Rodzice chłopca deklarują, że relacje w rodzinie są ciepłe i bliskie. Chłopiec jest zadbany pod względem emocjonalnym, a rodzice starają się poświęcać mu odpowiednio dużo czasu w trudnej dla całej rodziny sytuacji związanej z przeprowadzką. Wykazują oni dużo zrozumienia dla trudności, z którymi zmaga się chłopiec, i chcieliby uczynić obecną sytuacją łatwiejszą dla swojego dziecka.

Chłopiec utrzymuje regularne kontakty z dalszą rodziną pozostającą na Białorusi. Co najmniej kilka razy w miesiącu rozmawia przez komunikatory internetowe z babciami i dziadkami, jednak od czasu wyjazdu z Białorusi nie widział się z nimi osobiście. Rodzice chłopca planują w trakcie najbliższych wakacji spędzić kilka dni urlopu w Mińsku i odwiedzić swoją rodzinę. Rodzina utrzymuje też kontakty z siostrą mamy Leona, jednak jej dzieci – kuzynostwo Leona – są od chłopca istotnie starsze (odpowiednio o 10 i 12 lat), a ze względu na tę różnicę wieku chłopiec nie pozostaje z nimi w szczególnie bliskich relacjach.

Relacje chłopca w przedszkolu są zgoła inne: ma on problemy w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami w przedszkolu. Trudności były szczególnie nasilone w pierwszych tygodniach uczęszczania do przedszkola. Dotychczas chłopiec nawiązał bliższą relację jedynie z Iwanem, trochę młodszym chłopcem, którego rodzina pochodzi z okolic Odessy, który tak jak Leon w domu posługuje się językiem rosyjskim. Leon niechętnie uczestniczy w zabawach grupowych z innymi dziećmi. W dni, kiedy Iwana nie ma w przedszkolu, chłopiec najchętniej bawi się sam.

Leon raczej niechętnie nawiązuje nowe relacje z innymi dziećmi, np. podczas zabawy na placu zabaw po pobycie w przedszkolu albo podczas wizyt w bawialniach. Chętniej bawi się w pojedynkę lub z rodzicami. Chłopiec wydaje się nieśmiały, nie szuka okazji do wspólnej zabawy z innymi dziećmi.