Ilustracja przedstawia schemat budowy układu rozrodczego mężczyzny w przekroju bocznym. Pęcherz moczowy ma kulisty kształt. Na jego dnie rozpoczyna się przewód zwany cewką moczową, kończący się ujściem zewnętrznym na końcu żołędzi prącia. Kość łonowa człowieka ma trzon i 2 gałęzie: górną i dolną. Gałąź górna łączy się z kością biodrową, a gałąź dolna łączy się z kością kulszową. Prącie jest narządem kopulacyjnym, który umożliwia wprowadzenie nasienia do dróg rodnych kobiety; stanowi również końcowy odcinek dróg moczowych, służący do wyprowadzania moczu z pęcherza moczowego. Żołądź, czyli zwieńczenie prącia stanowi zgrubienie ciała gąbczastego. Napletek okrywa żołądź i fragment trzonu prącia. Moszna jest cienkim workiem skórnym umieszczonym poza tułowiem, w którym znajdują się jądra z najądrzami. Jądra to kuliste struktury, które produkują plemniki oraz testosteron. W najądrzach znajdujących się nad jądrami odbywa się dojrzewanie, a następnie magazynowanie zdolnych do zapłodnienia plemników. Nasieniowody to cienkie i długie przewody które wyprowadzają z dużą szybkością nasienie do cewki moczowej. Gruczoł opuszkowo‑cewkowy wydziela śluz, którego zadaniem jest przygotowanie cewki moczowej do przyjęcia nasienia, natomiast gruczoł krokowy wytwarza białawą, mętną wydzielinę, która stanowi do 30 proc. zawartości nasienia i umożliwia ruch plemników. Również wydzielina pęcherzyków nasiennych wchodzi w skład nasienia. Nasieniowody w odcinku końcowym rozszerzają się, a następnie zwężają i wraz z przewodami gruczołów pęcherzykowych tworzą przewód wytryskowy, uchodzący do cewki moczowej. Odbytnica to końcowa część jelita grubego. Stanowi końcowy odcinek układu pokarmowego.