszczy i kwasów nukleinowych
Miejsce trawienia | Enzym | Optymalne pH | Substrat | Produkt |
|---|---|---|---|---|
Jama ustna i żołądek | lipaza językowa (ślinowa) | 3,5–6,0 | tłuszcz mleczny zawarty w mleku, śmietanie; | monoglicerydy, |
lipaza żołądkowa | 2,0 | tłuszcz mleczny zawarty w mleku, śmietanie; | monoglicerydy, | |
Dwunastnica | lipaza trzustkowa | 8,0 | zemulgowane tłuszcze | monoglicerydy, |
nukleazy trzustkowe | 8,0 | kwasy nukleinowe | oligonukleotydy, | |
Jelito cienkie (czcze) | lipaza jelitowa | 8,0 | zemulgowane tłuszcze, | glicerol, |
nukleazy | 8,0 | oligonukleotydy, | nukleotydy | |
nukleotydazy | 8,0 | nukleotydy | nukleozydy, | |
nukleozydazy | 8,0 | nukleozydy | zasady azotowe, |
Ćwiczenia utrwalające
Dwunastnica jest odcinkiem przewodu pokarmowego, w którym zachodzi jednoczesne trawienie długich i rozgałęzionych cząsteczek polisacharydów, jakimi są skrobia i glikogen, oraz krótkich dekstryn.
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.