Scenariusz lekcji

Imię i nazwisko autora:

Anna Kowalska

Przedmiot:

Język obcy nowożytny (j. francuski)

Temat zajęć:

Salut ! Bonjour ! Bienvenue !

Grupa docelowa:

II etap edukacyjny, 7 klasa, poziom A1

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.2. Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (II etap edukacyjny, klasy VII i VIII)
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
1) człowiek (np. dane personalne, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, rzeczy osobiste, uczucia i emocje, umiejętności i zainteresowania);
II. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
13) stosuje zwroty i formy grzecznościowe.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności,

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • wita się, pyta o samopoczucie i żegna się w języku francuskim,

  • czyta krótkie, proste dialogi oraz przetwarza je,

  • poznaje zaimki osobowe.

Cele motywacyjne:

Zachęcenie uczniów do wypowiadania pierwszych słów i krótkich zdań w języku francuskim. Zmobilizowanie ich do kreatywnego przetwarzania poznanych na lekcji dialogów celem tworzenia kolejnych poprawnych językowo wersji mini‑konwersacji.

Strategie uczenia się:

  • strategie pamięciowe (czytanie: czytanie, słuchanie)

  • strategie kognitywne (grupowanie, parowanie, wybieranie poprawnej opcji, szukanie intruza)

  • strategie kompensacyjne (domyślanie się znaczenia wyrazów w kontekście)

  • strategie społeczne (praca w parach/grupach)

Metody/techniki nauczania:

  • metody podające: czytanka, tablice gramatyczne

  • metody programowane: z użyciem komputera

  • metody praktyczne: ćwiczenia przedmiotowe

  • metody eksponujące i aktywizujące: animacja z elementami interakcji

Formy zajęć:

praca samodzielna, praca w parach, praca całego zespołu klasowego

Środki dydaktyczne:

komputer z możliwością odtwarzania dźwięku

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

Nauczyciel wita uczniów po francusku i po polsku (np. Bonjour - Dzień dobry!). Z racji, że jest to pierwsza lekcja języka francuskiego, proponuje uczniom zabawę lingwistyczną. Uczniowie stają w kole, nauczyciel trzyma piłkę/maskotkę/gąbkę lub dowolny inny przedmiot, który można sobie bezpiecznie przekazywać. Prosi uczniów, by przez chwilę zastanowili się, jakie słowa po francusku znają (dowolne, mogą być zasłyszane w reklamach, piosenkach, filmach etc., nawet jeśli będą wyrwane z kontekstu). Nauczyciel zaczyna, wymieniając słowo, którego uczniowie najpewniej nie znają (np. pokazuje na jakiś przedmiot w klasie i go nazywa). Potem nauczyciel rzuca przedmiot do wybranego ucznia. Jeśli uczeń zna słowo, to wymienia je, jeśli nie, odrzuca przedmiot nauczycielowi, a nauczyciel podaje kolejne słowo, odrzuca przedmiot do ucznia z prośbą o powtórzenie. Jeśli uczeń zna i wymieni jakieś słowo, nauczyciel powtarza je i chwali ucznia, po czym przekazuje przedmiot kolejnemu uczestnikowi zabawy.

Faza realizacyjna:

Uczniowie wracają na miejsce. Nauczyciel odtwarza nagrania dialogów. Pyta uczniów, w jaki sposób mogliby się przywitać, biorąc pod uwagę godzinę, o której odbywa się lekcja. Uczniowie rozwiązują ćwiczenia. Nauczyciel zachęca ich, by podczas przenoszenia/dopasowywania elementów czytali na głos wszystkie wyrażenia.

Uczniowie powtarzają za lektorem zaimki osobowe. Nauczyciel anonsuje specyfikę zaimka on, przy czym zaznacza, że przyda się on uczniom dopiero w kolejnych lekcjach.

W trakcie oglądania animacji uczniowie powtarzają wyrażenia za lektorką. Nauczyciel może poprosić uczniów o powtarzanie wyrażeń chórem, aby zminimalizować początkowy lęk przed błędną wymową. Można również zaproponować uczniom czytanie dialogów w parach.

Faza podsumowująca:

Uczniowie wspólnymi siłami wykonują ćwiczenia interaktywne. Nauczyciel wskazuje przykłady, a wybrani/chętni uczniowie podają odpowiedzi. Dodatkowo nauczyciel może poprosić uczniów o odczytywanie na głos każdego elementu ćwiczenia, tak aby położyć jak największy nacisk na wymowę.

Praca domowa:

  • Ćwiczenie 7. i 8.

  • Po powrocie ze szkoły przywitaj się z domownikami/przyjaciółmi w języku francuskim i zapytaj, co u nich. wyjaśnij, co właśnie powiedziałeś/aś i spróbuj nauczyć swoich bliskich poprawnej wymowy powitania.

Materiały pomocnicze:

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:

Animacja może posłużyć uczniowi do samodzielnego ćwiczenia wymowy pierwszych słów w języku francuskim. Uczeń może do niej wrócić również podczas wykonywania ćwiczeń otwartych z bloku Sprawdź się, a także w trakcie lekcji czwartej z działu Człowiek dotyczącej rejestru formalnego i nieformalnego.

Słownik