Ćwiczenie prostego i złożonego wizualnego przyjmowania perspektywy innego polega na dawaniu dziecku okazji do zauważenia, że ktoś inny (np. partner w parze) widzi w danym momencie coś innego lub to samo – tylko inaczej (np. do góry nogami). W zadaniach tych najczęściej wykorzystuje się karty, które z jednej strony mają jeden obrazek, a z drugiej inny – np. z jeden strony jest piłka, z drugiej klocek.

R1ZXL34CE1K59

W czasie zabawy prowadzący pokazuje dziecku kartę tak, by widziało ono jeden obrazek, a nauczyciel drugi. Prowadzący zadaje pytanie o to, co widzi dziecko, a potem informuje, że sam widzi coś innego. Następnie prowadzący przekręca kartę tak, by dziecko mogło zobaczyć, co nauczyciel widział przed chwilą. W ten sam sposób można pracować np. z „kartą sensoryczną” oklejoną materiałem o różnej fakturze (np. miękkim materiałem z jednej strony i szorstkim papierem z drugiej). Dziecko ze swojej strony może dotknąć i poczuć inną fakturę niż ta, dostępna po stronie nauczyciela. Ze strony dziecka może być miękkie futerko, a z drugiej szorstki papier ścierny.