Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Pobierz materiał do PDF Pobierz materiał do EPUB Pobierz materiał do MOBI Zaloguj się aby dodać do ulubionych Zaloguj się, aby udostępnić materiał Dodaj całą stronę do teczki

Pula adresów IPv4 wynikająca z logiki matematycznej (podstawa systemu binarnego, inaczej dwójkowego, podniesiona do potęgi 32, bo tyle bitów ma adres IPv4) wynosi ponad 4 miliardy (dokładnie 4 294 967 296). Niestety część z tych adresów jest nieaktywna, nie mogą więc one służyć do adresowania hostów w sieci.

Adresy specjalne

Adresy, których nie stosuje się do adresowania hostów, to tzw. adresy specjalnego przeznaczenia.

Zaliczamy do nich:

  1. Zakres adresów od 127.0.0.0 do 127.255.255.255.

Adresy z tej puli wykorzystane są do testowania ustawień protokołu IP (wymaganego do poprawnej pracy urządzenia w sieci) na komputerze lub innym urządzeniu pracującym w sieci i zawsze odnoszą się do niego samego. W żargonie informatycznym mówi się, że adresy tego typu to adresy pętli zwrotnej (ang. loopback lub localhost), ponieważ dane wysłane na jeden z takich adresów nigdy nie są przekazywane poza urządzenie, które chce je przesłać.

Adresy localhost używane są również do komunikacji pomiędzy aplikacjami zainstalowanymi na komputerze, jeśli te stosują wzajemną komunikację z wykorzystaniem protokołów (zasad, metod) transmisji sieciowej. Przykładem takiego zastosowania jest komunikacja pomiędzy wirtualnym komputerem (wirtualną maszynąwirtualna maszynawirtualną maszyną, którą można na swoim komputerze stworzyć np. za pomocą oprogramowania VirtualBox), a fizyczną maszyną, fizycznym komputerem.

RFQuxqiayCAFz1
Komunikacja wirtualnej maszyny z komputerem lokalnym z wykorzystam adresu pętli zwrotnej
  1. Zakres adresów od 169.254.0.0 do 169.254.255.255.

Adresy z tej puli są to adresy tzw. konfiguracji automatycznej (ang. Automatic Private IP Addressing – APIPA). Adresy IPv4 w sieci komputerowej przydzielane, przypisywane mogą być na dwa sposoby:

  • statyczny,

  • dynamiczny.

Sposób statyczny polega na „ręcznym” przypisaniu adresu IP do karty sieciowej urządzenia. Taką czynność, zazwyczaj, realizuje administrator sieci.

RRd2BhyCz4zgt
Statyczny adres IPv4 w systemie Windows 10

Drugi sposób to przydzielenie dynamiczne i wykorzystanie usługi DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol). Usługa taka zazwyczaj skonfigurowana jest na ruterze sieci lokalnie lub na serwerze, który pracuje w sieci. W ten sposób komputer, który zostaje uruchomiony, otrzymuje automatycznie adres IP, ze skonfigurowanej wcześniej puli.

Zdarzają się jednak sytuacje, w których – z jakiś powodów – usługa DHCP przestała działać. Wówczas to urządzenie, które nie może otrzymać adresu IP, właśnie z tej usługi DHCP samodzielnie przydziela sobie adres APIPA. Podobnie pozostałe urządzenia w sieci. Dzięki temu, iż urządzenia same przypisały sobie adres IP, mogą się nawzajem komunikować w sieci lokalnej. Adresy APIPA są adresami nierutowalnymi tzn., że nie mogą być przesyłane przez rutery pomiędzy sieciami (np. pomiędzy twoim komputerem, a serwerem na którym działa twoja ulubiona strona w internecie). Te adresy pozwalają tylko na komunikację pomiędzy urządzeniami w sieci lokalnej.

R11DtGamyPxB2
Adres IPv4 APIPA na komputerze z systemem Windows 10.
  1. Zakres adresów od 192.0.2.0 – 192.0.2.255.

Adresy z tej puli mogą być wykorzystywane tylko w celach testowych lub laboratoryjnych. Możemy takie adresy wykorzystywać np. podczas zajęć szkolnych na testowanych urządzeniach lub podczas laboratoriów, ale nie powinniśmy ich używać w działającej sieci komputerowej.

  1. Zakres adresów od 224.0.0.0 do 239.255.255.255.

Adresy z tej puli służą do komunikacji grupowej (ang. multicast). Komunikacja grupowa stosowana jest w sytuacji, gdy więcej niż jedno urządzenie (ale nie wszystkie) ma być adresatem tych samych danych, które przesyłane są przez sieć. Wówczas do komunikacji wykorzystuje się adresy grupowe, a nie pojedyncze adresy hostów. Komunikację typu multicast stosuje się np. w wideokonferencjach, a także podczas instalacji systemów operacyjnych na wielu maszynach jednocześnie.

  1. Zakres adresów od 240.0.0.0 do 255.255.255.255.

Adresy z tej puli nie są wykorzystywane do adresowania hostów w realnych, działających sieciach komputerowych. Są stosowane przez firmy standaryzujące (np. IEEE) i służą im do testów oraz poprawności działania usług sieciowych.

Adres własnego komputera

Aby w systemie Windows sprawdzić ustawienia IPv4 karty sieciowej komputera, należy uruchomić program CMD (można to zrobić, wybierając skrót klawiszowy Windows + R i wpisać cmd), a następnie wykonać polecenie systemu Windows wyświetlające ustawienia kart sieciowych, czyli ipconfig.

R11cJebVLiBUM

Aby w systemie Ubuntu (Linux) sprawdzić ustawienia IPv4 karty sieciowej komputera, należy uruchomić program TERMINAL (można to zrobić za pomocą skrótu klawiszowego Ctrl + Alt + T). Następnie należy wykonać polecenie systemu Linux, wyświetlające ustawienia kart sieciowych, czyli ip a.

R1CVIOk9iS9WM

Słownik

administrator sieci
administrator sieci

osoba odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie sieci komputerowej

wirtualna maszyna
wirtualna maszyna

wirtualny komputer („komputer w komputerze”), stworzony za pomocą oprogramowania do wirtualizacji (np. VirtualBox); na takim wirtualnym komputerze możemy zainstalować system operacyjny oraz aplikacje i korzystać z niego w dowolny sposób; wirtualizację stosuje się wówczas, kiedy chcemy np. przetestować zainstalowany system operacyjny, bez obaw awarii, czy utraty danych

Aplikacje dostępne w
Pobierz aplikację ZPE - Zintegrowana Platforma Edukacyjna na androida