Scenariusz dla nauczyciela

Autorka: Dominika Kobylska

Przedmiot: Język włoski

Temat zajęć: Hai studiato? - Uczyłeś się?

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VIII, poziom A1

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.2. Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (II etap edukacyjny, klasy VII i VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także bardzo proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie bardzo prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
5) życie prywatne (np. rodzina, znajomi i przyjaciele, czynności życia codziennego, określanie czasu, formy spędzania czasu wolnego, urodziny, święta);
II. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi;
6) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
III. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, teksty narracyjne, wpisy na forach i blogach):
1) określa główną myśl tekstu;
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę);
4) znajduje w tekście określone informacje;
5) rozróżnia formalny i nieformalny styl tekstu.
IV. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
7) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
V. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, wpis na blogu):
2) opowiada o czynnościach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
7) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
13) stosuje zwroty i formy grzecznościowe.
VII. Uczeń reaguje w formie bardzo prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
5) wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
13) stosuje zwroty i formy grzecznościowe.
VIII. Uczeń przetwarza bardzo prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym podstawowe informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

  • uczeń stosuje nowe konstrukcje zdaniowe, by opisać czynności, które wykonał w przeszłości;

  • uczeń posługuje się czasem passato prossimo by opisać czynności wykonane w przeszłości;

  • uczeń zna i posługuje się czasownikami nieregularnymi czasu passato prossimo;

  • uczeń rozróżnia nieformalną formę czasownika od grzecznościowej;

  • uczeń potrafi stworzyć prostą wypowiedź na temat tego, co robiły w przeszłości inne osoby;

  • uczeń potrafi skonstruować pytanie o to, co inne osoby robiły w przeszłości;

  • uczeń potrafi opowiedzieć o wydarzeniach ze swojego życia, korzystając z konstrukcji czasu przeszłego passato prossimo z czasownikiem posiłkowym avere.

Cele motywacyjne:

  • uczeń odczuwa satysfakcję, mogąc opowiedzieć o wydarzeniach ze swojego życia;

  • uczeń potrafi odnaleźć się w nowym, włoskojęzycznym towarzystwie, dzięki możliwości wzięcia udziału w rozmowie na temat tego, co robił w przeszłości, jak spędził poprzedni dzień;

  • uczeń potrafi opowiedzieć o tym, co robiły inne osoby, co przyczynia się do zwiększenia jego kompetencji komunikacyjnych;

  • uczeń potrafi sam nawiązać rozmowę, zadając pytanie o to, co inne osoby robiły w przeszłości.

Strategie uczenia się:

  • asymilacyjna;

  • praktyczna.

Metody i techniki nauczania:

  • konstruktywizm;

  • konektywizm;

  • podejście komunikacyjne (zadaniowe);

  • metoda kognitywna;

  • nauczanie wielozmysłowe.

Formy pracy:

  • praca w parach;

  • praca w grupach;

  • praca indywidualna.

Środki dydaktyczne:

  • komputer/laptop/smartfon z dostępem do internetu.

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

  1. By zainteresować uczniów, nauczyciel rozpoczyna lekcję od zdania, które wygłasza po włosku, mówi, co zrobił wczoraj, np. „Ieri dopo il lavoro ho letto un articolo interessante”. Następnie pyta uczniów, czy rozumieją to zdanie.

  2. Nauczyciel prosi uczniów, by wypisali w języku włoskim, w czasie teraźniejszym, po dwie czynności, które wykonują codziennie.

  3. Nauczyciel prosi uczniów o otworzenie e‑materiału.

Faza realizacyjna:

  1. Nauczyciel prosi uczniów o przeczytanie tekstu „L’esame fallito di Marco”. Prosi uczniów o wymienienie tych form passato prossimo, które potrafią rozpoznać w tekście.

  2. Nauczyciel prosi uczniów o wykonanie poleceń do przeczytanego tekstu. W razie potrzeby odpowiada na pytania.

  3. Nauczyciel wyjaśnia uczniom formy nieregularne participio passato i tłumaczy, jak budować poprawne zdania z ich użyciem.

  4. Nauczyciel prosi uczniów o wysłuchanie pliku audio. Prosi uczniów o odnotowanie, ile osób wypowiada się w nagraniach, po ich odtworzeniu prosi wybranego ucznia o podanie tej informacji. Nauczyciel zaleca uczniom wysłuchanie nagrania jeszcze dwa razy.

  5. Nauczyciel tłumaczy różnicę między nieformalnym a grzecznościowym rejestrem w konstruowaniu zdań pytających.

  6. Nauczyciel prosi o wykonanie poleceń do pliku audio.

  7. Nauczyciel dzieli uczniów na pary lub trzyosobowe grupy. Uczniowie tworzący każdą parę lub grupę uzgadniają, jakie są czynności, które wykonał każdy z nich dzień wcześniej. Następnie przedstawiciel wybranej grupy wymienia, używając pierwszej osoby liczby mnogiej, jakie czynności wykonali członkowie całej grupy, odpowiadając na pytanie nauczyciela: „Cosa avete fatto ieri?” (przykładowa odpowiedź: Abbiamo fatto la spesa e abbiamo visto un film). Nauczyciel prosi wybraną osobę z innej grupy o to, by zreferowała, co zrobili członkowie tej grupy, używając drugiej osoby liczby mnogiej (przykładowa odpowiedź: Voi avete fatto la spesa e avete visto un film). Następnie kolejna grupa zaczyna opowiadać o tym, co zrobiła, itd.

  8. W ramach pracy domowej, nauczyciel zleca uczniom zrobienie zestawu ćwiczeń interaktywnych z sekcji „sprawdź się”.

Faza podsumowująca:

  1. Na koniec lekcji, nauczyciel prosi uczniów o powrót do zapisanych na samym początku przez siebie dwóch czasowników i o próbę zapisania ich form participio passato. Jeśli uczniowie wybrali czasowniki, które nie pojawiły się w e‑materiale, a mają odmianę nieregularną, nauczyciel pomaga uczniom w zapisaniu poprawnej odmiany, uświadamiając tym samym, że poznane w e‑materiale czasowniki nieregularne nie są zbiorem wszystkich istniejących czasowników, które mają nieregularną formę participio passato.

  2. Nauczyciel zadaje wybranym uczniom pytanie: „Cosa hai fatto ieri?”

  3. Nauczyciel prosi wybranego ucznia o to, by zadał jemu to samo pytanie, pamiętając o zachowaniu formy grzecznościowej.

Praca domowa:

  • W ramach pracy domowej uczniowie mają wykonać zadania domowe 1‑8 z sekcji „sprawdź się”. Ćwiczenia oznaczone jako trudne są zadaniem dodatkowym, nieobowiązkowym.

  • Nauczyciel prosi uczniów o przygotowanie na kolejną lekcję krótkiej wypowiedzi, w której przedstawiają w czasie przeszłym wykonane przez siebie czynności.

Materiały pomocnicze:

  • Tabele odmiany czasowników w języku włoskim.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:

  • Nauczyciel może otworzyć nagranie audio i poprosić uczniów o wychwycenie ze słuchu i wypisanie na kartce wszystkich czasowników, które się w nich pojawiają. Prosi następnie uczniów o próbę utworzenia własnych zdań z wypisanymi czasownikami.

Słownik i bibliografia