Scenariusz dla nauczyciela
Autorki: Adriana Grzelak‑Krzymianowska, Tamara Roszak
Przedmiot: Język włoski
Temat zajęć: Vorresti diventare uno/una scienziato/scienziata? - Czy chciałbyś/chciałabyś zostać naukowcem?
Grupa docelowa: III etap edukacyjny, szkoła ponadpodstawowa, klasa III, poziom A2
Podstawa programowa:
Kształtowane kompetencje kluczowe:
kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;
kompetencje w zakresie wielojęzyczności;
kompetencje cyfrowe;
kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;
kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.
Cele operacyjne:
Uczeń zapamiętuje nazwy nauk ścisłych i przyrodniczych oraz nazwy ich przedstawicieli w języku włoskim.
Uczeń rozumie doniosłość nauk ścisłych.
Uczeń stosuje wyrażenia oznaczające niepewność.
Uczeń tworzy zdania, wykorzystując poznane elementy.
Cele motywacyjne:
Zaproponowane zadania ilustrują przydatność języka włoskiego do realizacji własnych celów komunikacyjnych ucznia.
Zaproponowane zadania służą rozwijaniu u uczniów świadomości znaczenia języków obcych nowożytnych w różnych dziedzinach życia społecznego.
Strategie uczenia się:
Strategie kognitywne:
strategie zapamiętywania
strategie przetwarzanie materiału językowego.
Strategie socjalne:
wszystkie formy współpracy z innymi osobami na lekcji
kształtowanie empatii i otwarcia na obcy język i towarzyszącą mu kulturę.
Metody i techniki nauczania:
Konstruktywizm
Kognitywizm
Konektywizm
Podejście holistyczne
Podejście komunikacyjne (luka informacyjna, podejście zadaniowe)
Metoda kognitywna
Nauczanie polisensoryczne/wielozmysłowe
Teoria Inteligencji Wielorakich
Formy pracy:
Praca indywidualna.
Praca w grupach (w zależności od liczebności klasy i strategii lekcyjnej).
Praca w parach.
Środki dydaktyczne:
komputer/laptop z dostępem do Internetu,
głośniki,
słownik włosko‑polski,
materiały piśmiennicze
PRZEBIEG LEKCJI
Faza wprowadzająca:
Nauczyciel zaczyna lekcję, pytając uczniów, jakie znają dyscypliny naukowe (ścisłe, humanistyczne, artystyczne, przyrodnicze). Wymieniane dziedziny nauki zapisywane są na tablicy i przyporządkowywane do różnych kategorii. Nauczyciel pyta, czy uczniowie mają już jakieś plany dotyczące studiów albo kariery naukowej? Nauczyciel podkreśla rolę i znaczenie zarówno nauk ścisłych, jak i humanistycznych we współczesnym świecie. Pyta uczniów, czy widzą między nimi jakieś powiązania, do czego służą i w jaki sposób mogą przyczynić się do zmiany społeczeństwa i świata.
Uczniowie zapoznają się z tekstem Un concorso di scienza. Jeżeli uczniowie spotkali się z opcją konkursów o charakterze naukowym dla uczniów szkół średnich, mogą się na ten temat wypowiedzieć.
Uczniowie wykonują polecenie do tekstu Un concorso di scienza, które sprawdza jego zrozumienie.
Nauczyciel prosi uczniów o zapoznanie się z nazwami nauk ścisłych i przyrodniczych oraz nazwami ich przedstawicieli w języku włoskim w tabeli. Na głos odczytują dziedziny wiedzy oraz związane z nimi zawody. Nie powinno stanowić trudności podanie ich odpowiedników w języku polskim. Nauczyciel zwraca uczniom uwagę na zasady tworzenia nazw żeńskich zawodów i na podobieństwo tych słów do leksyki w języku polskim. Może wyjaśnić w tym momencie, że te słowa pochodzą w większości z łaciny i greki, tak jak mnóstwo innych terminów związanych z nauką. Uczniowie zestawiają materiał z tabeli z tym, który powstał wcześniej na tablicy. Mogą też uzupełnić tabelkę o inne im znane dziedziny wiedzy i zawody.
Uczniowie jeszcze raz czytają dialog i z pomocą nauczyciela próbuj odnaleźć w nim wyrażenia określające różne stany niepewności. Po ich wypisaniu, nauczyciel może poprosić uczniów o przećwiczenie tych zwrotów w krótkich dialogach między sobą, typu Sei sicuro/sicura che cosa vuoi studiare? No, non ne sono sicuro/sicura. Sai di che cosa si occupa l’ambientalista? Mi piacerebbe saperlo.
Faza realizacyjna:
Nauczyciel pyta uczniów, czy przedmioty ścisłe sprawiają im trudność, jeśli tak to dlaczego. Następnie prosi uczniów o odsłuchanie rozmowy radiowej, w której Luca i prof. Bianchi rozmawiają o nauce przedmiotów ścisłych. Uczniowie próbują podczas słuchania wypisać jak najwięcej argumentów przemawiających za tym, że mimo trudności, warto się uczyć matematyki czy fizyki.
Po dwukrotnych odsłuchaniu pliku audio i wypisaniu z pomocą nauczyciela nieznanego wcześnie słownictwa, nauczyciel rozpoczyna dyskusję na temat tego, dlaczego warto podejmować studia w obszarze nauk ścisłych. Uczniowie formułują swoje opinie, stosując wyrażenia typu secondo me…, per me…, mi convince l’opinione di…, non mi convince quello che dice…, non ne so nulla.
Uczniowie wykonują trzy polecenia do medium bazowego i sprawdzają w ten sposób zrozumienie materiału z multimedium.
Faza podsumowująca:
Pod koniec lekcji uczniowie mają możliwość sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności, wykonując zestaw ośmiu ćwiczeń z sekcji Sprawdź się. W ćwiczeniu 1 uczniowie dodatkowo mogą zaproponować treści również do innych zawodów naukowych. W ćwiczeniu 4 można zaproponować, aby uczniowie również podali inne elementy wchodzące w skład wskazanej kategorii. Ćwiczenia 7 i 8 mogą być wykonane w formie pisemnej lub ustnej.
Jeśli pojawiają się trudności z wykonaniem ćwiczeń, należy powtórzyć z uczniami materiał. Uczniowie mogą to też zrobić samodzielnie w domu.
Jeżeli wszystkie ćwiczenia zostaną wykonane poprawnie, będzie to oznaczało, że cele zaproponowane w e‑materiale zostały osiągnięte.
Praca domowa:
Jako pracę domową zaleca się ćwiczenia 2 i 6.
Dodatkową pracą domową może być poproszenie uczniów o przygotowanie analogicznego dialogu na temat wartości studiowania nauk humanistycznych.
Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:
Medium bazowe powinno zostać wykorzystane w trakcie lekcji. Dodatkowo medium może być rozszerzane w sposób opisany w fazie realizacyjnej.
Warto polecić ponowne wysłuchanie wywiadu samodzielnie w domu w celu utrwalenia poznanych zwrotów i leksyki.
Medium można też wykorzystać jako wzór do stworzenia przez uczniów wywiadu na temat innej dyscypliny naukowej.