Podsumowanie

Reguła trójpodziału

W przypadku tej zasady dzielimy zdjęcie dwoma poziomymi i pionowymi liniami. Uzyskamy w ten sposób dziewięć jednakowych prostokątów (lub kwadratów, jeśli oryginalna fotografia jest kwadratowa). Punkty przecięcia się linii trójpodziału to mocne punkty, czyli miejsca, na które najpierw zwraca się uwagę. Podobnie jest w przypadku centralnego prostokątacentralny prostokątcentralnego prostokąta – on również jako pierwszy przykuwa wzrok. Zatem tam właśnie warto umieszczać najważniejsze elementy zdjęcia.

Polecenie 1

Zapoznaj się z dziełem Salvadora Dalego. Czy reguła trójpodziału znajduje zastosowanie w jego przypadku? Dlaczego?

RaSkNuo5BjWNf
Źródło: Salvador Dali, Kuszenie św. Antoniego, 1946, dostępny w internecie: en.wikipedia.org [dostęp 27.12.2021], tylko do użytku edukacyjnego.

Podaj przykłady obrazów stosujących regułę trójpodziału kadru.

Rk5SzGENiDIaw
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.

Symetria

Wprowadzenie do fotografii symetriisymetriasymetrii sprawia, że zdjęcie nabiera spokojniejszego charakteru.

Możemy wyróżnić kilka jej typów:

  • symetria pozioma – góra i dół obrazu są symetryczne,

  • symetria pionowa – lewa i strona są symetryczne;

  • symetria radialna (obrotowa) – symetria występuje względem środka (w przyrodzie jej przykładem mogą być liście słonecznika),

  • symetria translacyjna – elementy powtarzają się w różnych miejscach przestrzeni (np. kolumny).

Polecenie 2

Zapoznaj się ze zdjęciem przedstawiającym grobowiec Tadź Mahal. Wskaż, z jaką symetrią mamy do czynienia.

R16RfwvKk71FG
Źródło: yosratawakol, dostępny w internecie: pixabay.com [dostęp 18.03.2022], domena publiczna.
Ciekawostka
RDTYCXH7e5OM71
Źródło: Hermann Braus, dostępny w internecie: wikipedia.org [dostęp 18.03.2022], domena publiczna.

Symetryczne twarze według kanonów piękna uważane są za atrakcyjniejsze.

Czy jednak idealnie symetryczna twarz byłaby uważana za najpiękniejszą? Niekoniecznie. Idealna symetria twarzy nie wygląda naturalnie. Nasz mózg zaczyna ją postrzegać jako coś sztucznego i nieprzyjemnego. Do tego stopnia, że analitycy znanej sieci sprzedającej kawę poddali swoich klientów badaniu. Pokazali im logotyp, na którym znajdowała się idealnie symetryczna twarz syrenki. Uczestnicy badania wskazywali, że to logo podoba im się mniej od tego niesymetrycznego, choć nie do końca potrafili wskazać powód.

Przyjrzyj się twarzom a oraz b. Choć zostały stworzone z portretu tej samej postaci, po stworzeniu z nich nowych symetrycznych portretów wyglądają, jakby przedstawiały dwie zupełnie różne postacie.

R1FBm03bvjlyi
Źródło: Hermann Braus, dostępny w internecie: wikipedia.org [dostęp 18.03.2022], domena publiczna.

Wypełnienie kadru

Ile razy zdarzyło ci się pokazywać palcem, gdzie dokładnie znajdujesz się na fotografii? Brak realizacji zasady wypełnienia kadru to częsta bolączka amatorskich fotografii z wakacji. Robiąc zdjęcie zastanów się, czy na pewno wszystkie obiekty, jakie są widoczne w kadrze, są tam konieczne. Czasem, by uzyskać lepszy kadr, wystarczy trochę zmienić kadrowaniekadrowaniekadrowanie lub zbliżyć się do fotografowanego obiektu (albo wprost przeciwnie – oddalić się od niego!).

Zasada ramy

Wiesz już, że rama nie ma nic wspólnego z tym, w czym zawieszasz obraz. Zasada ta wymaga od ciebie jako fotografa więcej pracy i planowania. Nie zawsze od razu znajdziesz coś, co może być ramą dla fotografowanego obiektu. W przypadku twarzy czasem wystarczy, by fotografowana osoba oparła twarz na dłoniach. Sytuacja jednak komplikuje się, kiedy fotografujesz zwierzę czy obiekt.

Negatywna przestrzeń

Negatywną przestrzenią nazywamy takie obszary fotografii, na których nie ma żadnych rozpoznawalnych kształtów lub które nie są zróżnicowane pod względem barwy czy jasności.

Fragmenty kadru są dla nich opozycją.

Przestrzeń negatywna pozwala lepiej wydobyć to, co jest istotne (fotografowany obiekt).

Polecenie 3

Przyjrzyj się fotografii modraszki zwyczajnej. W jaki sposób uzyskano efekt negatywnej przestrzeni?

R3gJ03DA92djb
Źródło: schauhi, dostępny w internecie: pixabay.com [dostęp 20.03.2022], domena publiczna.

Słownik

AE
AE

automatyczna ekspozycja, czyli automatyczne dobranie wartości ekspozycji do otaczających warunków

balans bieli (WB)
balans bieli (WB)

z ang. white balance, balansem kolorów nazywamy proces kompensacji kolorów obrazu dla temperatury barwowej oświetlenia, którym dysponujemy podczas wykonywania zdjęcia

body
body

inaczej: korpus aparatu

bokeh
bokeh

rozmycie obiektów znajdujących się poza głębią ostrości

centralny prostokąt
centralny prostokąt

miejsce w kadrze w którym staramy się umieścić wszystkie ważne dla fotografii elementy; to punkt przecięcia się linii trójpodziału; kompozycja centralna najlepiej sprawdza się w przypadku symetrycznych obrazów

czułość
czułość

wskaźnik stopnia reagowania filmu fotograficznego na światło; odpowiednie dobranie filmu do fotografowanej sceny może być kluczowe w uzyskaniu pożądanego efektu; wiodącym standardem jest ISO; im wyższa wartość, tym film jest bardziej czuły na światło

czułość ISO w aparatach cyfrowych
czułość ISO w aparatach cyfrowych

parametr oprogramowania aparatu decydujący o stopniu reagowania matrycy na światło; daje możliwość rozjaśnienia sceny, choć przy wyższych wartościach efektem ubocznym często jest tzw. ziarno; parametr ISO nie powinien stanowić substytutu prawidłowego oświetlenia sceny, a jedynie dodatkową pomoc w uzyskaniu pożądanego efektu

histogram
histogram

wykres odzwierciedlający liczbę punktów o danej jasności w trzech kategoriach: czerń (lewa strona wykresu), szarość (środek) i biel (prawa strona); w prawidłowo wykonanym zdjęciu wykres powinien rosnąć od zera, osiągać szczytowy poziom w okolicy środka i opadać do zera po prawej stronie; odstępstwa od tego wskazania mogą być sygnałem o błędzie w oświetleniu lub o nieprawidłowych ustawieniach aparatu

kadrowanie
kadrowanie

wycięcie z pierwotnie zarejestrowanego lub tylko z obserwowanego obrazu określonego fragmentu, w celu uzyskania optymalnego dla widza kadru

kompozycja
kompozycja

układ elementów zestawionych ze sobą w taki sposób, aby tworzyły harmonijną całość

migawka
migawka

element obiektywu odpowiedzialny za precyzyjne odmierzanie czasu, przez jaki światło pada na materiał światłoczuły

niedoświetlenie
niedoświetlenie

fotografie wykonane w warunkach niewystarczającego oświetlenia są zbyt ciemne, pozbawione rzeczywistych kolorów, a zawarte na nich szczegóły zlewają się ze sobą i są niewidoczne dla odbiorcy

obiektyw
obiektyw

układ optyczny przenoszący obraz sceny do dalszej części urządzenia

perspektywa
perspektywa

sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie

prześwietlenie
prześwietlenie

fotografie wykonane w warunkach nadmiaru światła mogą są zbyt jasne, pozbawione szczegółów i prawidłowego kontrastu barw

przysłona
przysłona

część obiektywu, regulująca średnicę otworu w obiektywie – wartość przysłony jest odwrotnie proporcjonalna do ilości światła padającego na materiał światłoczuły

symetria
symetria

zjawisko, w którym przedmiot, obraz etc. składa się z dwóch części, które są swoimi lustrzanymi odbiciami

temperatura barwowa
temperatura barwowa

obiektywna miara wrażenia barwy określonego źródła światła, wyrażana w kelwinach, np. temperatura barwowa świecy 2000 K, światło dzienne 5200‑5500 K, cień 7000‑8000 K

zoom cyfrowy
zoom cyfrowy

przybliżenie fotografowanej sceny przy wykorzystaniu oprogramowania aparatu; korzystając z tej funkcji należy pamiętać, że uzyskany obraz jest jedynie powiększeniem tego już uchwyconego na matrycy, co może powodować, że fotografia będzie nieostra

zoom optyczny
zoom optyczny

możliwość przybliżania fotografowanej sceny przy pomocy przesunięcia soczewek obiektywu aparatu; to najlepsza dostępna metoda przybliżania, ponieważ gwarantuje zapis fotografii z pełnym wykorzystaniem potencjału matrycy