Przedmiot:

Język obcy nowożytny (j. francuski) 

Temat zajęć:

Les coutumes et les usages dans le monde

Grupa docelowa:

III etap edukacyjny: liceum/technikum, klasa IV poziom A2+

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wariant III.2. Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (kontynuacja 2. języka obcego nowożytnego ze szkoły podstawowej)
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
5) życie prywatne (np. rodzina, znajomi i przyjaciele, czynności życia codziennego, określanie czasu, formy spędzania czasu wolnego, święta i uroczystości, konflikty i problemy);
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi;
3) określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
6) układa informacje w określonym porządku;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑mail, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, instrukcje, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1) określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
2) określa intencje nadawcy/autora tekstu;
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu, czas, miejsce, sytuację);
4) znajduje w tekście określone informacje;
5) układa informacje w określonym porządku;
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
4) przedstawia intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość;
6) wyraża i uzasadnia swoje opinie, przedstawia opinie innych osób;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, kartkę pocztową, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
6) wyraża i uzasadnia swoje opinie, przedstawia opinie innych osób;
8) stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
4) wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
11) ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz/ankietę);
4) wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
9) prosi o radę i udziela rady;
11) ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2) świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • poznaje tradycje i obyczaje obecne w różnych krajach;

  • stosuje struktury gramatyczne służące do porównywania;

  • stosuje słownictwo związane z tradycjami;

  • opisuje tradycje i zwyczaje różnych krajów i różnice między nimi.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • zaspokaja potrzebę ciekawości i kreatywności poprzez odkrywanie tradycji innych krajów oraz rozmowę o obyczajach panujących w jego kraju;

  • kształci umiejętność rozumienia wypowiedzi/tekstu/nagrania o kulturach innych krajów.

Strategie uczenia się:

  • strategie pamięciowe: słuchanie i czytanie, tablica gramatyczna;

  • strategie kognitywne: prawda – fałsz, tworzenie różnych kombinacji zdań, łączenie w pary, łączenie obrazu z tekstem, uzupełnianie tekstu, jedno- i wielokrotny wybór.

Metody/techniki nauczania:

  • metody podające: opis, wyjaśnienie;

  • metody problemowe: metody dedukcyjne, burza mózgów;

  • metody praktyczne: ćwiczenia przedmiotowe, studium przypadku;

  • metody programowane: z użyciem komputera, z użyciem tablicy multimedialnej.

Formy zajęć:

  • praca w parach;

  • praca indywidualna;

  • praca w grupach;

  • praca całego zespołu klasowego.

Środki dydaktyczne:

  • komputer z dostępem do internetu i możliwością odtwarzania dźwięku, tablica multimedialna, fiszki z ćwiczeniami gramatycznymi do pracy w parach.

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

  • Nauczyciel wita się z uczniami, omawia zadanie domowe, robi powtórkę słówek lub gramatyki z poprzedniej lekcji. 

  • Proponuje uczniom, aby odgadli temat zajęć. W tym celu wyświetla na tablicy multimedialnej zdjęcia osób różnej narodowości, np. w tradycyjnych strojach. Gdy temat zostanie już odgadnięty, nauczyciel zapisuje go na tablicy razem z celami zajęć.

Faza realizacyjna:

Praca nad tekstem:

  • Nauczyciel prosi, aby uczniowie przeczytali tekst czytanki. Następnie pyta, o czym opowiada.

  • Prosi, aby uczniowie wykonali zadania 1‑3 pod tekstem w parach i sprawdzili odpowiedzi. Następnie każda z par podaje, na ile pytań udało jej się odpowiedzieć prawidłowo. Nauczyciel upewnia się, czy wszyscy zrozumieli, na czym polegają popełnione przez nich błędy.

  • Nauczyciel prosi następnie uczniów, aby zapoznali się z Coin lexique i wykonali ćwiczenie 5 z części Sprawdź się.

  • Prosi następnie, aby uczniowie odegrali scenkę, każdy z nich wraca z jednego z opisanych w artykule krajów i wymieniają się doświadczeniami, nauczyciel prosi, aby wykorzystali wyrażenia z Coin lexique.

  • Nauczyciel prosi, aby uczniowie wskazali w tekście czytanki zdania zawierające porównania.

  • Nauczyciel prosi, aby uczniowie zapoznali się z Rappel grammatical i wykonali zadania 1–4 oraz 6 z części Sprawdź się oraz ćwiczenie dołączone do części Rappel grammatical.

  • Prosi następnie, aby uczniowie zrobili w parach w formie ustnej ćwiczenie 7 z części Sprawdź się. Kiedy jeden z uczniów mówi, drugi notuje użyte przez niego struktury związane z porównaniem, następnie wspólnie zastanawiają się, czy użył ich poprawnie.

Faza podsumowująca:

  • Uczniowie wykonują w parach ćwiczenie 8 w formie ustnej. Nauczyciel prosi, aby jedna osoba przedstawiła tradycje w Polsce, a druga próbowała podkreślić różnice z Francją. Reszta klasy notuje użyte przez wypowiadającą się na forum parę struktury oraz słownictwo, następnie razem zastanawiają się, czy zostały użyte poprawnie.

  • Nauczyciel pyta, co było najłatwiejsze, a co najtrudniejsze.

  • Prosi, aby w dwie minuty każdy zanotował jak największą liczbę nowych wyrażeń, których się nauczył.

  • Nauczyciel podaje pracę domową i żegna się z uczniami.

Praca domowa:

Uczniowie dobierają się w grupy 4‑osobowe i przygotowują krótkie prezentacje w języku francuskim dotyczące różnic kulturowych między wybranymi przez siebie państwami świata.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:

  • Multimedium można wykorzystać jako ćwiczenie powtórzeniowe dotyczące słownictwa związanego z różnicami międzykulturowymi.

  • Można je wykorzystać także jako materiał wprowadzający użycie struktur dotyczących porównania.