Scenariusz lekcji

Imię i nazwisko autora:

Ramón Díez Galán

Przedmiot:

Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (j. hiszpański)

Temat zajęć:

Ayer discuti con mis padres y hoy he discutido con mi hermano

Grupa docelowa:

III etap edukacyjny, klasa II

Podstawa programowa:

Cele i treści kształcenia.

I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:

5. Życie prywatne (np. rodzina, znajomi i przyjaciele, czynności życia codziennego, określanie czasu, formy spędzania czasu wolnego, urodziny, święta).

II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:

1. reaguje na polecenia;

2. określa główną myśl wypowiedzi;

3. określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;

4. określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, sytuację, uczestników);

5. znajduje w wypowiedzi określone informacje;

6. układa informacje w określonym porządku;

III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, instrukcje, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):

1. określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;

2. określa intencje nadawcy/autora tekstu;

3. określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, czas, miejsce, sytuację);

4. znajduje w tekście określone informacje;

5. układa informacje w określonym porządku;

IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:

1. opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;

2. opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;

3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;

5. opisuje upodobania;

6. wyraża i uzasadnia swoje opinie, przedstawia opinie innych osób;

7. wyraża uczucia i emocje.

V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, kartkę pocztową, e‑mail, historyjkę, wpis na blogu);

1. opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;

2. opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;

3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;

5. opisuje upodobania;

6. wyraża i uzasadnia swoje opinie, przedstawia opinie innych osób;

7. wyraża uczucia i emocje.

VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:

1. przedstawia siebie i inne osoby;

2. nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);

3. uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;

4. wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;

5. wyraża swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;

13. wyraża uczucia i emocje (np. radość, smutek, niezadowolenie, zdziwienie, nadzieję, obawę).

VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:

1. przedstawia siebie i inne osoby;

2. nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę (np. podczas rozmowy na czacie);

3. uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (wypełnia formularz/ankietę);

4.wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;

13. wyraża uczucia i emocje (np. radość, smutek, niezadowolenie, zdziwienie, nadzieję, obawę);

VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:

1. przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);

2. przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;

3. przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim.

IX. Uczeń posiada:

1. podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;

2. świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.

X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).

XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).

XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.

XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku, gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

1. kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

2. kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

5. kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

6. kompetencje obywatelskie;

7. kompetencje w zakresie przedsiębiorczości;

8. kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

  • Uczeń:

  • rozmawia o problemach osobistych;

  • wyraża uczucia;

  • opowiada o przeszłości.

Cele motywacyjne:

  • Uczeń:

  • ma świadomość, że rozumie kolegów i ich problemy;

  • omawia problemy osobiste i rodzinne.

Strategie uczenia się:

  • strategie pamięciowe (obraz i dźwięk);

  • strategie kognitywne (ćwiczenie języka obcego w naturalnych kontekstach);

  • strategie kompensacyjne (odgadywanie znaczenia tekstów słuchanych);

  • strategie afektywne (motywowanie do nauki, eliminacja lęku przed popełnieniem błędu).

Metody/techniki nauczania:

słuchanie, czytanie i działania praktyczne

Formy zajęć:

praca indywidualna

Środki dydaktyczne:

komputer z możliwością odtwarzania dźwięku, zeszyt przedmiotowy

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

  1. Czynności organizacyjne. Nauczyciel wita uczniów po hiszpańsku oraz zadaje pytania kilkorgu uczniom: Qué tal el fin de semana?/Cómo estás?. Następnie sprawdza wiedzę uczniów z poprzednich zajęć.

  2. Nauczyciel pyta o kłótnie, w których uczniowie brali udział w przeszłości.

  3. Nauczyciel podaje temat oraz cele lekcji.

Faza realizacyjna:

Tekst źródłowy:

  • Uczniowie przekonują się, że w wielu rodzinach zdarzają się kłótnie, ale wszystkie problemy da się rozwiązać.

  • Nauczyciel pyta uczniów o ich relacje z rodzeństwem.

Grafika:

  • Nauczyciel pokazuje obrazki związane z relacjami rodzinnymi, a uczniowie je komentują.

Multimedium:

  • Uczniowie opowiadają anegdoty rodzinne.

  1. Nauczyciel wprowadza uczniów w fazę ćwiczeń. Wykonują oni ćwiczenia leksykalno - gramatyczne, a ich praca nadzorowana jest przez nauczyciela.

Faza podsumowująca:

  • Nauczyciel podsumowuje zebrane wiadomości. Kolejno zadaje uczniom pytania typu: Qué tipo de relación tienes con tus abuelos?, Es igual que la que tienes con tus padres?, Qué podemos hacer para llevarnos mejor con nuestra familia? itd*.*

  1. Nauczyciel wymienia cele osiągnięte podczas lekcji.

  2. Po zakończeniu zajęć nauczyciel powinien stwierdzić proces nabywania wiedzy uczniów na podstawie pytań:

  • Czy uczeń umie opowiadać historie w czasie przeszłym?

  • Czy uczeń potrafi napisać e‑mail i opowiedzieć o wydarzeniach z przeszłości?

Praca domowa:

Napisz tekst, w którym opowiesz o swojej rodzinie i relacjach, jakie łączą poszczególnych członków rodziny.

Materiały pomocnicze:

zdjęcia rodzinne, krótkie komentarze dotyczące problemów innych rodzin

filmy psychologów mówiących o relacjach między rodzeństwem

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium

Uczniowie mogą słuchać audiobooka tyle razy, ile potrzebują.

Słownik